در زبانهٔ جدید باز می‌شود

نوروپاتی محیطی: علل، علائم، آزمایش خون و درمان

فهرست مطالب

پزشک مهربان با مونوفیلامنت به آرامی کف پای یک سالمند را معاینه می‌کند و یکی از اعضای خانواده در کلینیکی روشن نگاه می‌کند

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

نوروپاتی محیطی (آسیب اعصاب محیطی) یعنی آسیب به اعصابی که بیرون از مغز و نخاع قرار دارند. معمولاً با بی‌حسی، مور‌مور شدن، سوزش یا درد در هر دو پا شروع می‌شود و گاهی بعدتر دست‌ها را هم درگیر می‌کند، به‌صورت الگوی «جوراب و دستکش». ممکن است ضعف، اختلال تعادل و مشکلاتی در تعریق، گوارش یا فشار خون هم ایجاد کند.

این بیماری شایع است: بسته به مطالعه، ۱ تا ۷ درصد جمعیت عمومی و حدود ۶ درصد بزرگسالان ۵۰ سال به بالا به آن مبتلا هستند. دیابت شایع‌ترین علت در ایالات متحده است، اما چند علت دیگر قابل درمان‌اند؛ پس مجموعه‌ای کوتاه از آزمایش‌های خون (گلوکز یا HbA1c، ویتامین B12 همراه با اسید متیل‌مالونیک، TSH، آزمایش‌های کلیه و کبد، و الکتروفورز پروتئین‌های سرم همراه با ایمونوفیکساسیون) نخستین گام برای یافتن علت است.

نکات کلیدی

  • نوروپاتی محیطی معمولاً از انگشتان و کف پا شروع می‌شود و به‌آهستگی بالا می‌رود؛ اغلب شب‌ها بدتر است.
  • دیابت شایع‌ترین علت است، اما در ۲۵ تا ۴۶ درصد موارد حتی پس از آزمایش‌ها هیچ علتی پیدا نمی‌شود.
  • آکادمی عصب‌شناسی آمریکا گلوکز خون، ویتامین B12 همراه با اسید متیل‌مالونیک و ایمونوفیکساسیون پروتئین سرم را پربازده‌ترین آزمایش‌های غربالگری می‌داند.
  • مطالعات هدایت عصبی و EMG تشخیص را تأیید می‌کنند و نشان می‌دهند آسیب در رشته‌های عصبی است یا در پوشش عایق آن‌ها.
  • درمان علت می‌تواند برخی نوروپاتی‌ها را متوقف یا برگشت دهد؛ دولوکستین، پرگابالین یا آمی‌تریپتیلین درد عصبی را کم می‌کنند، اما مصرف اپیوییدها توصیه نمی‌شود.

نوروپاتی محیطی چیست؟

اعصاب محیطی پیام‌ها را بین مغز و نخاع و بقیه بدن جابه‌جا می‌کنند. مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی آمریکا (NINDS) سه نوع را شرح می‌دهد: اعصاب حسی (لمس، دما، لرزش، درد)، اعصاب حرکتی (حرکت عضلات) و اعصاب خودکار (ضربان قلب، فشار خون، گوارش، تعریق).

بیش از ۱۰۰ نوع نوروپاتی محیطی شناخته شده و بیشتر آن‌ها تا حدی هر سه نوع رشته را درگیر می‌کنند. بیشتر آن‌ها «وابسته به طول» هستند: بلندترین اعصاب، که به پاها می‌رسند، اول از کار می‌افتند.

پلی‌نوروپاتی اعصاب متعددی را در دو سمت بدن درگیر می‌کند و پلی‌نوروپاتی متقارن دیستال شایع‌ترین شکل آن است. مونونوروپاتی یک عصب را درگیر می‌کند، مانند سندرم تونل کارپ؛ راهنمای ما درباره سندرم‌های فشار روی عصب را ببینید. نوروپاتی فیبر کوچک فقط رشته‌های نازک حامل درد و دما را درگیر می‌کند، به همین دلیل آزمایش‌های معمول عصب ممکن است طبیعی باشند.

چند نفر نوروپاتی دارند؟

مروری در American Family Physician شیوع نوروپاتی محیطی را ۱ تا ۷ درصد جمعیت عمومی برآورد می‌کند که پس از ۵۰ سالگی بالاتر می‌رود. در مطالعه روتردام هلند، ۶٫۰ درصد بزرگسالان ۵۰ سال به بالا پلی‌نوروپاتی آکسونی مزمن داشتند و با افزایش سن بیشتر می‌شد. NINDS می‌گوید نوروپاتی محیطی میلیون‌ها نفر را در ایالات متحده درگیر می‌کند.

در افراد مبتلا به دیابت بسیار شایع‌تر است. مؤسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی آمریکا (NIDDK) می‌گوید تا نیمی از مبتلایان به دیابت نوروپاتی محیطی دارند و انجمن دیابت آمریکا (ADA) یادآوری می‌کند تا ۵۰ درصد موارد اصلاً علامتی ایجاد نمی‌کنند.

