Otwiera się w nowej karcie

Kiła (syfilis): objawy, stadia, badania i leczenie

Spis treści

Dorosły omawia z lekarzem wyniki badania krwi w kierunku kiły w spokojnym gabinecie

⚕️ Ten artykuł ma wyłącznie charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. Zawsze konsultuj się z lekarzem w celu interpretacji swoich wyników.

Kiła (syfilis) to choroba przenoszona drogą płciową wywoływana przez bakterię Treponema pallidum. Zwykle zaczyna się od twardego, bezbolesnego owrzodzenia, zwanego wrzodziejącym objawem pierwotnym (twardy wrzód), w miejscu wniknięcia bakterii, po którym pojawia się wysypka, często obejmująca dłonie i stopy. Potem choroba może przez lata przebiegać bez objawów, zanim uszkodzi mózg, oczy, uszy, serce lub naczynia krwionośne. Przenosi się podczas seksu waginalnego, analnego lub oralnego oraz z ciężarnej na dziecko.

Dobra wiadomość: kiłę można wyleczyć. Badanie krwi wykrywa ją, nawet gdy dobrze się czujesz, a jeden zastrzyk penicyliny benzatynowej G leczy większość wczesnych zakażeń.

Kiła znów jest częsta w Stanach Zjednoczonych. CDC naliczyło w 2024 roku 190 242 przypadki we wszystkich stadiach i 3941 dzieci urodzonych z kiłą, co oznacza dwunasty z rzędu coroczny wzrost.

Najważniejsze informacje

  • Kiła przechodzi przez stadia: pierwotne (bezbolesny wrzód), wtórne (wysypka, często na dłoniach i stopach), utajone (bez objawów) i trzeciorzędowe (uszkodzenie narządów po latach).
  • Może zająć układ nerwowy, oczy lub uszy w każdym stadium. Nagłe zmiany widzenia lub słuchu przy dodatnim wyniku to stan nagły.
  • Rozpoznanie wymaga dwóch rodzajów badań krwi: nietreponemalnego (RPR lub VDRL) i treponemalnego (TP-PA, EIA, CIA lub FTA-ABS).
  • Penicylina benzatynowa G jest lekiem z wyboru: jedna iniekcja przy kile wczesnej, trzy cotygodniowe iniekcje przy kile późnej lub o nieznanym czasie trwania.
  • Każda ciężarna powinna zostać przebadana na początku ciąży; wielu ekspertów radzi obecnie powtórzyć badanie w trzecim trymestrze i przy porodzie.

Czym jest kiła (syfilis)?

Kiła to zakażenie bakteryjne wywołane przez Treponema pallidum, cienką bakterię w kształcie korkociągu, zwaną krętkiem. Wnika przez drobne uszkodzenia skóry lub wilgotną błonę śluzową narządów płciowych, odbytu, odbytnicy lub jamy ustnej. Następnie rozprzestrzenia się z krwią po całym organizmie.

Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że w 2022 roku na świecie zakaziło się kiłą 8 mln dorosłych w wieku 15–49 lat. W Stanach Zjednoczonych przypadków przybywało przez lata: według przeglądu w JAMA z 2025 roku wzrosły o 61% od 2019 do 2023 roku, z 112% wzrostem wśród kobiet i 106% wzrostem kiły wrodzonej. Przypadki pierwotne i wtórne spadły następnie o 22% w 2024 roku, ale ogólna liczba pozostaje znacznie powyżej poziomu z 2020 roku.

Kiła wchodzi w skład standardowego panelu serologicznego w kierunku zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Jak przenosi się kiła i kto jest narażony

CDC wyjaśnia, że kiłą zakażamy się przez bezpośredni kontakt ze zmianą kiłową podczas seksu waginalnego, analnego lub oralnego. Wilgotne zmiany stadium pierwotnego i wtórnego są najbardziej zakaźne. Ciężarna może też przekazać zakażenie płodowi przez łożysko.

Nie można zarazić się z deski sedesowej ani basenu, a przebycie kiły nie chroni przed ponownym zakażeniem.

Grupy większego ryzyka to:

  • Osoby, które uprawiają seks bez prezerwatywy z wieloma lub nowymi partnerami.
  • Geje, osoby biseksualne i inni mężczyźni mający kontakty seksualne z mężczyznami; w 2023 roku stanowili 32,7% mężczyzn z kiłą pierwotną i wtórną.
  • Osoby żyjące z HIV lub przyjmujące profilaktykę przedekspozycyjną HIV (PrEP).
  • Osoby z niedawnym innym zakażeniem przenoszonym drogą płciową, takim jak rzeżączka lub chlamydioza.

