ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایع‌ترین عفونت مقاربتی در ایالات متحده است و تقریباً هر فرد فعال از نظر جنسی در مقطعی از زندگی با آن مواجه می‌شود. در اکثر افراد این عفونت هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند و ظرف یک تا دو سال خودبه‌خود از بین می‌رود. در تعداد کمتری از موارد، برخی انواع پرخطر می‌توانند باقی بمانند و در طول سال‌های متمادی منجر به سرطان شوند. آگاهی از نحوه انتقال ویروس، آنچه انجام می‌دهد و آنچه انجام نمی‌دهد، و اینکه واکسیناسیون و غربالگری چگونه از شما محافظت می‌کنند، می‌تواند نگرانی را به یک برنامه روشن تبدیل کند. در این مقاله یاد می‌گیرید HPV چیست، تفاوت بین انواع بی‌خطر و پرخطر، علائمی که باید مراقب آن‌ها باشید، سرطان‌هایی که می‌تواند ایجاد کند و اینکه واکسن HPV و آزمایش‌های مدرن چگونه سلامت شما را حفظ می‌کنند.
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) چیست؟
ویروس پاپیلومای انسانی یک ویروس واحد نیست، بلکه خانواده‌ای از بیش از ۲۰۰ ویروس مرتبط است. این ویروس‌ها پوست و پوشش‌های مرطوب بدن، که به آن‌ها غشاهای مخاطی می‌گویند، از جمله دهانه رحم، واژن، فرج، آلت تناسلی مردانه، مقعد، دهان و گلو را آلوده می‌کنند. حدود ۴۰ نوع از این ویروس‌ها از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند. پزشکان انواع منتقل‌شونده از راه جنسی را بر اساس خطری که دارند به دو گروه کلی تقسیم می‌کنند.
انواع کم‌خطر در برابر انواع پرخطر
انواع کم‌خطر، مانند HPV 6 و HPV 11، می‌توانند زگیل تناسلی ایجاد کنند اما تقریباً هرگز به سرطان منجر نمی‌شوند. انواع پرخطر، به‌ویژه HPV 16 و HPV 18، به‌ندرت علامت قابل مشاهده‌ای ایجاد می‌کنند، اما مسئول تقریباً تمام سرطان‌های دهانه رحم و بخش بزرگی از سرطان‌های مقعد، آلت تناسلی مردانه، واژن، فرج و گلو هستند. بیشتر عفونت‌ها، از هر نوعی که باشند، توسط سیستم ایمنی بدن پاک می‌شوند. این عفونت پرخطر است که اگر سال‌ها باقی بماند و بی‌سروصدا سلول‌ها را تغییر دهد، خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد.
HPV چگونه منتقل می‌شود
HPV از طریق تماس مستقیم پوست با پوست، بیشتر در حین رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی، از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. دخول لازم نیست، زیرا تماس با پوست آلوده برای انتقال ویروس کافی است. از آنجا که این ویروس بسیار شایع است و می‌تواند سال‌ها بدون علامت باقی بماند، تشخیص جدید آن نشان نمی‌دهد که چه زمانی یا از چه کسی آن را گرفته‌اید و نشانه‌ای از بی‌وفایی نیست. این نکته اهمیت دارد: HPV بخشی تقریباً همگانی از زندگی انسان است، نه یک نقص اخلاقی. داده‌های بهداشت عمومی نشان می‌دهند که حدود ۸ نفر از هر ۱۰ نفر در طول زندگی خود به HPV مبتلا می‌شوند و اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها هیچ مشکل بهداشتی از آن پیدا نمی‌کنند. به‌ندرت، یک فرد باردار می‌تواند ویروس را در حین زایمان به نوزادش منتقل کند، هرچند این موضوع به‌ندرت آسیب پایداری ایجاد می‌کند.
