Otwiera się w nowej karcie

Badanie ZEUS: ziltivekimab obniżył hs-CRP, ale nie liczbę zawałów

Spis treści

Badanie ZEUS i oznaczenie hs-CRP: lekarz pokazuje pacjentowi probówkę krwi na CRP obok ikon serca i nerki

⚕️ Ten artykuł ma wyłącznie charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. Zawsze konsultuj się z lekarzem w celu interpretacji swoich wyników.

Od ponad dwudziestu lat kardiolodzy przekonują, że stan zapalny w tętnicach napędza zawały serca i udary mózgu, a prosty test z krwi — białko C-reaktywne oznaczane metodą wysokoczułą (hs-CRP) — pozwala go wykryć. 7 listopada 2026 roku, podczas Sesji Naukowych American Heart Association w Chicago, jedno z największych badań sprawdzających tę hipotezę przyniosło wynik neutralny. W badaniu ZEUS eksperymentalny lek ziltivekimab obniżył hs-CRP o około 64%, a mimo to osoby, które go otrzymywały, miały tyle samo zawałów, udarów i zgonów sercowo-naczyniowych co osoby przyjmujące placebo. Wyniki opublikowano tego samego dnia w The New England Journal of Medicine.

Jeśli lekarz kiedykolwiek zlecił Ci badanie hs-CRP albo w panelu ryzyka sercowo-naczyniowego zobaczyłeś oznaczenie „stan zapalny”, oto czego dowiodło badanie ZEUS, dlaczego Twój wynik nie traci przez to znaczenia i o co zapytać podczas następnej wizyty.

Co sprawdzano w badaniu ZEUS

Białko C-reaktywne jest wytwarzane przez wątrobę, gdy w organizmie toczy się stan zapalny. Standardowe badanie CRP wychwytuje duże wzrosty typowe dla infekcji. Wersja wysokoczuła mierzy znacznie mniejsze stężenia, w zakresie związanym z powolnym, przewlekłym stanem zapalnym naczyń krwionośnych o niskim nasileniu. Nasz przewodnik po badaniu CRP z krwi wyjaśnia różnicę między nimi.

Wytwarzanie CRP uruchamia głównie białko sygnałowe zwane interleukiną 6 (IL-6). Ziltivekimab to przeciwciało podawane we wstrzyknięciu raz w miesiącu, które blokuje IL-6. Do badania ZEUS włączono 6376 dorosłych, u których jednocześnie występowały trzy stany: rozpoznana miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa (np. przebyty zawał, udar lub zwężenie tętnic kończyn dolnych), przewlekła choroba nerek oraz hs-CRP wynoszące co najmniej 2 mg/L. Uczestników losowo przydzielono do grupy ziltivekimabu lub placebo, oprócz ich dotychczasowego leczenia. Średni wiek wynosił około 69 lat, a ponad dziewięć na dziesięć osób przyjmowało już leki obniżające cholesterol. Badaniem kierował dr Paul Ridker z Mass General Brigham, a sfinansowała je firma Novo Nordisk, producent leku.

Co pokazały wyniki

Po medianie obserwacji wynoszącej prawie trzy lata lek zrobił we krwi dokładnie to, do czego został zaprojektowany, ale nie przełożyło się to na mniejszą liczbę incydentów.

ParametrZiltivekimabPlacebo
Zawał serca, udar lub zgon sercowo-naczyniowy561 osób (17,6%)565 osób (17,7%)
Zmiana hs-CRP w porównaniu z placeboNiższe o około 64%Grupa odniesienia
Zmiana IL-6 w porównaniu z placeboNiższe o około 76%Grupa odniesienia
Ciężkie zakażeniaOkoło 20%Około 18%

Liczba zgonów z jakiejkolwiek przyczyny była w obu grupach niemal identyczna. Według opublikowanego raportu lek nie spowolnił też pogarszania się czynności nerek. Ciężkie zakażenia występowały nieco częściej po ziltivekimabie, czego — jak podkreślili badacze — można się spodziewać po leku osłabiającym odpowiedź immunologiczną.

