در زبانهٔ جدید باز می‌شود

ذات‌الریه: علائم، آزمایش‌های خون و درمان

فهرست مطالب

پزشک در حال بررسی عکس قفسه سینه که ذات‌الریه را در ریه‌ها نشان می‌دهد

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

ذات‌الریه (پنومونی یا عفونت ریه) عفونتی در یک یا هر دو ریه است که کیسه‌های هوایی ریز را از مایع یا چرک پر می‌کند. عامل آن معمولاً باکتری یا ویروس و گاهی قارچ است. علائم معمول آن سرفه (اغلب همراه با خلط)، تب یا لرز، تنگی نفس و درد قفسه سینه هنگام نفس کشیدن یا سرفه است. در سالمندان ممکن است فقط گیجی، ضعف یا دمای پایین بدن دیده شود.

بیشتر افراد با درمان مناسب در خانه بهبود می‌یابند و طی حدود دو هفته تقریباً به حال عادی برمی‌گردند. اما ذات‌الریه می‌تواند جدی باشد: به گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC)، این بیماری در سال 2024 در ایالات متحده عامل 41,627 مرگ بوده است. پزشکان با ابزارهای ساده‌ای افراد در معرض خطر را تشخیص می‌دهند: عکس قفسه سینه، اندازه‌گیری اکسیژن، چند آزمایش خون و یک نمره کوتاه شدت بیماری.

این راهنما توضیح می‌دهد که ذات‌الریه چگونه تشخیص داده می‌شود، نتایج آزمایش خون شما (گلبول‌های سفید، CRP، پروکلسی‌تونین، اوره یا BUN) چه معنایی دارند، آیا ذات‌الریه مسری است، «ذات‌الریه سرپایی» چیست و رهنمود سال 2025 چه تغییراتی داشته است.

نکات کلیدی درباره ذات‌الریه

  • ذات‌الریه عفونت ریه با میکروب‌های احتمالی فراوان است: پنوموکوک، مایکوپلاسما، آنفلوانزا، کووید-19 و ویروس سن‌سیشیال تنفسی (RSV) شایع‌اند.
  • تشخیص بر پایه علائم، معاینه ریه و عکس قفسه سینه است. آزمایش‌های خون نشان می‌دهند بیماری چقدر جدی است و آیا احتمال باکتری بیشتر است.
  • نمره‌هایی مانند CURB-65 به انتخاب میان درمان در خانه، بخش بیمارستان یا مراقبت‌های ویژه کمک می‌کنند.
  • از زمان رهنمود 2025 انجمن قفسه سینه آمریکا (ATS)، بسیاری از بزرگسالانی که سریع بهتر می‌شوند می‌توانند آنتی‌بیوتیک را پس از 3 تا 5 روز قطع کنند.
  • واکسن‌ها خطر را کاهش می‌دهند: واکسن پنوموکوک از 50 سالگی، واکسن آنفلوانزا و کووید-19، و واکسن RSV برای سالمندان.

ذات‌الریه چیست؟

ریه‌های شما به میلیون‌ها کیسه هوایی کوچک به نام آلوئول ختم می‌شوند که اکسیژن از آن‌ها وارد خون می‌شود. در ذات‌الریه، عفونت این کیسه‌ها را ملتهب می‌کند و آن‌ها از مایع پر می‌شوند. هوای کمتری عبور می‌کند، بنابراین تندتر نفس می‌کشید، سرفه می‌کنید و ممکن است سطح اکسیژن شما پایین بیاید.

پزشکان ذات‌الریه را بر اساس محل ابتلا دسته‌بندی می‌کنند، زیرا میکروب‌های محتمل را تغییر می‌دهد:

  • ذات‌الریه اکتسابی از جامعه: در زندگی روزمره گرفته می‌شود. این شایع‌ترین نوع و محور این راهنماست.
  • ذات‌الریه مرتبط با مراقبت‌های درمانی: در طول بستری در بیمارستان یا مرکز نگهداری یا پس از آن ایجاد می‌شود.
  • ذات‌الریه مرتبط با ونتیلاتور: در فردی که به دستگاه تنفس مصنوعی وصل است ایجاد می‌شود.
  • ذات‌الریه آسپیراسیون: در اثر استنشاق غذا، نوشیدنی یا بزاق، اغلب در افرادی که مشکل بلع دارند.