علل نوروپاتی محیطی

NINDS دیابت را علت اصلی نوروپاتی محیطی در ایالات متحده می‌داند. بسیاری از بیماری‌های دیگر هم می‌توانند به اعصاب آسیب بزنند و برخی را به‌راحتی می‌توان نادیده گرفت:

  • دیابت و پیش‌دیابت. قند خون بالا در طول زمان به اعصاب آسیب می‌زند؛ راهنمای ما درباره علائم، علل و درمان دیابت را ببینید. در مطالعه‌ای از دانشگاه میشیگان، پلی‌نوروپاتی ۳٫۸ درصد بزرگسالان لاغر را درگیر کرده بود، اما ۲۹ درصد بزرگسالان چاق با پیش‌دیابت و ۳۴٫۶ درصد مبتلایان به دیابت.
  • کمبود و مصرف زیاد ویتامین‌ها. NINDS کمبود ویتامین B12 و مصرف بیش‌ازحد ویتامین B6 را شناخته‌شده‌ترین علل مرتبط با ویتامین می‌داند و MedlinePlus کمبود ویتامین B1 را هم اضافه می‌کند. کمبود ویتامین B12 و آسیب عصبی و آزمایش خون ویتامین B6 را ببینید. ADA همچنین کمبود مس اکتسابی پس از جراحی کاهش وزن را نام می‌برد.
  • الکل. مصرف زیاد و طولانی‌مدت الکل می‌تواند به اعصاب آسیب بزند.
  • بیماری‌های تیروئید، کلیه و کبد. کم‌کاری تیروئید (کم‌کاری تیروئید) می‌تواند نوروپاتی ایجاد کند و NINDS می‌گوید بیشتر بیماران تحت دیالیز به شکلی از آن دچار می‌شوند.
  • داروها. برخی داروهای سرطان، HIV، عفونت‌ها، بیماری قلبی، تشنج و وابستگی به الکل می‌توانند به اعصاب آسیب بزنند. پس از شیمی‌درمانی، یک متاآنالیز نوروپاتی را در ۶۸٫۱ درصد بیماران در ماه اول و ۳۰ درصد شش ماه یا بیشتر بعد یافت.
  • اختلالات پروتئین‌های خون. یک پادتن غیرطبیعی که از یک کلون سلول پلاسما ساخته می‌شود (پروتئین مونوکلونال) می‌تواند نشانه گاموپاتی مونوکلونال با اهمیت نامشخص (MGUS)، آمیلوئیدوز یا مولتیپل میلوما باشد که همگی با نوروپاتی مرتبط‌اند.
  • عفونت‌ها. HIV، هپاتیت C، زونا و بیماری لایم می‌توانند اعصاب را درگیر کنند.
  • بیماری‌های خودایمنی و التهابی، مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید، التهاب رگ‌های خونی (واسکولیت)، سندرم گیلن‌باره و پلی‌نوروپاتی التهابی دمیلینه‌کننده مزمن (CIDP).
  • سموم مانند سرب، جیوه و حلال‌ها، و فشار روی عصب.
  • نوروپاتی‌های ارثی. بیماری شارکو-ماری-توث شایع‌ترین اختلال عصبی ارثی است، هرچند علل ژنتیکی در مجموع نادرند.

حتی پس از بررسی کامل، ۲۵ تا ۴۶ درصد موارد ایدیوپاتیک می‌مانند، یعنی علتی پیدا نمی‌شود.

علائم نوروپاتی

علائم به نوع رشته‌های آسیب‌دیده بستگی دارد و می‌تواند طی روزها، هفته‌ها یا سال‌ها ایجاد شود؛ NINDS می‌گوید به‌ندرت تهدیدکننده جان‌اند.

علائم حسی

  • مور‌مور، «سوزن‌سوزن شدن» یا بی‌حسی، که اغلب از انگشتان پا شروع می‌شود؛
  • درد سوزشی، تیز یا عمیق؛
  • درد با یک لمس سبک، مثل ملافه روی پاها (آلودینیا)؛
  • از دست دادن حس لرزش و وضعیت، که حفظ تعادل را در تاریکی یا با چشم بسته دشوار می‌کند؛
  • حس نکردن گرما، سرما یا بریدگی، که باعث می‌شود آسیب‌ها ناشناخته بمانند.

علائم حرکتی

ضعف، گرفتگی، پرش زیر پوست و با گذشت زمان لاغر شدن عضلات. ضعف و اختلال تعادل خطر زمین‌خوردن و شکستگی را بالا می‌برند.

علائم خودکار

تعریق زیاد یا کم، تحمل‌نکردن گرما، سرگیجه هنگام ایستادن، زود سیر شدن، اسهال یا یبوست، و مشکلات مثانه یا جنسی.

نوروپاتی در پاها

NIDDK توضیح می‌دهد که کاهش حس می‌تواند نقاط فشار و آسیب‌ها را پنهان کند و به تاول و زخم بینجامد؛ در مبتلایان به دیابت، بهبود کند و عفونت می‌تواند به قطع یک انگشت، پا یا بخشی از ساق منجر شود. برای بی‌حسی محدود به یک نقطه، راهنمای ما درباره بی‌حسی شست پا را ببینید.