Tego samego ranka badanie Lp(a)HORIZON wykazało podobny schemat dla innego markera we krwi: duży spadek lipoproteiny(a) bez zmniejszenia liczby incydentów. Pisaliśmy o tym w artykule co badanie pelakarsenu oznacza dla Twojego wyniku Lp(a).

Dlaczego niższe hs-CRP nie oznaczało mniej zawałów

Badacze przedstawili kilka wyjaśnień. Pierwsze dotyczy momentu leczenia. Wszyscy uczestnicy ZEUS mieli już zarówno chorobę tętnic, jak i umiarkowaną lub zaawansowaną chorobę nerek, a według badaczy śmiertelność była około dwukrotnie wyższa niż w porównywalnych badaniach kardiologicznych u osób bez ciężkiej choroby nerek. Dr Ridker określił to leczenie jako być może „za mało i za późno” przy tak zaawansowanej chorobie.

Drugie wyjaśnienie: hs-CRP jest posłańcem, a nie winowajcą. Odzwierciedla stan zapalny, ale obniżenie tej liczby nie gwarantuje, że wszystkie szkodliwe procesy w ścianie tętnicy zostały wyłączone. Eksperci komentujący wyniki podkreślali, że neutralne badanie leku nie podważa związku między hs-CRP a przyszłymi incydentami. Badacze zauważyli wręcz, że uczestnicy z wyższym wyjściowym stężeniem hs-CRP lub IL-6 pozostawali w grupie większego ryzyka sercowo-naczyniowego przez cały czas trwania badania.

Po trzecie, inne metody przeciwzapalne okazały się skuteczne w innych grupach pacjentów. Dr Ridker przypomniał, że wcześniejsze badania kanakinumabu i kolchicyny w małej dawce wykazały zmniejszenie liczby zawałów i udarów. Badania zmierzają teraz w stronę osób z mniej zaawansowaną chorobą oraz blokowania stanu zapalnego na wcześniejszym etapie.

Co to oznacza dla Twojego wyniku hs-CRP

ZEUS sprawdzał lek, a nie badanie. hs-CRP pozostaje uznanym sposobem pomiaru zapalnej składowej ryzyka sercowo-naczyniowego, obok cholesterolu. Wyniki zwykle interpretuje się w trzech przedziałach:

  • Poniżej 1 mg/L: niższe ryzyko zapalne.
  • Od 1 do 3 mg/L: ryzyko przeciętne.
  • Powyżej 3 mg/L: ryzyko podwyższone, zwłaszcza jeśli wynik potwierdzi drugie badanie.

Pojedynczy wynik może zafałszować przeziębienie, stan zapalny zęba, uraz lub intensywny trening. Wynik powyżej 10 mg/L zwykle wskazuje na krótkotrwałą infekcję lub inny stan zapalny i badanie na ogół powtarza się po wyzdrowieniu. Jeśli Twoje hs-CRP jest podwyższone, przeczytaj nasz przewodnik o podwyższonym CRP i jego znaczeniu.

Po ZEUS zmienia się rozmowa o leczeniu. Nie ma powodu zabiegać o lek blokujący IL-6, a ten preparat nie jest zarejestrowany. Sprawdzonymi narzędziami pozostają te, które obniżają ryzyko ogólne: leczenie obniżające cholesterol, gdy jest wskazane, kontrola ciśnienia tętniczego i poziomu cukru we krwi, niepalenie, regularna aktywność fizyczna, dieta śródziemnomorska i prawidłowa masa ciała. Zapytaj lekarza, czy utrzymujące się podwyższone hs-CRP zmienia ocenę Twojego ryzyka lub cele leczenia.

Jakie badania pozwalają to monitorować lub wykryć?

Najnowsze osiągnięcia naukowe

ZEUS pojawia się w samym środku szerszej zmiany w sposobie, w jaki lekarze myślą o stanie zapalnym i sercu.

Wieloletnia obserwacja tysięcy początkowo zdrowych Amerykanek wykazała, że pojedynczy pomiar hs-CRP w średnim wieku pomagał przewidzieć zawały i udary trzy dekady później, a połączenie go z cholesterolem LDL i lipoproteiną(a) dawało najpełniejszy obraz. Osobna analiza danych tych samych kobiet wykazała podobny związek z udarem niedokrwiennym.