اگر نگرانی اصلی شما درد پشت یا پهلو هنگام تنفس است، راهنمای ما درباره ذات‌الریه و کمردرد توضیح می‌دهد چه زمانی این درد به ریه‌ها مربوط است.

علت‌ها و عوامل خطر ذات‌الریه

CDC علت‌های اصلی را در ایالات متحده چنین برمی‌شمارد:

  • باکتری‌ها: بیشتر استرپتوکوک پنومونیه (پنوموکوک) و مایکوپلاسما پنومونیه؛ و کمتر هموفیلوس آنفلوانزا، لژیونلا و کلامیدیا پنومونیه.
  • ویروس‌ها: آنفلوانزا، کووید-19، RSV، متاپنوموویروس انسانی، پاراآنفلوانزا و رینوویروس. مقاله ما درباره علائم و درمان آنفلوانزا توضیح می‌دهد آنفلوانزا چگونه می‌تواند به ذات‌الریه منجر شود.
  • قارچ‌ها، که نادرترند و بیشتر در افراد با ایمنی ضعیف دیده می‌شوند.

اغلب حتی پس از آزمایش هیچ میکروبی پیدا نمی‌شود. این به معنای اشتباه بودن درمان نیست. به گفته CDC و MedlinePlus، عوامل خطر اصلی عبارت‌اند از:

  • سن: بزرگسالان 65 سال و بالاتر و کودکان زیر 5 سال.
  • ضعف دستگاه ایمنی، که بیشترین خطر را دارد.
  • بیماری مزمن قلب، ریه (COPD، آسم)، کبد یا کلیه، و دیابت.
  • سیگار کشیدن، مصرف زیاد الکل، تماس با افراد بیمار و فصل‌های پاییز و زمستان.

علائم ذات‌الریه و نشانه‌های هشدار

علائم ممکن است ناگهانی شروع شوند یا طی چند روز شکل بگیرند:

  • سرفه، اغلب همراه با خلط زرد، سبز، زنگاری یا خونی.
  • تب، تعریق و لرز همراه با رعشه.
  • تنگی نفس و تنفس تند.
  • درد تیز قفسه سینه که با دم یا سرفه بدتر می‌شود.
  • خستگی، بی‌اشتهایی و گاهی تهوع، استفراغ یا اسهال.

در سالمندان و افراد با ایمنی ضعیف، علائم ممکن است به طرز شگفت‌آوری خفیف باشند: گیجی، ضعف یا دمای پایین ممکن است تنها نشانه باشد. نشانه‌های هشدار فوری شامل کبودی لب‌ها، مشکل تنفس در حال استراحت، گیجی و علائمی است که پس از بهبود اولیه بدتر می‌شوند.

ذات‌الریه سرپایی

«ذات‌الریه سرپایی» نام رایج ذات‌الریه ناشی از مایکوپلاسما پنومونیه است. CDC توضیح می‌دهد که مبتلایان اغلب آن‌قدر حالشان خوب است که به کار یا مدرسه ادامه می‌دهند. این بیماری سرفه‌ای ایجاد می‌کند که ممکن است هفته‌ها طول بکشد، همراه با خستگی، تب و تنگی نفس؛ کودکان کوچک ممکن است به جای آن آبریزش بینی یا خس‌خس داشته باشند. علائم 1 تا 4 هفته پس از تماس ظاهر می‌شوند. مایکوپلاسما شایع‌ترین علت باکتریایی ذات‌الریه در کودکان بستری و دومین علت شایع در بزرگسالان است.

آیا ذات‌الریه مسری است؟

میکروب‌های عامل ذات‌الریه اغلب مسری هستند. آنفلوانزا، کووید-19، RSV، پنوموکوک و مایکوپلاسما از راه سرفه، عطسه و تماس نزدیک منتقل می‌شوند. ممکن است یک فرد در معرض تماس فقط سرماخوردگی بگیرد و دیگری، که اغلب مسن‌تر یا مبتلا به بیماری مزمن است، به ذات‌الریه دچار شود. ذات‌الریه آسپیراسیون مسری نیست.