چه کسانی بیشتر در معرض عفونت پایدار هستند
هر کسی که از نظر جنسی فعال است می‌تواند به HPV مبتلا شود. چند عامل پاک‌سازی یک عفونت پرخطر را برای بدن دشوارتر می‌کنند، از جمله ضعف سیستم ایمنی، چه ناشی از HIV باشد چه از داروهای سرکوب‌کننده ایمنی، همچنین سیگار کشیدن و داشتن شرکای جنسی متعدد. سیستم ایمنی بدن بیشتر کار را انجام می‌دهد و معمولاً با تولید آنتی‌بادی، ویروس را ظرف یک تا دو سال پاک می‌کند. اگر می‌خواهید بدانید چگونه دفاع آنتی‌بادی بدن اندازه‌گیری می‌شود، می‌توانید بخوانید راهنمای ما درباره آزمایش خون آنتی‌بادی IgG، و برای آشنایی با نحوه شمارش سلول‌های ایمنی که با عفونت‌ها مقابله می‌کنند، می‌توانید مطالعه کنید راهنمای ما درباره افزایش تعداد لنفوسیت‌ها.
علائم: از زگیل تناسلی تا عفونت‌های بدون نشانه
بیشتر افراد مبتلا به HPV هرگز متوجه هیچ چیزی نمی‌شوند. وقتی علائم ظاهر می‌شوند، به نوع ویروس بستگی دارند. انواع کم‌خطر می‌توانند زگیل تناسلی ایجاد کنند که رشدهای نرم، هم‌رنگ پوست یا خاکستری هستند و ممکن است صاف یا شبیه گل‌کلم‌های کوچک باشند. این زگیل‌ها می‌توانند روی یا اطراف اندام‌های تناسلی، مقعد، دهان یا گلو ظاهر شوند و معمولاً دردناک نیستند. انواع پرخطر معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند، و دقیقاً به همین دلیل خطرناک هستند: تغییرات سلولی در دهانه رحم بی‌سروصدا رخ می‌دهند و از طریق غربالگری کشف می‌شوند، نه از طریق احساس شما. در برخی موارد یک عفونت پرخطر می‌تواند دهانه رحم را شکننده و مستعد خونریزی کند، بنابراین اگر این موضوع نگران‌تان می‌کند، می‌توانید بخوانید راهنمای ما درباره دهانه رحم شکننده. از آنجا که زگیل‌ها و تغییرات سلولی می‌توانند شبیه سایر بیماری‌ها باشند، تنها یک متخصص بالینی می‌تواند علت یک علامت خاص را تأیید کند.
HPV در دهان و گلو
HPV می‌تواند دهان و گلو را نیز آلوده کند و به یکی از علل رو به رشد سرطان‌های اوروفارنکس (گلو) تبدیل شده است، به‌ویژه در مردان. عفونت‌های دهانی به‌ندرت در مراحل اولیه علائمی ایجاد می‌کنند، اما خشونت صدا، گلودرد، یا توده‌ای در گردن که بیش از چند هفته باقی بماند، نیاز به بررسی پزشکی دارد. برای آشنایی با رفتار این ویروس در دهان، می‌توانید بخوانید راهنمای ما درباره HPV دهانی روی زبان.
سرطان‌هایی که HPV می‌تواند ایجاد کند
اگر زمان کافی بگذرد، یک عفونت پایدار با HPV پرخطر می‌تواند سلول‌های طبیعی را به سلول‌های پیش‌سرطانی و در نهایت به سرطان تبدیل کند. سرطان دهانه رحم شناخته‌شده‌ترین نمونه است و تقریباً تمام موارد آن ناشی از HPV هستند. این ویروس همچنین عامل اصلی اکثر سرطان‌های مقعد و بسیاری از سرطان‌های گلو، آلت تناسلی، واژن و فرج است. بر اساس مؤسسه ملی سرطان، HPV عامل تقریباً ۳ مورد از هر ۱۰۰ سرطان در زنان و حدود ۲ مورد از هر ۱۰۰ سرطان در مردان است. سرطان گلوی مرتبط با HPV در حال افزایش است، به‌ویژه در مردان، و همین یکی از دلایلی است که واکسیناسیون اکنون برای همه توصیه می‌شود، نه فقط برای دختران. نکته امیدوارکننده این است که این فرایند سال‌ها طول می‌کشد و به غربالگری فرصت کافی می‌دهد تا تغییرات را در مراحل اولیه شناسایی کند. سلول‌های پیش‌سرطانی معمولاً می‌توانند بسیار پیش از تبدیل شدن به سرطان شناسایی و برداشته شوند؛ به همین دلیل است که غربالگری گسترده در چند دهه گذشته مرگ‌ومیر ناشی از سرطان دهانه رحم را به‌شدت کاهش داده است. برای آشنایی کامل‌تر با نحوه شناسایی و درمان این تغییرات، می‌توانید بخوانید راهنمای جامع ما درباره سرطان دهانه رحم.