U osób przyjmujących już statyny łączna analiza trzech dużych badań wykazała, że stan zapalny mierzony za pomocą hs-CRP silniej przewidywał przyszłe incydenty i zgony niż pozostały cholesterol LDL. W 2025 roku American College of Cardiology opublikowało stanowisko naukowe wzywające do szerokiego badania przesiewowego hs-CRP, razem z cholesterolem, zarówno u osób z rozpoznaną chorobą serca, jak i bez niej.

U osób z chorobą nerek ogólnokrajowe szwedzkie badanie rejestrowe opublikowane w 2026 roku wykazało, że podwyższone hs-CRP występuje często i wiąże się z większą liczbą incydentów sercowych, niewydolności serca, uszkodzeń nerek i zgonów, co przemawia za jego monitorowaniem. Naukowcy opracowują też metody obrazowania, które mierzą stan zapalny bezpośrednio wokół tętnic wieńcowych w tomografii komputerowej; w przyszłości mogą one pomóc wybrać pacjentów, którzy najbardziej skorzystają na leczeniu przeciwzapalnym.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Umów się na wizytę, jeśli Twoje hs-CRP w kolejnych badaniach utrzymuje się powyżej 3 mg/L, jeśli masz chorobę nerek, a Twoje ryzyko sercowo-naczyniowe nigdy nie zostało ocenione, lub jeśli w Twojej rodzinie występowały wczesne zawały albo udary. Nie odstawiaj ani nie zmieniaj przepisanych leków z powodu doniesień o ZEUS. Natychmiast dzwoń pod 112 lub 999 w razie bólu w klatce piersiowej, nagłej duszności lub objawów udaru, takich jak opadający kącik ust, osłabienie ręki czy trudności z mówieniem.

Słowniczek

  • Białko C-reaktywne oznaczane metodą wysokoczułą (hs-CRP): badanie krwi wykrywające małe ilości CRP, służące do oceny przewlekłego stanu zapalnego o niskim nasileniu i ryzyka sercowo-naczyniowego.
  • Interleukina 6 (IL-6): białko sygnałowe układu odpornościowego, które pobudza wątrobę do wytwarzania CRP.
  • Przeciwciało monoklonalne: wytworzone w laboratorium białko zaprojektowane tak, by łączyć się z jednym konkretnym celem, tutaj z IL-6.
  • Miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa (ASCVD): choroba wywołana tłuszczowymi, objętymi stanem zapalnym blaszkami w tętnicach, obejmująca zawał serca i większość udarów.
  • Przewlekła choroba nerek (PChN): trwałe pogorszenie czynności nerek, zwykle monitorowane za pomocą eGFR i albuminy w moczu.
  • Resztkowe ryzyko zapalne: związane ze stanem zapalnym ryzyko sercowo-naczyniowe, które pozostaje po leczeniu cholesterolu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy ziltivekimab obniżył hs-CRP?

Tak. W porównaniu z placebo hs-CRP spadło o około 64%, a IL-6 o około 76%, ale liczba zawałów, udarów i zgonów sercowo-naczyniowych się nie zmniejszyła.

Czy ZEUS oznacza, że mój wynik hs-CRP nie ma znaczenia?

Nie. Osoby z wyższym hs-CRP nadal miały w trakcie badania więcej incydentów. Wynik pokazuje, że ten lek nie pomógł w tej grupie bardzo wysokiego ryzyka, a nie że stan zapalny jest nieszkodliwy.

Jaki poziom hs-CRP jest prawidłowy?

Wynik poniżej 1 mg/L oznacza niższe ryzyko, od 1 do 3 mg/L przeciętne, a powyżej 3 mg/L podwyższone. Wartości powyżej 10 mg/L zwykle odzwierciedlają przejściową infekcję lub inną chorobę i należy je powtórzyć.

Czy mogę sam obniżyć hs-CRP?

Często tak. Rzucenie palenia, zmniejszenie nadmiernej masy ciała, regularny ruch i dieta śródziemnomorska zwykle je obniżają. Statyny również obniżają hs-CRP, jednocześnie obniżając cholesterol.