WHO zauważa, że kiła mniej więcej podwaja ryzyko zakażenia HIV, więc badanie krwi w kierunku HIV jest częścią każdej diagnostyki kiły.

Objawy kiły w poszczególnych stadiach

Nieleczona kiła przechodzi przez stadia, które mogą się nakładać. Wiele osób niczego nie zauważa, zwłaszcza gdy zmiany są ukryte w pochwie, odbytnicy lub jamie ustnej.

Kiła pierwotna: twardy wrzód

Pierwszy objaw pojawia się zwykle około 3 tygodni po narażeniu, w zakresie 10–90 dni. To twardy wrzód: okrągła, twarda zmiana, często bezbolesna. Pobliskie węzły chłonne mogą się powiększyć. Wrzód goi się sam w ciągu około 3–6 tygodni, z leczeniem lub bez, ale zakażenie pozostaje w organizmie.

Bolesne, nawracające pęcherzyki częściej wskazują na opryszczkę (zob. zapalenie mieszków włosowych czy opryszczka), ale każda nowa zmiana w okolicy intymnej wymaga badania.

Kiła wtórna: wysypka

Kiła wtórna zaczyna się zwykle 2–24 tygodnie po zagojeniu się twardego wrzodu. Klasycznym objawem jest wysypka, która często pojawia się na tułowiu, dłoniach i podeszwach stóp. Zwykle nie swędzi.

  • Plamy śluzówkowe: owrzodzenia w obrębie lub wokół ust, pochwy lub prącia.
  • Kłykciny płaskie (condylomata lata): wilgotne, brodawkowate zmiany na narządach płciowych lub w fałdach skóry; plamy śluzówkowe lub kłykciny występują u około jednego na czterech pacjentów.
  • Gorączka, ból gardła, zmęczenie, powiększone węzły chłonne i plamiste wypadanie włosów.

Objawy te ustępują średnio po około 3 miesiącach (1–12 miesięcy), a u nawet 25% nieleczonych wracają w pierwszych latach. Wysypka, która nie swędzi, na dłoniach lub podeszwach to silny powód, by się przebadać.

Kiła utajona: bez objawów

Po stadium wtórnym zakażenie staje się ciche i wykrywa je tylko badanie krwi. Leczenie zależy od czasu zakażenia:

  • Kiła utajona wczesna: zakażenie nabyte w ciągu ostatnich 12 miesięcy.
  • Kiła utajona późna: zakażenie nabyte ponad 12 miesięcy temu.
  • Nieznany czas trwania: nie można ustalić daty; leczy się jak kiłę utajoną późną.

U nawet dwóch trzecich nieleczonych osób kiła pozostaje utajona do końca życia i nie postępuje.

Kiła trzeciorzędowa

Rzadka, ale poważna, pojawia się 10–30 lat lub więcej po zakażeniu. Może powodować tętniaki aorty, kilaki (destrukcyjne guzy w skórze, kościach lub narządach) i późną kiłę układu nerwowego, taką jak wiąd rdzenia (uszkodzenie nerwów rdzeniowych) i porażenie postępujące (otępienie).

Kiła układu nerwowego, kiła oka i kiła ucha

CDC podkreśla, że kiła może zająć układ nerwowy, oczy lub ucho wewnętrzne w każdym stadium, także w pierwszych miesiącach.

Kiła wrodzona

Kiła wrodzona powstaje, gdy zakażenie przechodzi z ciężarnej na dziecko. Może powodować poronienie, urodzenie martwego dziecka, poród przedwczesny, małą masę urodzeniową i śmierć noworodka. Dzieci mogą wyglądać zdrowo po urodzeniu, a w ciągu tygodni rozwijają się u nich problemy z kośćmi, wątrobą, krwią, oczami, słuchem lub mózgiem. Według przeglądu JAMA z 2025 roku do 40% płodów narażonych na kiłę w łonie matki rodzi się martwych lub umiera z powodu zakażenia w niemowlęctwie.