نوروپاتی چگونه بر خواب اثر می‌گذارد

درد عصبی اغلب شب‌ها بدتر می‌شود. NINDS می‌گوید می‌تواند خواب را مختل کند و NIDDK می‌گوید علائم نوروپاتی دیابتی اغلب شب‌ها بدتر است. یک متاآنالیز سندرم پاهای بی‌قرار، یعنی میل به حرکت دادن پاها در استراحت، را در حدود ۲۱٫۵ درصد مبتلایان به نوروپاتی محیطی یافت. آکادمی عصب‌شناسی آمریکا (AAN) از پزشکان می‌خواهد در افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی دردناک اختلالات خواب و خلق را بررسی کنند و همراه با درد درمان کنند.

نوروپاتی محیطی چگونه تشخیص داده می‌شود

تشخیص با شرح حال (علائم، الکل، داروها، سموم، سابقه خانوادگی) و معاینه قدرت، رفلکس‌ها و حس شروع می‌شود. در مبتلایان به دیابت، ADA توصیه می‌کند نوروپاتی هنگام تشخیص دیابت نوع ۲ و ۵ سال پس از تشخیص دیابت نوع ۱ و سپس دست‌کم سالی یک بار بررسی شود، شامل سوزن یا دما، لرزش با دیاپازون ۱۲۸ هرتز و آزمایش سالانه مونوفیلامنت ۱۰ گرمی روی پاها.

آزمایش خون نوروپاتی

راهنمای عملی AAN در سال ۲۰۰۹ نشان داد پربازده‌ترین آزمایش‌های خون گلوکز خون، ویتامین B12 سرم با متابولیت‌هایش (اسید متیل‌مالونیک، با هموسیستئین یا بدون آن) و الکتروفورز ایمونوفیکساسیون پروتئین سرم هستند. اگر آزمایش‌های معمول گلوکز دیابت را نشان ندهند، ممکن است آزمون تحمل گلوکز مدنظر قرار گیرد. مرور American Family Physician پنل اولیه زیر را توصیه می‌کند:

بسته به شرایط، پزشکان ممکن است اسید متیل‌مالونیک و هموسیستئین، آزمایش زنجیره‌های سبک آزاد سرم، سطح ویتامین B1 و B6 و مس، آزمایش HIV و هپاتیت C، نشانگرهای التهاب و خودایمنی، آزمایش سلیاک، یا آزمایش ژنتیک را در صورت سابقه خانوادگی اضافه کنند.

مطالعات هدایت عصبی و EMG

در مطالعه هدایت عصبی الکترودهای کوچکی روی پوست گذاشته می‌شود و تکانه‌های الکتریکی ملایمی در امتداد عصب فرستاده می‌شود تا سرعت و قدرت انتقال سیگنال‌ها اندازه‌گیری شود. نوار عضله (EMG) با سوزن فعالیت الکتریکی درون عضلات را ثبت می‌کند. NINDS توضیح می‌دهد این دو با هم آسیب عصبی را تأیید می‌کنند و نشان می‌دهند ناشی از از دست رفتن خود رشته عصبی (آسیب آکسونی) است یا پوشش عایق میلین آن (دمیلینه شدن، مانند CIDP که در آن سیستم ایمنی به غلاف میلین حمله می‌کند). این تمایز فهرست علل را محدودتر می‌کند.

آزمایش‌های دیگر

بیوپسی پوست، که با بی‌حسی موضعی گرفته می‌شود، انتهای اعصاب کوچک را می‌شمارد و وقتی مطالعات هدایت عصبی طبیعی‌اند نوروپاتی فیبر کوچک را شناسایی می‌کند. پزشکان ممکن است آزمایش تعریق (QSART)، MRI ستون فقرات برای عصب فشرده، یا در موارد نادر بیوپسی عصب هم درخواست کنند.

بررسی آزمایشگاهی نوروپاتی: مقادیر مرجع

محدوده‌ها بین آزمایشگاه‌ها کمی متفاوت است (MedlinePlus)؛ با محدوده چاپ‌شده در برگه خود مقایسه کنید.