آزمایش HPV و غربالگری دهانه رحم
غربالگری روشی است که پزشکان از طریق آن اثرات HPV را پیش از آنکه خطرناک شوند شناسایی می‌کنند، و بر دو آزمایش مرتبط متکی است. آزمایش HPV، که به آن آزمایش DNA HPV نیز گفته می‌شود، به دنبال مواد ژنتیکی انواع پرخطر در نمونه‌ای از سلول‌های دهانه رحم می‌گردد. آزمایش پاپ، یا پاپ اسمیر، خود سلول‌ها را زیر میکروسکوپ از نظر تغییرات غیرطبیعی بررسی می‌کند. وقتی هر دو آزمایش از یک نمونه انجام می‌شوند، به آن آزمایش ترکیبی (co-testing) گفته می‌شود.
در ایالات متحده، غربالگری معمولاً بین سنین ۲۱ تا ۲۵ سالگی آغاز می‌شود. از حدود ۳۰ تا ۶۵ سالگی، دستورالعمل‌ها به‌طور فزاینده‌ای انجام آزمایش اولیه HPV هر پنج سال یک‌بار را توصیه می‌کنند، هرچند پاپ اسمیر هر سه سال یک‌بار یا آزمایش ترکیبی هر پنج سال نیز گزینه‌های قابل قبولی هستند. راهنماها به‌تدریج به سمت آزمایش ویروس در مرحله اول تغییر می‌کنند، زیرا این روش می‌تواند خطر را زودتر از بررسی صرف سلول‌ها شناسایی کند. هر برنامه‌ای که پزشک شما توصیه کند، مهم‌ترین نکته پایبندی به آن است، چرا که غربالگری تنها زمانی محافظت می‌کند که به‌طور منظم انجام شود.
| ویژگی | آزمایش HPV (آزمایش DNA ویروس HPV) | آزمایش پاپ (پاپ اسمیر) |
|---|---|---|
| چه چیزی را بررسی می‌کند | ماده ژنتیکی انواع پرخطر HPV | تغییرات غیرطبیعی سلولی در دهانه رحم |
| نتیجه چه چیزی را نشان می‌دهد | اینکه آیا نوع پرخطر وجود دارد یا نه | اینکه آیا سلول‌ها از قبل ظاهر غیرطبیعی دارند یا نه |
| مزیت اصلی | بسیار حساس است، بنابراین خطر را زود شناسایی می‌کند | نشان می‌دهد که آیا تغییرات از قبل شروع شده‌اند یا نه |
| معمولاً استفاده می‌شود | به‌تنهایی (آزمایش اولیه HPV) یا همراه با پاپ اسمیر | به‌تنهایی یا به‌عنوان بخشی از آزمایش ترکیبی |
| نمونه | نمونه‌برداری از دهانه رحم یا نمونه‌برداری واژینال توسط خود فرد | نمونه سلولی از دهانه رحم |
نتیجه مثبت HPV چه معنایی دارد و چه معنایی ندارد
یک نتیجه مثبت HPV می‌تواند نگران‌کننده به نظر برسد، اما معمولاً فقط به این معناست که یک نوع پرخطر وجود دارد، نه اینکه سرطان دارید یا حتی سلول‌های غیرطبیعی. بسیاری از افراد در کنار آزمایش مثبت HPV، نتیجه پاپ اسمیر طبیعی دارند و اکثر این عفونت‌ها با گذشت زمان خودبه‌خود از بین می‌روند. این نتیجه نشان می‌دهد که تیم پزشکی شما نظارت دقیق‌تری بر شما خواهد داشت، نه اینکه امروز مشکلی وجود دارد. برای درک بهتر این ترکیب رایج، می‌توانید بخوانید توضیح ما درباره پاپ اسمیر طبیعی با نتیجه مثبت HPV.