Jest niemal całkowicie możliwa do uniknięcia. Analiza CDC 3761 przypadków kiły wrodzonej z 2022 roku (w tym 231 martwych urodzeń i 51 zgonów niemowląt) wykazała, że brak badania lub badanie zbyt późne oraz nieodpowiednie leczenie w ciąży przyczyniły się do 88% z nich.

Badania w kierunku kiły: jak stawia się rozpoznanie

Rozpoznanie opiera się na badaniach krwi, wywiadzie i badaniu lekarskim. Zmianę można też zbadać bezpośrednio w mikroskopie z ciemnym polem lub metodą PCR.

Testy nietreponemalne: RPR i VDRL

Wykrywają przeciwciała przeciw lipidom z uszkodzonych komórek, a nie samą bakterię. Podają miano, czyli najwyższe rozcieńczenie, które jeszcze reaguje, np. 1:4, 1:16 lub 1:64. Miana spadają po skutecznym leczeniu, dlatego te testy służą do kontroli. Nasz poradnik o teście RPR omawia go szczegółowo.

Testy treponemalne: TP-PA, EIA, CIA i FTA-ABS

Wykrywają przeciwciała skierowane przeciw samej T. pallidum. Zwykle pozostają dodatnie do końca życia, nawet po wyleczeniu: tylko 15–25% osób leczonych w stadium pierwotnym uzyskuje wynik ujemny w ciągu 2–3 lat. Dodatni test treponemalny znaczy więc „kiła kiedyś”, a nie „kiła teraz”.

Algorytm tradycyjny i odwrócony

Żaden pojedynczy test nie wystarcza; CDC wymaga po jednym badaniu każdego rodzaju. Laboratoria stosują jedną z dwóch kolejności:

  • Algorytm tradycyjny: najpierw RPR lub VDRL; jeśli reaktywny, potwierdza go test treponemalny.
  • Algorytm odwrócony: najpierw automatyczny test immunologiczny treponemalny (EIA lub CIA); jeśli reaktywny, laboratorium wykonuje ilościowy RPR; jeśli RPR jest ujemny, drugi, inny test treponemalny (zwykle TP-PA) rozstrzyga sprawę.

Odwrócona kolejność wykrywa więcej starych lub wyleczonych zakażeń, ale też więcej fałszywie dodatnich wyników przesiewowych (0,6% w danych CDC z lat 2006–2010).

Miana i reguła czterokrotnej zmiany

Czterokrotna zmiana odpowiada dwóm krokom rozcieńczenia, np. z 1:16 do 1:4 (poprawa) lub z 1:8 do 1:32 (pogorszenie). Porównuj miana tylko z tego samego testu (RPR z RPR), najlepiej w tym samym laboratorium: miana RPR są często nieco wyższe niż VDRL.

Zjawisko prozony, wyniki fałszywie dodatnie i stan serofast

  • Prozona: przy bardzo wysokim stężeniu przeciwciał nierozcieńczony RPR może wyglądać fałszywie ujemnie; rozcieńczenie próbki rozwiązuje problem.
  • Biologiczny wynik fałszywie dodatni: reaktywny RPR przy ujemnym teście treponemalnym. Występuje u około 0,2–0,8% osób, w związku z innymi zakażeniami (HIV, malaria), niedawnym szczepieniem, chorobą autoimmunologiczną, dożylnym przyjmowaniem narkotyków, ciążą lub starszym wiekiem. Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń, są jedną z przyczyn (zob. badanie ANA).
  • Stan serofast: po skutecznym leczeniu RPR może przez lata pozostawać słabo dodatni, zwykle w mianie 1:8 lub niższym. Najczęściej po leczeniu późnym lub kilku zakażeniach.

Jak czytać wyniki badań w kierunku kiły

Tak wytyczne CDC interpretują częste kombinacje (wywiad zawsze ma znaczenie):