آزمایشمقدار مرجع یا حد معمول (واحدهای آمریکایی)واحدهای SIچه چیزی به علت نوروپاتی اشاره می‌کند
قند خون ناشتا۷۰-۹۹ mg/dL طبیعی؛ ۱۰۰-۱۲۵ پیش‌دیابت؛ ۱۲۶ یا بیشتر دیابت۳٫۹-۵٫۵ mmol/L؛ ۵٫۶-۶٫۹؛ ۷٫۰ یا بیشتردیابت یا پیش‌دیابت
HbA1cکمتر از ۵٫۷٪ طبیعی؛ ۵٫۷-۶٫۴٪ پیش‌دیابت؛ ۶٫۵٪ یا بیشتر دیابتکمتر از ۳۹ mmol/mol؛ ۳۹-۴۷؛ ۴۸ یا بیشترقند خون بالای طولانی‌مدت
ویتامین B12۲۹۹-۱٬۰۵۴ pg/mL؛ کمتر از ۲۹۹ کمبود احتمالی۲۱۹-۷۷۳ pmol/L؛ کمتر از ۲۱۹کمبود B12، با MMA تأیید شود
اسید متیل‌مالونیک (MMA)بالاتر از حد بالای آزمایشگاهوابسته به آزمایشگاه (µmol/L)کمبود واقعی B12 در سطح بافت
TSH۰٫۴-۴٫۸ µU/mL۰٫۴-۴٫۸ mU/LTSH بالا: کم‌کاری تیروئید
کراتینینمردان ۰٫۷-۱٫۳ mg/dL؛ زنان ۰٫۵-۰٫۹۵ mg/dLمردان ۶۲-۱۱۵ µmol/L؛ زنان ۴۴-۸۴ µmol/Lبالا: بیماری کلیه
الکتروفورز پروتئین سرم: گاماگلوبولین۰٫۸-۱٫۸ g/dL۸-۱۸ g/Lیک پیک باریک (پروتئین M) به گاموپاتی مونوکلونال اشاره می‌کند
ایمونوفیکساسیونمنفی (بدون پروتئین مونوکلونال)قابل‌اجرا نیستمثبت: MGUS، میلوما، آمیلوئیدوز، ماکروگلوبولینمی والدن‌استروم

نتایج خود را چگونه بخوانید

  • قند ناشتای ۱۰۰-۱۲۵ mg/dL یا HbA1c برابر ۵٫۷-۶٫۴٪ (پیش‌دیابت) با نوروپاتی مرتبط است و درمان آن ارزش دارد. برای تشخیص دیابت دو نتیجه غیرطبیعی لازم است.
  • B12 پایین را باید با اسید متیل‌مالونیک تأیید کرد: MMA بالا نشانه کمبود واقعی است. اگر متفورمین مصرف می‌کنید درباره B12 بپرسید: متاآنالیزی از ۳۱ مطالعه نشان داد مصرف‌کنندگان متفورمین حدود دو برابر خطر کمبود B12 دارند (نسبت خطر ۲٫۰۹) و بررسی سالانه را توصیه کرد.
  • TSH بالا به کم‌کاری تیروئید اشاره می‌کند که با هورمون تیروئید درمان می‌شود.
  • کراتینین بالا یا eGFR پایین به بیماری کلیه اشاره می‌کند که می‌تواند نوروپاتی ایجاد کند یا آن را بدتر کند.
  • پروتئین مونوکلونال در ایمونوفیکساسیون به‌تنهایی تشخیص سرطان نیست: می‌تواند از MGUS و همچنین از میلوما، آمیلوئیدوز یا لنفوم باشد، پس پیگیری نزد متخصص لازم است.
  • اگر همه آزمایش‌ها طبیعی باشند، ممکن است نوروپاتی ایدیوپاتیک یا نوروپاتی فیبر کوچک داشته باشید؛ گام بعدی مطالعه هدایت عصبی، بیوپسی پوست یا ارجاع به متخصص مغز و اعصاب است.

درمان نوروپاتی محیطی

NINDS توضیح می‌دهد وقتی علت زمینه‌ای اصلاح شود، نوروپاتی گاهی می‌تواند با بهبود و رشد دوباره اعصاب برطرف شود. بنابراین درمان دو بخش دارد: علت و علائم.

درمان علت

  • دیابت: ADA توصیه می‌کند قند خون برای پیشگیری یا به تأخیر انداختن نوروپاتی در دیابت نوع ۱ و کند کردن آن در نوع ۲ بهینه شود و وزن، فشار خون و چربی‌ها مدیریت شوند.
  • کمبود ویتامین B12: جایگزینی ویتامین B12 و قطع مکمل‌های اضافی ویتامین B6.
  • کم‌کاری تیروئید: جایگزینی هورمون تیروئید.
  • داروها: در شیمی‌درمانی، انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی (ASCO) از پزشکان می‌خواهد اگر نوروپاتی غیرقابل تحمل شد، به تأخیر انداختن، کاهش یا تغییر درمان را در نظر بگیرند.
  • نوروپاتی‌های ایمنی مانند CIDP: ایمونوگلوبولین وریدی (IVIg)، استروئیدها، پلاسمافرز یا درمان‌های ایمنی دیگر.

داروهای درد عصبی

راهنمای AAN در سال ۲۰۲۲ و استانداردهای مراقبت ADA در سال ۲۰۲۶ چهار دسته دارو را درمان خط اول نوروپاتی دیابتی دردناک توصیه می‌کنند:

  • مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین (SNRI)، مانند دولوکستین؛
  • گاباپنتینوئیدها، مانند پرگابالین و گاباپنتین؛
  • ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای، مانند آمی‌تریپتیلین و نورتریپتیلین؛
  • مسدودکننده‌های کانال سدیم.