یک گزینه جدیدتر به افراد اجازه می‌دهد نمونه واژینال خود را برای آزمایش HPV جمع‌آوری کنند، چه در کلینیک و چه در خانه، که می‌تواند دسترسی به غربالگری را بسیار آسان‌تر کند. برای آشنایی با نحوه عملکرد این روش، می‌توانید بخوانید گزارش ما درباره آزمایش خودنمونه‌گیری HPV.
پس از نتیجه غیرطبیعی چه اتفاقی می‌افتد
اگر نتیجه یک آزمایش غربالگری غیرطبیعی باشد، معمولاً گام بعدی بررسی دقیق‌تر دهانه رحم با یک ابزار بزرگ‌نمایی است که کولپوسکوپی نامیده می‌شود. در طول کولپوسکوپی، پزشک می‌تواند نمونه کوچکی از بافت (بیوپسی) بگیرد تا بررسی کند آیا سلول‌های پیش‌سرطانی وجود دارند و در چه مرحله‌ای هستند. اکثر تغییراتی که به این روش یافت می‌شوند خفیف هستند و یا خودبه‌خود برطرف می‌شوند یا با یک عمل سرپایی کوتاه برداشته می‌شوند. فراخوانده شدن برای آزمایش‌های بیشتر امری رایج است و در اکثریت قریب به اتفاق موارد، با خبرهای آرامش‌بخش به جای تشخیص سرطان پایان می‌یابد.
پیشگیری از HPV
واکسن HPV
واکسن HPV مؤثرترین روش برای پیشگیری از عفونت است. نسخه‌ای که در ایالات متحده استفاده می‌شود، Gardasil 9، در برابر نه نوع محافظت می‌کند، از جمله انواع پرخطری که پشت اکثر سرطان‌های مرتبط با HPV هستند. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا واکسیناسیون معمول را در سن ۱۱ یا ۱۲ سالگی توصیه می‌کند، هرچند می‌توان آن را از سن ۹ سالگی شروع کرد، با دوزهای تکمیلی تا سن ۲۶ سالگی. برخی بزرگسالان بین ۲۷ تا ۴۵ سال ممکن است همچنان از آن بهره‌مند شوند و می‌توانند این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارند. واکسن پیش از هرگونه مواجهه بهترین اثر را دارد، به همین دلیل است که در سنین پایین تجویز می‌شود، و از عفونت جدید جلوگیری می‌کند نه اینکه عفونت موجود را درمان کند.
اقدامات روزمره
علاوه بر واکسیناسیون، کاندوم و دندان‌بند لاستیکی احتمال انتقال HPV را کاهش می‌دهند، هرچند نمی‌توانند خطر را به طور کامل از بین ببرند، زیرا ویروس روی پوستی که آن‌ها نمی‌پوشانند نیز زندگی می‌کند. نکشیدن سیگار و ادامه دادن به غربالگری‌های توصیه‌شده تصویر را کامل می‌کنند، چرا که دخانیات توانایی بدن برای پاک‌سازی یک عفونت پرخطر را کاهش می‌دهد. در مجموع، واکسیناسیون و غربالگری منظم دلیلی هستند که سرطان دهانه رحم اکنون یک بیماری تا حد زیادی قابل پیشگیری محسوب می‌شود و چرا سازمان بهداشت جهانی هدف جهانی برای ریشه‌کنی آن تعیین کرده است.
جدیدترین پیشرفت‌های علمی
روشن‌ترین خبر پزشکی چند سال اخیر این است که واکسیناسیون HPV مؤثر بوده، و به شکل چشمگیری. انگلستان اولین برنامه ملی را اجرا کرد، و پژوهشگران دریافتند که ارائه واکسن به دختران ۱۲ تا ۱۳ ساله، میزان ابتلا به سرطان دهانه رحم و پیش‌سرطان‌های جدی را در مقایسه با گروه‌های واکسینه‌نشده به طور قابل توجهی کاهش داد (Falcaro و همکاران، ۲۰۲۱). یک مطالعه ۲۰۲۴ از اسکاتلند حتی فراتر رفت: در میان زنانی که واکسن دو‌ظرفیتی قدیمی‌تر را در سنین ۱۲ تا ۱۳ سالگی دریافت کرده بودند، تیم تحقیقاتی هیچ موردی از سرطان تهاجمی دهانه رحم نیافت (Palmer و همکاران). آنچه این یافته‌ها برای شما به معنی دارد این است که واکسینه شدن به موقع، محافظت قوی و پایداری در برابر سرطان‌هایی که HPV می‌تواند ایجاد کند فراهم می‌آورد.