Kombinacja wynikówNajbardziej prawdopodobne znaczenieZwykły następny krok
Badanie przesiewowe niereaktywne (RPR lub EIA/CIA)Brak oznak kiły, chyba że zakażenie jest bardzo świeżePowtórz, jeśli narażenie było w ostatnich tygodniach lub jest zmiana; zbadaj zmianę bezpośrednio
RPR reaktywny + treponemalny reaktywny, bez wcześniejszego leczeniaAktywna kiłaUstal stadium, lecz, zbadaj w kierunku HIV, powiadom partnerów
RPR reaktywny + treponemalny reaktywny, leczenie w przeszłościStare zakażenie z resztkowym mianem lub ponowne zakażeniePorównaj z wcześniejszymi mianami: czterokrotny wzrost sugeruje ponowne zakażenie
RPR reaktywny + treponemalny niereaktywnyBiologiczny wynik fałszywie dodatni (0,2–0,8% osób)Bez leczenia; jeśli się utrzymuje, szukaj przyczyny
EIA/CIA reaktywny + RPR niereaktywny + TP-PA reaktywnyKiła wyleczona w przeszłości lub nieleczona kiła utajonaJeśli nigdy nie leczona: leczyć jak kiłę utajoną późną; jeśli leczona: nic, chyba że nowe narażenie (powtórz RPR po 2–4 tygodniach)
EIA/CIA reaktywny + RPR niereaktywny + TP-PA niereaktywnyPrawdopodobny fałszywie dodatni wynik przesiewowyBrak działań przy niskim ryzyku; powtórz badanie przy wysokim ryzyku lub w ciąży
Miano RPR spada czterokrotnie lub bardziej po leczeniu (np. 1:32 do 1:8)Odpowiednia odpowiedźKontynuuj zaplanowane kontrole
Miano RPR rośnie czterokrotnie lub bardziej przez ponad 2 tygodniePonowne zakażenie lub niepowodzenie leczeniaPowtórz leczenie, powtórz test na HIV, rozważ badanie płynu mózgowo-rdzeniowego

Leczenie kiły

Penicylina, która blokuje białka potrzebne bakteriom do budowy ściany komórkowej, pozostaje podstawą leczenia. Wytyczne CDC z 2021 roku zalecają:

  • Kiła pierwotna, wtórna i utajona wczesna: penicylina benzatynowa G 2,4 mln jednostek w jednym wstrzyknięciu domięśniowym.
  • Kiła utajona późna lub o nieznanym czasie trwania: łącznie 7,2 mln jednostek, podawane w trzech cotygodniowych wstrzyknięciach po 2,4 mln jednostek. W ciąży przerwa dłuższa niż 9 dni między dawkami oznacza rozpoczęcie serii od nowa.
  • Kiła układu nerwowego, oka i ucha: wodna krystaliczna penicylina G 18–24 mln jednostek na dobę dożylnie (3–4 mln jednostek co 4 godziny) przez 10–14 dni.

Jeśli masz uczulenie na penicylinę

U dorosłych niebędących w ciąży alternatywą jest doksycyklina 100 mg dwa razy dziennie: 14 dni przy kile wczesnej, 28 dni przy późnej lub o nieznanym czasie trwania. Ceftriakson 1 g na dobę przez 10 dni to kolejna opcja, choć najlepsza dawka nie jest ustalona. Nie wolno stosować azytromycyny, ponieważ mutacje oporności powodowały niepowodzenia leczenia. Wiele osób uznanych za uczulone można przebadać (zob. alergia na penicylinę). W ciąży nie ma zamiennika: pacjentki uczulone są odczulane w szpitalu, a następnie dostają penicylinę.

Reakcja Jarischa-Herxheimera

W ciągu 24 godzin od leczenia u części osób pojawia się gorączka, ból głowy i bóle mięśni. To nie alergia; pomagają leki przeciwgorączkowe. W ciąży może wywołać poród przedwczesny lub zagrożenie płodu, więc skontaktuj się z zespołem położniczym, jeśli zauważysz skurcze, ale nigdy nie jest powodem do opóźniania leczenia.

Niedobór penicyliny

Bicillin L-A, główna amerykańska marka penicyliny benzatynowej G, jest trudno dostępna od wycofania z 10 lipca 2025 roku. FDA zezwala na tymczasowy import równoważnych produktów, Extencilline i Lentocilin. W kwietniu 2026 roku CDC poinformowało, że pełnego odzyskania dostępności nie należy się spodziewać przed końcem 2027 roku, i poprosiło placówki o zarezerwowanie penicyliny benzatynowej w pierwszej kolejności dla ciężarnych.

Kontrola po leczeniu

Wyleczenie sprawdza się tym samym testem nietreponemalnym (RPR lub VDRL):

  • Kiła pierwotna lub wtórna: po 6 i 12 miesiącach; przy HIV po 3, 6, 9, 12 i 24 miesiącach.
  • Kiła utajona: po 6, 12 i 24 miesiącach.