فایده آن‌ها مشابه است، پس انتخاب به عوارض جانبی و بیماری‌های دیگر بستگی دارد. اگر یک دسته مؤثر نبود، AAN توصیه می‌کند دسته دیگری امتحان شود. در کارآزمایی OPTION-DM بریتانیا (۱۳۰ بیمار)، درد با آمی‌تریپتیلین، دولوکستین یا پرگابالین از ۶٫۶ به ۳٫۳ از ۱۰ کاهش یافت و افزودن داروی دوم به کسانی که به یک دارو به اندازه کافی پاسخ نداده بودند کمک کرد؛ ADA اکنون می‌گوید ترکیب داروها می‌تواند تسکین بیشتری بدهد.

ADA می‌گوید اپیوییدها، از جمله ترامادول و تاپنتادول، نباید برای درد عصبی دیابتی به کار روند مگر در شرایط نادر؛ NINDS هم از آن‌ها پرهیز می‌دهد. گزینه‌های موضعی شامل چسب کپسایسین ۸٪ است که FDA آن را برای نوروپاتی دیابتی دردناک تأیید کرده، و چسب‌های لیدوکائین که می‌توانند درد شبانه پا را کم کنند اما بیش از ۱۲ ساعت در روز نباید استفاده شوند. برای نوروپاتی دردناک ناشی از شیمی‌درمانی، ASCO دولوکستین را تنها دارویی می‌داند که شواهد کافی دارد، با فایده‌ای متوسط.

گزینه‌های درمان بی‌حسی

داروها درد را کم می‌کنند اما حس از دست‌رفته را برنمی‌گردانند و NIDDK می‌گوید آسیب عصبی را برگشت نمی‌دهند. برای بی‌حسی، تمرکز بر درمان علت، محافظت از پاها، فیزیوتراپی و بریس یا کفش ارتوپدی است. NINDS برای برخی افراد تحریک عصب (TENS)، طب سوزنی و تای‌چی را هم نام می‌برد.

زندگی با نوروپاتی: رژیم غذایی، ورزش و مراقبت از پا

رژیم غذایی

هیچ رژیم ویژه‌ای نوروپاتی را درمان نمی‌کند، اما غذا خوردن به‌گونه‌ای که قند خون، وزن و چربی خون در محدوده بماند از اعصاب محافظت می‌کند. در یک مطالعه آزمایشی تصادفی کوچک ۲۰ هفته‌ای روی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و نوروپاتی دردناک، رژیم گیاهی کم‌چرب با کلاس‌های هفتگی به ۶٫۴ کیلوگرم کاهش وزن و کاهش متوسط درد در مقایسه با مکمل B12 تنها انجامید. ویتامین B12 کافی دریافت کنید، به‌ویژه اگر وگان هستید، بالای ۷۵ سال دارید یا متفورمین مصرف می‌کنید، و الکل را محدود کنید.

ورزش و پیاده‌روی

ADA یادآوری می‌کند ورزش علائم، تعادل و عملکرد را در نوروپاتی دیابتی بهتر می‌کند، هرچند قدرت شواهد کم است. کفش محافظ بپوشید و پس از هر جلسه پاهایتان را وارسی کنید.

مراقبت روزانه از پا

  • هر روز پاهایتان را وارسی کنید.
  • برای هر مشکل پا فوراً به پزشک خود زنگ بزنید.
  • اگر ضعف شیوه راه رفتن شما را تغییر داده درباره کفش ارتوپدی بپرسید.
  • در هر ویزیت پزشکی کفش و جوراب را درآورید تا پاهایتان معاینه شود، و اگر حس خود را از دست داده‌اید به متخصص پا مراجعه کنید.

پیشگیری از نوروپاتی محیطی

NINDS راه‌هایی برای کاهش خطر یا کند کردن پیشرفت برمی‌شمارد: مدیریت دیابت و بیماری‌های دیگر، تغذیه خوب، ورزش، حفظ وزن سالم، پرهیز از سموم و مصرف زیاد الکل، و ترک سیگار. واکسن زونا، که برای تقریباً همه بالای ۵۰ سال توصیه می‌شود، از درد عصبی پس از زونا پیشگیری می‌کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

اگر موارد زیر را دارید به پزشک مراجعه کنید:

  • مور‌مور، بی‌حسی، سوزش یا درد در پاها یا دست‌ها که بیش از چند هفته طول بکشد؛
  • ضعف تازه، لغزیدن یا زمین‌خوردن؛
  • زخم، تاول یا تغییر رنگ پا که حدوث آن را حس نکرده‌اید، به‌ویژه با دیابت؛
  • علائم هنگام مصرف متفورمین یا شیمی‌درمانی، یا پس از جراحی کاهش وزن.