روش‌های آزمایش نیز در حال بهبود هستند. یک مطالعه بزرگ سوئدی که در آن زنان به‌صورت تصادفی به روش‌های مختلف غربالگری اختصاص داده شدند — طرحی که «کارآزمایی تصادفی‌شده» نام دارد و قوی‌ترین نوع شواهد علمی محسوب می‌شود — نشان داد که آزمایش اولیه برای ویروس HPV، در مقایسه با آزمایش پاپ‌اسمیر به‌تنهایی، محافظت بهتری در برابر سرطان مهاجم دهانه رحم فراهم می‌کند (Wang و همکاران، ۲۰۲۴). این یافته برای شما به این معناست که اگر مرکز درمانی‌تان آزمایش اولیه HPV را ارائه می‌دهد، این یک انتخاب مبتنی بر شواهد علمی محکم است، نه یک روش آزمایشی.
در نهایت، از آنجا که بسیاری از افراد غربالگری را به طور کامل نادیده می‌گیرند، محققان امکان جمع‌آوری نمونه توسط خود زنان را بررسی کرده‌اند. یک مرور ۲۰۲۴ که نتایج بسیاری از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده را ترکیب کرد — رویکردی که متاآنالیز نامیده می‌شود — نشان داد که ارائه یا ارسال کیت‌های نمونه‌گیری خودکار به وضوح تعداد زنانی را که غربالگری شدند افزایش داد (Wong و همکاران). معنای این یافته برای شما این است که نمونه‌گیری خودکار، غربالگری را برای جای دادن در زندگی واقعی و پرمشغله آسان‌تر می‌کند، به‌ویژه برای کسانی که مراجعه به کلینیک برایشان دشوار است. این یافته‌ها سازگار و امیدوارکننده هستند، هرچند برنامه‌های غربالگری همچنان در حال بهینه‌سازی نحوه و زمان استفاده از هر گزینه هستند.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم
بیشتر عفونت‌های HPV نیازی به هیچ اقدامی ندارند، اما در برخی موارد باید با یک متخصص مشورت کرد. در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر با یک ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی تماس بگیرید:
- زائده‌ها یا زگیل‌های جدید روی یا اطراف اندام تناسلی، مقعد یا دهان.
- خونریزی غیرعادی از واژن، از جمله خونریزی پس از رابطه جنسی یا بین دوره‌های قاعدگی.
- نتیجه مثبت آزمایش HPV، تا پزشک بتواند پیگیری مناسب را برنامه‌ریزی کند.
- صدای خشن، گلودرد یا توده‌ای در گردن که برطرف نمی‌شود.
- غربالگری دهانه رحم که انجام نشده یا به تأخیر افتاده، صرف‌نظر از سابقه واکسیناسیون.
حتی پس از واکسیناسیون HPV، غربالگری منظم همچنان اهمیت دارد، زیرا واکسن همه انواع پرخطر را پوشش نمی‌دهد.