Celem jest czterokrotny spadek. CDC zaznacza, że 10–20% osób w badaniach nie osiąga tego spadku w ciągu 12 miesięcy, mimo że leczenie zadziałało, więc powolna odpowiedź wymaga dalszej kontroli, a nie paniki. Oznaki ponownego zakażenia lub niepowodzenia to powrót objawów lub utrzymujący się czterokrotny wzrost.

Partnerzy: badanie i leczenie

CDC radzi, by każdą osobę, która miała z tobą kontakt seksualny w ciągu 90 dni przed rozpoznaniem kiły pierwotnej, wtórnej lub utajonej wczesnej, leczyć od razu, nawet jeśli jej badanie krwi jest ujemne. Partnerów wyszukuje się wstecz o 3 miesiące plus czas trwania objawów (kiła pierwotna), 6 miesięcy plus czas trwania objawów (wtórna) lub 1 rok (utajona wczesna). Twoja placówka lub urząd zdrowia pomoże skontaktować się z partnerami.

Profilaktyka i badania przesiewowe

  • Prezerwatywy i koferdamy, używane poprawnie za każdym razem, zmniejszają ryzyko, ale nie osłaniają każdej zmiany.
  • Badania przesiewowe: USPSTF zaleca je wszystkim osobom z większym ryzykiem; przegląd JAMA z 2025 roku radzi przebadać wszystkie aktywne seksualnie osoby w wieku 15–44 lat co najmniej raz, a przy zwiększonym ryzyku co najmniej raz w roku. CDC sugeruje badanie co 3–6 miesięcy u mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami z utrzymującym się ryzykiem, w tym przyjmujących PrEP lub żyjących z HIV.
  • Profilaktyka poekspozycyjna doksycykliną (doxy-PEP): od 2024 roku CDC zaleca oferowanie 200 mg doksycykliny przyjętej w ciągu 72 godzin po seksie gejom i mężczyznom biseksualnym oraz kobietom transpłciowym, którzy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przebyli bakteryjne zakażenie przenoszone drogą płciową. Badania w kierunku zakażeń trwają co 3–6 miesięcy.

Szczepionki przeciw HPV i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dodatkowo chronią przed innymi zakażeniami.

Ciąża, HIV i noworodki

Ciąża

USPSTF potwierdził w 2025 roku, że wszystkie ciężarne powinny być przebadane na początku ciąży lub przy pierwszej możliwej okazji (klasa A). Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów (ACOG) zalecało w 2024 roku powtórne badanie wszystkich w trzecim trymestrze i przy porodzie. Wchodzi w skład standardowych badań krwi w ciąży. Tylko penicylina chroni dziecko w sposób udowodniony, najlepiej rozpoczęta co najmniej 30 dni przed porodem.

Osoby żyjące z HIV

Badania krwi działają normalnie u większości osób z HIV. Leczenie obejmuje te same dawki penicyliny, ale kontrola jest ściślejsza, a badanie neurologiczne, okulistyczne i laryngologiczne zaleca się przy rozpoznaniu. Zobacz nasz poradnik o HIV i AIDS.

Noworodki

Wynik badania noworodka może być dodatni po prostu dlatego, że przeciwciała matki przeszły przez łożysko. Lekarze porównują RPR dziecka z RPR matki i analizują jej leczenie. Potwierdzoną lub wysoce prawdopodobną kiłę wrodzoną leczy się dożylną wodną krystaliczną penicyliną G, 100 000–150 000 jednostek/kg na dobę przez 10 dni.

Kiedy iść do lekarza

Zgłoś się wkrótce do lekarza lub poradni chorób przenoszonych drogą płciową, jeśli masz:

  • Nową zmianę na narządach płciowych, odbycie lub w ustach, nawet bezbolesną lub już zagojoną.
  • Wysypkę na dłoniach lub podeszwach stóp, plamy w jamie ustnej lub plamiste wypadanie włosów.
  • Partnera, który mówi, że ma kiłę lub inną chorobę przenoszoną drogą płciową.
  • Ciążę bez wykonanego jeszcze badania w kierunku kiły.

Zgłoś się po pomoc tego samego dnia, jeśli masz dodatni lub przebyty wynik w kierunku kiły i nowe objawy ze strony oczu (zmiany widzenia, ból lub zaczerwienienie oka), utratę słuchu, szumy uszne lub zawroty głowy. Zadzwoń pod numer 112 przy sztywności karku z gorączką, nagłym osłabieniu lub drętwieniu jednej strony ciała, trudnościach w mówieniu, silnym splątaniu lub drgawkach.