Czy istnieje zarejestrowany lek przeciwzapalny na serce?

Kolchicyna w małej dawce jest zatwierdzona w Stanach Zjednoczonych do zmniejszania ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u niektórych dorosłych z chorobą serca lub zagrożonych jej rozwojem. Nie jest odpowiednia dla każdego, dlatego omów ją z lekarzem.

Źródła

Przeczytaj także

Zrozum wyniki swoich badań krwi z AI DiagMe

Masz w ręku wynik hs-CRP, cholesterolu lub badań nerek? Prześlij swoje badanie krwi do AI DiagMe i w kilka minut otrzymaj jasne, spersonalizowane wyjaśnienie każdej wartości, aby przygotować lepsze pytania do lekarza.

Zespół redakcyjny

  • AI DiagMe

    Autor

    Zespół AI DiagMe tworzą lekarze, specjaliści kliniczni i redaktorzy medyczni. Nasze artykuły są pisane przez specjalistów ds. komunikacji zdrowotnej, a następnie recenzowane i zatwierdzane przez lekarzy naszego komitetu naukowego, w skład którego wchodzą praktykujący lekarze szpitalni w takich specjalnościach jak hematologia, endokrynologia i medycyna ogólna. Julien Priour, który kieruje misją redakcyjną, posiada tytuł MBA uzyskany w HEC Paris i odbył szkolenie z zakresu pisania naukowego i wydawnictw w Francuskim Narodowym Instytucie Badań nad Zrównoważonym Rozwojem (IRD, FUN-MOOC, 2026). Każdy materiał opiera się na aktualnych wytycznych klinicznych i recenzowanych publikacjach medycznych.

    E-mail Strona internetowa
  • Julien Priour

    Edytowane przez

    Współzałożyciel i CEO AI DiagMe · Starszy redaktor medyczny · Absolwent HEC Paris

    Julien Priour jest starszym redaktorem medycznym w AI DiagMe, gdzie nadzoruje linię redakcyjną i proces weryfikacji faktów. Jest absolwentem HEC Paris, ma 3 lata doświadczenia w wydawnictwach medycznych i przeszedł szkolenie z pisania i publikowania prac naukowych prowadzone przez francuski Narodowy Instytut Badań na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (IRD, FUN-MOOC, 2026). Dba o to, aby każdy artykuł był zgodny z aktualnymi zaleceniami medycznymi oraz został sprawdzony i zatwierdzony przez lekarza z komitetu naukowo-etycznego. Określa standardy doboru źródeł (HAS, Ameli, INSERM…) i weryfikacji stosowane w całym serwisie.

    E-mail LinkedIn
  • Dr Claude Tchonko

    Zweryfikowane medycznie przez

    Dr Claude Tchonko jest hematologiem praktykującym od 2013 roku, obecnie pracuje w Clinique Mas de Rochet (Castelnau-le-Lez, Francja). Ma za sobą międzynarodową ścieżkę zawodową i specjalizuje się w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego (białaczek, chłoniaków, szpiczaków), ze szczególnym doświadczeniem w autologicznym przeszczepianiu komórek macierzystych, terapii CAR-T oraz optymalizacji ścieżek opieki w onkohematologii.

    Jest autorem publikacji referencyjnej „Limfoidalne nowotwory krwi w Mali”; łączy praktykę kliniczną z aktywnym udziałem w projektach rozwijających rozwiązania technologiczne dla ochrony zdrowia.

    Uzyskał państwowy dyplom doktora medycyny (Wydział Lekarski w Bamako, 2006), a następnie uzupełnił wykształcenie o świadectwo specjalistycznych studiów z hematologii bioklinicznej (Abidjan-Cocody, 2010) oraz kilka dyplomów uniwersyteckich: DFMS z hematologii i międzyuczelniany dyplom uniwersytecki (DIU) z cytogenetyki onkohematologicznej (Grenoble), a także dyplom uniwersytecki (DU) z ciężkiej postaci choroby sierpowatokrwinkowej (UPEC).

    Dr Claude Tchonko LinkedIn

Powiązane artykuły

Wkrótce