واژه‌نامه
| اصطلاح | تعریف |
|---|---|
| ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) | خانواده‌ای متشکل از بیش از ۲۰۰ ویروس مرتبط؛ حدود ۴۰ نوع از آن‌ها از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند. |
| HPV پرخطر | انواعی مانند HPV 16 و HPV 18 که در صورت ماندگاری عفونت به مدت چند سال، می‌توانند سرطان ایجاد کنند. |
| HPV کم‌خطر | انواعی مانند HPV 6 و HPV 11 که ممکن است زگیل تناسلی ایجاد کنند، اما به‌ندرت باعث سرطان می‌شوند. |
| زگیل تناسلی | زائده‌های نرم در ناحیه تناسلی یا مقعدی که بر اثر انواع کم‌خطر HPV ایجاد می‌شوند. |
| آزمایش پاپ (پاپ اسمیر) | آزمایشی که سلول‌های دهانه رحم را زیر میکروسکوپ برای بررسی تغییرات غیرطبیعی بررسی می‌کند. |
| آزمایش HPV (آزمایش DNA ویروس HPV) | آزمایشی که ماده ژنتیکی انواع پرخطر HPV را در سلول‌های دهانه رحم شناسایی می‌کند. |
| آزمایش ترکیبی | انجام همزمان آزمایش HPV و پاپ اسمیر روی یک نمونه. |
| پیش‌سرطان (دیسپلازی) | سلول‌های غیرطبیعی دهانه رحم که سرطان نیستند، اما در صورت عدم درمان ممکن است به سرطان تبدیل شوند. |
| سرطان اوروفارنکس | سرطان گلو، قاعده زبان و لوزه‌ها که ارتباط آن با HPV روز به روز بیشتر اثبات می‌شود. |
سؤالات متداول
آیا مردان هم می‌توانند به HPV مبتلا شوند و چطور متوجه آن می‌شوند؟
بله. مردان نیز می‌توانند HPV را دریافت کرده و منتقل کنند، درست مانند زنان، و معمولاً هیچ علامتی ندارند. برخی از مردان بر اثر انواع کم‌خطر HPV دچار زگیل تناسلی یا مقعدی می‌شوند، در حالی که انواع پرخطر می‌توانند در طول زمان در ایجاد سرطان‌های گلو، مقعد یا آلت تناسلی نقش داشته باشند. هیچ آزمایش غربالگری روتین و تأییدشده‌ای برای HPV در مردان وجود ندارد؛ بنابراین واکسیناسیون و توجه به زائده‌ها، زخم‌ها یا گلودرد مزمن غیرعادی، مهم‌ترین راه‌های پیشگیری هستند.
آیا HPV درمان دارد؟
هیچ دارویی وجود ندارد که خود ویروس را از بین ببرد. با این حال، در اکثر قریب به اتفاق موارد، سیستم ایمنی بدن HPV را به‌خودی‌خود و معمولاً ظرف یک تا دو سال از بین می‌برد و نیازی به درمان نیست. آنچه پزشکان می‌توانند درمان کنند، عوارضی است که HPV گاهی ایجاد می‌کند، مانند زگیل تناسلی یا تغییرات پیش‌سرطانی دهانه رحم. به همین دلیل است که غربالگری اهمیت بسیار زیادی دارد: این تغییرات را در مراحل اولیه شناسایی می‌کند، زمانی که مدیریت آن‌ها ساده است.
آیا واکسن HPV در صورتی که از نظر جنسی فعال باشم هم مؤثر است؟
همچنان می‌تواند مفید باشد. واکسن زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که پیش از هرگونه مواجهه تزریق شود؛ به همین دلیل است که در اوایل نوجوانی توصیه می‌شود. اما از آنجا که این واکسن در برابر نه نوع HPV محافظت می‌کند، کسی که از نظر جنسی فعال است بعید است با تمام آن‌ها مواجه شده باشد، بنابراین واکسیناسیون ممکن است از عفونت‌های جدید جلوگیری کند. واکسیناسیون تکمیلی تا سن ۲۶ سال توصیه می‌شود و برخی بزرگسالان تا ۴۵ سال نیز ممکن است پس از مشورت با پزشک از آن بهره‌مند شوند.
اگر آزمایش HPV مثبت باشد اما پاپ‌اسمیر طبیعی باشد، چه معنایی دارد؟
این معمولاً به این معناست که یک نوع پرخطر وجود دارد اما هنوز تغییرات قابل مشاهده‌ای در سلول‌ها ایجاد نکرده است. این وضعیت شایع است و به طور کلی خطر کمی دارد. پزشک معمولاً تکرار آزمایش پس از یک سال یا انجام آزمایش پیگیری را توصیه می‌کند تا مشخص شود آیا عفونت برطرف شده یا نه، که در اکثر موارد برطرف می‌شود. نتیجه مثبت HPV با پاپ اسمیر طبیعی دلیلی برای پیگیری دقیق است، نه تشخیص سرطان.
آیا HPV همیشه خودبه‌خود از بین می‌رود؟
در بیشتر موارد، بله. حدود ۹ نفر از هر ۱۰ نفر مبتلا به HPV، ظرف یک تا دو سال و با کمک سیستم ایمنی بدن، دیگر نشانه‌ای از ویروس ندارند. تعداد کمی از عفونت‌های پرخطر باقی می‌مانند و همین گروه کوچک است که نیاز به پایش دارد، زیرا عفونت طولانی‌مدت است که می‌تواند در نهایت به سرطان منجر شود. غربالگری منظم دقیقاً برای شناسایی عفونت‌هایی طراحی شده که برطرف نمی‌شوند.