Najnowsze osiągnięcia nauki w kile

Jedna iniekcja wystarcza przy kile wczesnej, także z HIV

W amerykańskim badaniu z 2025 roku losowo przydzielono 249 osób z kiłą wczesną, z których 61% żyło z HIV. Po 6 miesiącach odpowiedź uzyskano u 76% po jednej dawce i u 70% po trzech dawkach: jedna iniekcja nie była gorsza. Metaanaliza z 2026 roku obejmująca 8 badań u osób z HIV wykazała to samo. Dla ciebie: mniej zastrzyków i oszczędzona penicylina w czasie niedoboru.

Doxy-PEP: silne działanie przeciw kile, ale nie dla wszystkich

W badaniu DoxyPEP (2023) 200 mg doksycykliny po seksie zmniejszyło ryzyko kiły o 87% wśród uczestników przyjmujących PrEP. Metaanaliza z 2025 roku obejmująca 4 badania i 1727 uczestników wykazała, że doxy-PEP zmniejsza kiłę o 77%, z wysoką pewnością. Ale badanie u 449 młodych kobiet w Kenii nie wykazało istotnej korzyści, częściowo dlatego, że badania włosów wykryły lek tylko w 29% próbek. Dlatego CDC ogranicza zalecenie do mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami i kobiet transpłciowych.

Poszukiwanie doustnych alternatyw dla penicyliny

Hiszpańskie badanie Trep-AB (2024) testowało linezolid 600 mg przez 5 dni: odpowiedź uzyskano tylko u 70% wobec 100% z penicyliną, więc tego schematu nie należy stosować. W małym czeskim badaniu (2025) cefiksym 400 mg dwa razy dziennie przez 14 dni dał odpowiedź 93,3% po 12 miesiącach wobec 96,8% z penicyliną, obiecujące, ale niewielkie.

Leczenie doustne noworodków

Badanie CONSISTENT (NCT07457385), które ma ruszyć w listopadzie 2026 roku w 11 ośrodkach, porówna doustną amoksycylinę z penicyliną benzatynową u 374 noworodków.

Testy domowe i długa droga do szczepionki

W sierpniu 2024 roku FDA dopuściła pierwszy dostępny bez recepty domowy test na kiłę, który odczytuje przeciwciała z kropli krwi w około 15 minut. Wynik dodatni wymaga potwierdzenia w laboratorium. Szczepionka przeciw kile jeszcze nie istnieje; badacze opracowują połączone (chimeryczne) antygeny.

Które badania mogą pomóc?

Te badania zwykle znajdziesz w wyniku:

  • RPR lub VDRL z mianem: badanie przesiewowe, pomoc w ustaleniu stadium i kontrola leczenia.
  • Testy treponemalne (TP-PA, EIA, CIA, FTA-ABS): potwierdzenie.
  • Test na HIV oraz serologia wirusowego zapalenia wątroby typu B i C (zob. nasz poradnik o badaniach krwi w kierunku zapalenia wątroby).
  • Badania w kierunku rzeżączki i chlamydiozy z moczu lub wymazów; zob. nasz poradnik o wysypce przy chlamydiozie.
  • Badania płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF-VDRL, liczba komórek, białko) przy podejrzeniu kiły układu nerwowego.

Słowniczek

  • Treponema pallidum: spiralna bakteria wywołująca kiłę.
  • Test nietreponemalny: RPR lub VDRL, mierzy aktywność za pomocą miana.
  • Test treponemalny: TP-PA, EIA, CIA lub FTA-ABS, potwierdza narażenie; zwykle dodatni do końca życia.
  • Miano: najwyższe rozcieńczenie krwi, które jeszcze reaguje (1:32 jest wyższe niż 1:4).
  • Serofast: niskie miano RPR, które pozostaje dodatnie po skutecznym leczeniu.
  • Reakcja Jarischa-Herxheimera: gorączka i bóle w ciągu 24 godzin od leczenia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy kiłę można wyleczyć?

Tak. Właściwy antybiotyk, zwykle penicylina benzatynowa G, leczy kiłę w każdym stadium. Nie cofa uszkodzeń, które już powstały, a kiłą można zarazić się ponownie.

Czy kiła może powodować wysypkę na dłoniach?