با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید یا به بخش اورژانس بروید اگر ضعف به‌سرعت ظاهر شود و طی ساعت‌ها یا روزها بدتر شود، اغلب از پاها شروع شود و در بدن بالا برود، یا اگر هر مشکلی در تنفس دارید. این‌ها می‌توانند نشانه سندرم گیلن‌باره باشند که NINDS آن را به‌صورت شروع ناگهانی و با احتمال تأثیر بر تنفس، فشار خون و ضربان قلب توصیف می‌کند.

آخرین پیشرفت‌های علمی در نوروپاتی محیطی

داده‌های تازه درباره شیوع نوروپاتی پس از ۵۰ سالگی

گزارش ۲۰۲۶ از مطالعه روتردام، با استفاده از مطالعات هدایت عصبی در همه شرکت‌کنندگان، پلی‌نوروپاتی آکسونی مزمن را در ۶٫۰ درصد بزرگسالان ۵۰ سال به بالا و ۳٫۸ مورد جدید در هر ۱۰۰۰ نفر در سال یافت. با پیر شدن جمعیت، نویسندگان انتظار دارند شیوع تا سال ۲۰۵۰ بین ۱۹ تا ۲۴ درصد افزایش یابد.

دسته جدیدی از داروهای ضددرد غیراپیوییدی در حال آزمایش است

سوزتریجین، که کانال سدیم Nav1.8 را در اعصاب حس‌کننده درد خارج از مغز مسدود می‌کند، در ژانویه ۲۰۲۵ توسط FDA برای درد حاد متوسط تا شدید تأیید شد. این نخستین داروی ضددرد غیراپیوییدی جدید تأییدشده در ایالات متحده از سال ۱۹۹۸ است و اکنون در نوروپاتی دیابتی دردناک آزمایش می‌شود: یک کارآزمایی فاز ۳ با حدود ۱۱۰۰ بزرگسال که آن را با پرگابالین و دارونما مقایسه می‌کند (NCT06628908) و کارآزمایی دیگری با ۷۳۴ بزرگسال در برابر دارونما (NCT07231419) در حال جذب شرکت‌کننده‌اند و تکمیل اولیه آن‌ها در ۲۰۲۷ انتظار می‌رود. هنوز برای نوروپاتی تأیید نشده است.

ورزش تعادل را بهتر می‌کند

متاآنالیز ۲۰۲۶ از ۱۶ کارآزمایی تصادفی (۷۵۹ بزرگسال میانسال و سالمند مبتلا به نوروپاتی دیابتی) نشان داد تمرین ورزشی نمره‌های تعادل را بهتر و آزمون «برخیز و برو» را حدود ۱٫۷ ثانیه کوتاه‌تر کرد، هرچند اطمینان شواهد پایین بود.

کدام آزمایش‌ها می‌توانند کمک کنند؟

آزمایش‌هایی که هنگام شک به نوروپاتی اغلب درخواست می‌شوند:

  • قند ناشتا و HbA1c؛
  • ویتامین B12 همراه با اسید متیل‌مالونیک، و TSH؛
  • شمارش کامل خون، آزمایش‌های کلیه و کبد؛
  • الکتروفورز پروتئین سرم همراه با ایمونوفیکساسیون؛
  • مطالعه هدایت عصبی و EMG.

واژه‌نامه

  • پلی‌نوروپاتی: آسیب به اعصاب محیطی متعدد، معمولاً در هر دو سمت بدن.
  • مونونوروپاتی: آسیب به یک عصب، مانند عصب مدین در سندرم تونل کارپ.
  • میلین: پوشش عایق دور بسیاری از رشته‌های عصبی که سیگنال‌ها را سریع‌تر می‌کند.
  • اسید متیل‌مالونیک (MMA): ماده‌ای که وقتی سلول‌ها ویتامین B12 ندارند در خون جمع می‌شود.
  • پروتئین مونوکلونال (پروتئین M): پادتنی که یک کلون سلول پلاسما بیش‌ازحد می‌سازد و با الکتروفورز پروتئین و ایمونوفیکساسیون پیدا می‌شود.
  • مطالعه هدایت عصبی: آزمایشی که سرعت و قدرت سیگنال‌های الکتریکی را در امتداد اعصاب می‌سنجد.

پرسش‌های متداول

چند نفر نوروپاتی دارند؟

مطالعات برآورد می‌کنند ۱ تا ۷ درصد جمعیت عمومی نوروپاتی محیطی دارد و حدود ۶ درصد بزرگسالان ۵۰ سال به بالا. تا نیمی از مبتلایان به دیابت به آن دچارند، اغلب بدون علامت.

شایع‌ترین علت نوروپاتی محیطی چیست؟

دیابت علت اصلی در ایالات متحده است. علل دیگر شامل کمبود ویتامین B12، الکل، شیمی‌درمانی، بیماری کلیه، کم‌کاری تیروئید و اختلالات پروتئین خون است؛ در ۲۵ تا ۴۶ درصد موارد علتی پیدا نمی‌شود.

برای نوروپاتی چه آزمایش‌های خونی انجام می‌شود؟

معمولاً قند ناشتا یا HbA1c، ویتامین B12، TSH، شمارش کامل خون، آزمایش‌های کلیه و کبد، و الکتروفورز پروتئین سرم با ایمونوفیکساسیون. AAN گلوکز، B12 همراه با MMA و ایمونوفیکساسیون را پربازده‌ترین آزمایش‌ها می‌داند.