آیا با وجود واکسیناسیون باز هم ممکن است به HPV مبتلا شوم؟
بله، اما خطر شما برای خطرناک‌ترین انواع HPV بسیار کمتر است. واکسن Gardasil 9 نه نوع HPV را پوشش می‌دهد، از جمله انواعی که مسئول اکثر سرطان‌های مرتبط با HPV هستند؛ با این حال، همه انواع موجود این ویروس را پوشش نمی‌دهد. به همین دلیل، افراد واکسینه‌شده باید همچنان برنامه غربالگری دهانه رحم توصیه‌شده را دنبال کنند. واکسیناسیون و غربالگری در کنار هم بهترین نتیجه را دارند.
منابع
- مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها — درباره عفونت تناسلی HPV، ۲۰۲۴ — cdc.gov
- مؤسسه ملی سرطان — HPV و سرطان، ۲۰۲۳ — cancer.gov
- سازمان غذا و داروی آمریکا — GARDASIL 9 (واکسن HPV نه‌ظرفیتی) — fda.gov
- Palmer TJ و همکاران — بروز سرطان مهاجم دهانه رحم پس از واکسیناسیون HPV دو‌ظرفیتی: یک مطالعه مشاهده‌ای مبتنی بر جمعیت — مجله مؤسسه ملی سرطان، ۲۰۲۴ — doi.org/10.1093/jnci/djad263
- Falcaro M, et al. — The effects of the national HPV vaccination programme in England on cervical cancer and CIN3 incidence — The Lancet, 2021 — doi.org/10.1016/S0140-6736(21)02178-4
- Wang J و همکاران — غربالگری دهانه رحم مبتنی بر ویروس پاپیلومای انسانی و خطر بلندمدت سرطان دهانه رحم: یک کارآزمایی تصادفی‌شده سیاست مراقبت بهداشتی در سوئد — The Lancet Public Health، ۲۰۲۴ — doi.org/10.1016/S2468-2667(24)00218-4
- Wong HY, et al. — استراتژی دعوت برای نمونه‌برداری خودکار واژینال HPV جهت بهبود مشارکت در غربالگری سرطان دهانه رحم: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز — BMC Public Health، ۲۰۲۴ — doi.org/10.1186/s12889-024-19881-0
مطالعه بیشتر
- سرطان دهانه رحم: آشنایی، پیشگیری و درمان
- پاپ اسمیر طبیعی با آزمایش HPV مثبت: راهنمای کامل
- آزمایش خودنمونه‌گیری HPV: چه چیزی در غربالگری سرطان دهانه رحم تغییر کرده است
- HPV روی زبان: علائم، خطرات و درمان‌ها
- شمارش کامل خون (CBC): راهنمای خواندن نتایج
نتایج آزمایشگاهی خود را با AI DiagMe بفهمید
HPV اغلب بدون علامت باقی می‌ماند، به همین دلیل اعداد روی نتایج آزمایشگاهی شما معمولاً روشن‌ترین پنجره‌ای هستند که نشان می‌دهند در بدنتان چه می‌گذرد. AI DiagMe این نتایج را به زبانی ساده و روزمره توضیح می‌دهد؛ از گزارش غربالگری دهانه رحم گرفته تا آزمایش‌های معمول خون. اگر می‌خواهید نتیجه گلبول‌های سفید خون را بهتر بفهمید، می‌توانید چگونه نتایج آزمایش خون کامل را بخوانیم، و برای آزمایش آنتی‌بادی، می‌توانید بخوانید راهنمای ما درباره آزمایش خون ایمونوگلوبولین A. AI DiagMe به شما کمک می‌کند نتایج آزمایش‌هایتان را درک کنید و سؤال‌های بهتری برای ویزیت پزشکتان آماده کنید؛ این سرویس بیماری تشخیص نمی‌دهد و جایگزین پزشک شما نمی‌شود.
نتایج آزمایش خود را در چند دقیقه تفسیر کنید