Tak. Wysypka na dłoniach i podeszwach to znak rozpoznawczy kiły wtórnej. Zwykle nie swędzi i wymaga badania krwi.

Czy kiła może przypominać łuszczycę lub zapalenie skóry?

Może. Wysypka wtórna bywa łuszcząca, wypukła lub plamista i przypominać łuszczycę, egzemę, wysypkę polekową lub inną chorobę skóry.

Jakie są objawy kiły u kobiet?

Objawy są takie same jak u mężczyzn, ale twardy wrzód wewnątrz pochwy jest często bezbolesny i niewidoczny. Wiele kobiet zauważa najpierw wysypkę lub dowiaduje się o kile z badania w ciąży.

Czym jest kiła wrodzona?

To kiła przekazana z ciężarnej na dziecko. Badanie w ciąży i leczenie penicyliną zapobiegają większości przypadków.

Po jakim czasie od narażenia test na kiłę będzie dodatni?

Badania krwi mogą być ujemne w pierwszych tygodniach, a twardy wrzód pojawia się około 3 tygodni po narażeniu (10–90 dni). Po ryzykownym narażeniu zbadaj się teraz i ponownie po kilku tygodniach; niedawni partnerzy (z ostatnich 90 dni) osoby z kiłą wczesną są leczeni nawet przy ujemnym teście.

Czy mój test na kiłę pozostanie dodatni na zawsze?

Test treponemalny zwykle tak. RPR lub VDRL powinien spaść co najmniej czterokrotnie po leczeniu i często staje się ujemny, choć niskie stabilne miano (serofast) może pozostać. Zachowaj kopię wyników i dat leczenia.

Źródła

  • Workowski KA et al. — STI Treatment Guidelines, 2021 — MMWR Recomm Rep, 2021 — doi.org
  • Papp JR et al. — CDC Laboratory Recommendations for Syphilis Testing, 2024 — MMWR Recomm Rep, 2024 — doi.org
  • Chevalier FJ et al. — Syphilis: A Review — JAMA, 2025 — doi.org
  • US Preventive Services Task Force — Screening for Syphilis in Nonpregnant Adults — JAMA, 2022 — doi.org
  • US Preventive Services Task Force — Screening for Syphilis During Pregnancy — JAMA, 2025 — doi.org
  • McDonald R et al. — Missed Opportunities for Preventing Congenital Syphilis, 2022 — MMWR, 2023 — doi.org
  • Hook EW 3rd et al. — One Dose versus Three Doses of Benzathine Penicillin G in Early Syphilis — N Engl J Med, 2025 — doi.org
  • Cevallos-Cueva M et al. — One vs Three Doses of Benzathine Penicillin G in Early Syphilis in People with HIV: Meta-Analysis — Sex Transm Dis, 2026 — doi.org
  • Luetkemeyer AF et al. — Postexposure Doxycycline to Prevent Bacterial STIs — N Engl J Med, 2023 — doi.org
  • Molina JM et al. — Doxycycline prophylaxis to prevent bacterial STIs (ANRS 174 DOXYVAC) — Lancet Infect Dis, 2024 — doi.org
  • Stewart J et al. — Doxycycline Prophylaxis to Prevent STIs in Women — N Engl J Med, 2023 — doi.org
  • Sokoll PR et al. — Efficacy of Doxy-PEP in reducing STIs: systematic review and meta-analysis — Sex Transm Infect, 2025 — doi.org
  • Bachmann LH et al. — CDC Guidelines on Doxycycline Postexposure Prophylaxis, 2024 — MMWR Recomm Rep, 2024 — doi.org
  • Ubals M et al. — Oral linezolid vs benzathine penicillin G for early syphilis (Trep-AB) — Lancet Infect Dis, 2024 — doi.org
  • Klementová T et al. — Cefixime versus benzathine penicillin G for early syphilis: randomized trial — J Antimicrob Chemother, 2025 — doi.org
  • Liu A et al. — New Pathways in Syphilis Vaccine Development — Sex Transm Dis, 2024 — doi.org
  • University of Alabama at Birmingham — CONSISTENT trial, amoxicillin vs benzathine in neonates (NCT07457385) — ClinicalTrials.gov, 2026 — clinicaltrials.gov
  • CDC — STI Surveillance, 2024 (Provisional) — CDC, 2025 — cdc.gov
  • CDC — About Syphilis — CDC, 2025 — cdc.gov
  • CDC — Availability of STI Treatment Products — CDC, 2026 — cdc.gov
  • ACOG — Screening for Syphilis in Pregnancy (Practice Advisory) — ACOG, 2024 — acog.org
  • FDA — Marketing authorization of the first at-home syphilis test — FDA, 2024 — fda.gov
  • World Health Organization — Syphilis (fact sheet) — WHO, 2025 — who.int
  • MedlinePlus — Syphilis — NLM, 2024 — medlineplus.gov