آیا نوروپاتی قابل برگشت است؟

گاهی. وقتی علت پیدا و زود اصلاح شود، مثلاً کمبود B12، کم‌کاری تیروئید، داروی مقصر یا نوروپاتی ایمنی، اعصاب می‌توانند بهبود یابند و دوباره رشد کنند. در دیابت، کنترل قند هدفش پیشگیری یا کند کردن آسیب است و NIDDK می‌گوید داروهای درد علائم را کم می‌کنند اما آسیب عصبی را برنمی‌گردانند.

گزینه‌های درمان بی‌حسی ناشی از نوروپاتی محیطی چیست؟

بی‌حسی به درمان علت پاسخ می‌دهد نه به مسکن‌های درد. فیزیوتراپی، بریس یا کفش ارتوپدی، وارسی روزانه پاها و پیشگیری از زمین‌خوردن پیامدهای آن را کم می‌کنند.

نوروپاتی چگونه بر خواب اثر می‌گذارد؟

درد عصبی اغلب شب‌ها بدتر است و حتی ملافه هم می‌تواند درد بدهد. سندرم پاهای بی‌قرار حدود یک نفر از هر پنج مبتلا به نوروپاتی را درگیر می‌کند. قاب محافظ پتو روی تخت روکش را از پاها دور نگه می‌دارد و AAN از پزشکان می‌خواهد مشکلات خواب و خلق را همراه با درد درمان کنند.

چه رژیم غذایی برای نوروپاتی پا توصیه می‌شود؟

رژیمی که قند خون، وزن و چربی‌ها را در محدوده نگه دارد، با ویتامین B12 کافی و الکل کم یا بدون الکل. تغذیه گیاهی کم‌چرب در یک کارآزمایی آزمایشی کوچک درد را اندکی کم کرد. از مکمل‌های ویتامین B6 با دوز بالا پرهیز کنید، چون خودشان می‌توانند نوروپاتی ایجاد کنند.

آیا پیاده‌روی برای نوروپاتی خوب است؟

بله، برای بیشتر مردم. پیاده‌روی منظم و ورزش‌های دیگر تعادل، قدرت و گاهی درد را بهتر می‌کنند. کفش محافظ بپوشید و بعد از پیاده‌روی پاهایتان را وارسی کنید.

Sources

  • England JD et al. — Practice Parameter: evaluation of distal symmetric polyneuropathy: role of laboratory and genetic testing — Neurology, 2009 — doi.org
  • Castelli G, Desai KM, Cantone RE — Peripheral Neuropathy: Evaluation and Differential Diagnosis — Am Fam Physician, 2020 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  • Huijg M et al. — Age- and Sex-Specific Prevalence and Incidence of Chronic Axonal Polyneuropathy in the General Population — Neuroepidemiology, 2026 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  • American Diabetes Association Professional Practice Committee — 12. Retinopathy, Neuropathy, and Foot Care: Standards of Care in Diabetes-2026 — Diabetes Care, 2026 — doi.org
  • Price R et al. — Oral and Topical Treatment of Painful Diabetic Polyneuropathy: Practice Guideline Update Summary — Neurology, 2022 — doi.org
  • Tesfaye S et al. — Amitriptyline, pregabalin and duloxetine combinations for diabetic peripheral neuropathic pain (OPTION-DM) — Lancet, 2022 — doi.org
  • Callaghan BC et al. — Association Between Metabolic Syndrome Components and Polyneuropathy in an Obese Population — JAMA Neurol, 2016 — doi.org
  • Yang W et al. — Associations between metformin use and vitamin B12 levels, anemia, and neuropathy in patients with diabetes: a meta-analysis — J Diabetes, 2019 — doi.org
  • Seretny M et al. — Incidence, prevalence, and predictors of chemotherapy-induced peripheral neuropathy: A systematic review and meta-analysis — Pain, 2014 — doi.org
  • Loprinzi CL et al. — Prevention and Management of Chemotherapy-Induced Peripheral Neuropathy in Survivors of Adult Cancers: ASCO Guideline Update — J Clin Oncol, 2020 — doi.org
  • Jiménez-Jiménez FJ et al. — Association between restless legs syndrome and peripheral neuropathy: A systematic review and meta-analysis — Eur J Neurol, 2021 — doi.org
  • Bunner AE et al. — A dietary intervention for chronic diabetic neuropathy pain: a randomized controlled pilot study — Nutr Diabetes, 2015 — doi.org
  • Ma R et al. — Exercise training and balance function in middle-aged and older adults with diabetic peripheral neuropathy: a GRADE-based systematic review and meta-analysis — Front Public Health, 2026 — doi.org
  • Rajasingham R, Qi Y — Suzetrigine, a Non-Opioid Small-Molecule Analgesic: Mechanism of Action, Clinical, and Translational Science — Clin Transl Sci, 2025 — doi.org
  • Vertex Pharmaceuticals — Phase 3 study of suzetrigine in pain associated with diabetic peripheral neuropathy (placebo- and pregabalin-controlled) — ClinicalTrials.gov, NCT06628908 — clinicaltrials.gov
  • Vertex Pharmaceuticals — Phase 3 placebo-controlled study of suzetrigine in pain associated with diabetic peripheral neuropathy — ClinicalTrials.gov, NCT07231419 — clinicaltrials.gov
  • National Institute of Neurological Disorders and Stroke — Peripheral Neuropathy — NINDS — ninds.nih.gov
  • National Institute of Neurological Disorders and Stroke — Guillain-Barré Syndrome — NINDS — ninds.nih.gov
  • NIDDK — Peripheral Neuropathy (diabetic nerve damage) — National Institutes of Health — niddk.nih.gov
  • MedlinePlus — Peripheral Nerve Disorders — National Library of Medicine — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — Peripheral neuropathy — Medical Encyclopedia — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — Methylmalonic Acid (MMA) Test — National Library of Medicine — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — Vitamin B12 level, TSH test, A1C test, Blood sugar test, Creatinine blood test — Medical Encyclopedia — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — Protein electrophoresis - serum and Immunoelectrophoresis - blood — Medical Encyclopedia — medlineplus.gov

بیشتر بخوانید

نتایج آزمایش خود را با AI DiagMe بفهمید

بررسی نوروپاتی اغلب فهرست بلندی از نتایج به همراه دارد: گلوکز و HbA1c، ویتامین B12 و اسید متیل‌مالونیک، TSH، آزمایش‌های کلیه و کبد، شمارش خون و الکتروفورز پروتئین. AI DiagMe برگه آزمایش شما را در چند دقیقه می‌خواند، هر نتیجه را به زبان ساده توضیح می‌دهد، نشان می‌دهد کدام مقادیر ممکن است علائم شما را توضیح دهند و پرسش‌هایی برای پرسیدن از پزشک پیشنهاد می‌کند. نتایج آزمایش خود را در AI DiagMe بارگذاری کنید تا گزارشی روشن و شخصی بگیرید.

تیم سردبیری

  • AI DiagMe

    نویسنده

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت
  • Julien Priour

    Edited by

    هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل AI DiagMe · سردبیر ارشد پزشکی · فارغ‌التحصیل HEC Paris

    Julien Priour (ژولین پریور) ویراستار ارشد پزشکی در AI DiagMe است و بر خط‌مشی تحریریه و فرایند راستی‌آزمایی نظارت دارد. او دانش‌آموختهٔ HEC Paris است، ۳ سال تجربه در نشر سلامت دارد و آموزش نگارش و نشر علمی را از مؤسسهٔ تحقیقات برای توسعهٔ فرانسه (IRD، FUN-MOOC، ۲۰۲۶) گذرانده است. او اطمینان می‌یابد که هر مقاله با توصیه‌های پزشکی جاری مطابقت داشته باشد و توسط یک پزشک از کمیتهٔ علمی و اخلاق بازبینی و تأیید شود. او استانداردهای منبع‌دهی (HAS، Ameli، INSERM…) و بازبینی را که در سراسر سایت اعمال می‌شود تعیین می‌کند.

    ایمیل LinkedIn
  • دکتر کلود چونکو

    Medically reviewed by

    دکتر کلود چونکو متخصص خون‌شناسی (هماتولوژیست) است که از سال ۲۰۱۳ طبابت می‌کند و در حال حاضر در Clinique Mas de Rochet (کاستلنو-له-لز، فرانسه) فعالیت دارد. او با پیشینه‌ای بین‌المللی، در درمان بدخیمی‌های خونی (لوسمی‌ها، لنفوم‌ها، میلوم‌ها) تخصص دارد و تجربهٔ ویژه‌ای در پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی، درمان با سلول‌های CAR-T و بهینه‌سازی مسیرهای درمانی در انکو-هماتولوژی دارد.

    او نویسندهٔ کتابی مرجع با عنوان «بدخیمی‌های لنفوئیدی خون در مالی» است و طبابت بالینی را با مشارکت فعال در پروژه‌های توسعهٔ راه‌حل‌های فناورانه در حوزهٔ سلامت درهم می‌آمیزد.

    او دارای دکترای دولتی پزشکی (دانشکدهٔ پزشکی باماکو، ۲۰۰۶) است و آموزش خود را با گواهی مطالعات تخصصی در هماتولوژی زیستی-بالینی (آبیجان-کوکودی، ۲۰۱۰) و چند مدرک دانشگاهی تکمیل کرده است: DFMS در هماتولوژی و دیپلم بین‌دانشگاهی (DIU) در سیتوژنتیک انکو-هماتولوژیک (گرونوبل)، و همچنین دیپلم دانشگاهی (DU) در بیماری داسی‌شکل ماژور (UPEC).

    دکتر کلود چونکو LinkedIn

مطالب مرتبط

به زودی