Dalsza lektura

Zrozum swoje wyniki badań z AI DiagMe

Miano RPR, reaktywny EIA i niereaktywny TP-PA w jednym wyniku mogą być mylące. AI DiagMe odczytuje twój wynik laboratoryjny w kilka minut i wyjaśnia każdy wynik dotyczący kiły, HIV i zapalenia wątroby prostym językiem, w tym jak zmieniały się twoje miana i o co zapytać lekarza. Prześlij wyniki badań krwi do AI DiagMe, aby otrzymać czytelny, osobisty raport.

Zespół redakcyjny

  • AI DiagMe

    Autor

    Zespół AI DiagMe tworzą lekarze, specjaliści kliniczni i redaktorzy medyczni. Nasze artykuły są pisane przez specjalistów ds. komunikacji zdrowotnej, a następnie recenzowane i zatwierdzane przez lekarzy naszego komitetu naukowego, w skład którego wchodzą praktykujący lekarze szpitalni w takich specjalnościach jak hematologia, endokrynologia i medycyna ogólna. Julien Priour, który kieruje misją redakcyjną, posiada tytuł MBA uzyskany w HEC Paris i odbył szkolenie z zakresu pisania naukowego i wydawnictw w Francuskim Narodowym Instytucie Badań nad Zrównoważonym Rozwojem (IRD, FUN-MOOC, 2026). Każdy materiał opiera się na aktualnych wytycznych klinicznych i recenzowanych publikacjach medycznych.

    E-mail Strona internetowa
  • Julien Priour

    Edytowane przez

    Współzałożyciel i CEO AI DiagMe · Starszy redaktor medyczny · Absolwent HEC Paris

    Julien Priour jest starszym redaktorem medycznym w AI DiagMe, gdzie nadzoruje linię redakcyjną i proces weryfikacji faktów. Jest absolwentem HEC Paris, ma 3 lata doświadczenia w wydawnictwach medycznych i przeszedł szkolenie z pisania i publikowania prac naukowych prowadzone przez francuski Narodowy Instytut Badań na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (IRD, FUN-MOOC, 2026). Dba o to, aby każdy artykuł był zgodny z aktualnymi zaleceniami medycznymi oraz został sprawdzony i zatwierdzony przez lekarza z komitetu naukowo-etycznego. Określa standardy doboru źródeł (HAS, Ameli, INSERM…) i weryfikacji stosowane w całym serwisie.

    E-mail LinkedIn
  • Dr Claude Tchonko

    Zweryfikowane medycznie przez

    Dr Claude Tchonko jest hematologiem praktykującym od 2013 roku, obecnie pracuje w Clinique Mas de Rochet (Castelnau-le-Lez, Francja). Ma za sobą międzynarodową ścieżkę zawodową i specjalizuje się w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego (białaczek, chłoniaków, szpiczaków), ze szczególnym doświadczeniem w autologicznym przeszczepianiu komórek macierzystych, terapii CAR-T oraz optymalizacji ścieżek opieki w onkohematologii.

    Jest autorem publikacji referencyjnej „Limfoidalne nowotwory krwi w Mali”; łączy praktykę kliniczną z aktywnym udziałem w projektach rozwijających rozwiązania technologiczne dla ochrony zdrowia.

    Uzyskał państwowy dyplom doktora medycyny (Wydział Lekarski w Bamako, 2006), a następnie uzupełnił wykształcenie o świadectwo specjalistycznych studiów z hematologii bioklinicznej (Abidjan-Cocody, 2010) oraz kilka dyplomów uniwersyteckich: DFMS z hematologii i międzyuczelniany dyplom uniwersytecki (DIU) z cytogenetyki onkohematologicznej (Grenoble), a także dyplom uniwersytecki (DU) z ciężkiej postaci choroby sierpowatokrwinkowej (UPEC).

    Dr Claude Tchonko LinkedIn

Powiązane artykuły

Wkrótce