CDC توصیه می‌کند در زمان بیماری از دیگران دوری کنید، هنگام سرفه دهان را بپوشانید، دست‌هایتان را بشویید و سطوح مشترک را تمیز کنید. از پزشک خود بپرسید چه زمانی می‌توانید به کار یا مدرسه برگردید.

تشخیص ذات‌الریه و آزمایش‌ها

«آزمایش خون ذات‌الریه» به تنهایی وجود ندارد. تشخیص از ترکیب علائم، معاینه بالینی و تصویربرداری به دست می‌آید. آزمایش‌های دیگر به سه پرسش پاسخ می‌دهند: بیماری چقدر شدید است، علت باکتریایی است یا ویروسی، و آیا درمان در خانه بی‌خطر است؟

معاینه و پالس اکسیمتری

پزشک به صدای خش‌خش (کراکل) در ریه گوش می‌دهد و دما، ضربان قلب، تعداد تنفس و فشار خون را بررسی می‌کند. پالس اکسیمتر انگشتی، اشباع اکسیژن (SpO2) را اندازه می‌گیرد. MedlinePlus می‌گوید مقدار طبیعی 95% تا 100% است؛ 92% یا کمتر دلیلی برای تماس با پزشک است و 88% یا کمتر نیاز به مراقبت فوری دارد. خطای خوانش ممکن است 2% تا 4% باشد و در پوست‌های تیره‌تر اکسیژن را بیش از واقع نشان دهد. اگر با وجود عدد طبیعی بسیار احساس تنگی نفس دارید، گازهای خون شریانی مقدار دقیق را نشان می‌دهد.

تصویربرداری

عکس قفسه سینه معمولاً نخستین آزمایش است. این عکس ناحیه عفونی و عوارضی مانند جمع شدن مایع اطراف ریه را نشان می‌دهد. رهنمود ATS سال 2025 از سونوگرافی ریه توسط پزشکان باتجربه نیز پشتیبانی می‌کند. سی‌تی‌اسکن برای موارد نامشخص نگه داشته می‌شود. در افراد سیگاری، ذات‌الریه‌ای که برطرف نمی‌شود باید دوباره بررسی شود؛ راهنمای ما درباره تشخیص سرطان ریه را ببینید.

آزمایش‌های خون

  • شمارش کامل خون (CBC): گلبول سفید بالا، به‌ویژه نوتروفیل‌ها، نشانه باکتری است؛ شمارش بسیار پایین می‌تواند نشانه عفونت شدید باشد. راهنمای ما درباره شمارش کامل خون هر سطر را توضیح می‌دهد.
  • پروتئین واکنشی C (CRP): نشانگر عمومی التهاب که روند بهبود را هم دنبال می‌کند.
  • پروکلسی‌تونین: در عفونت‌های باکتریایی بیشتر از ویروسی بالا می‌رود.
  • BUN (اوره)، کراتینین و سدیم: BUN بالا یک امتیاز خطر در CURB-65 است و سدیم پایین در ذات‌الریه شدید شایع است.
  • کشت خون: برای ذات‌الریه شدید و افراد در معرض میکروب‌های مقاوم توصیه می‌شود، نه برای همه.

خلط، سواب و ادرار

  • کشت خلط: بیشتر برای بیماران بستری با ذات‌الریه شدید.
  • سواب بینی یا گلو: آزمایش‌های مولکولی سریع (PCR) برای آنفلوانزا، کووید-19، RSV و گاهی مایکوپلاسما.
  • آزمایش آنتی‌ژن ادرار برای پنوموکوک و لژیونلا: در ذات‌الریه شدید پیشنهاد می‌شود، و برای لژیونلا در زمان همه‌گیری یا پس از سفر.

با سرفه طولانی، کاهش وزن و تعریق شبانه، پزشک ممکن است سل را هم بررسی کند؛ راهنمای آزمایش سل را ببینید.

مقادیر مرجع و آستانه‌های شدت

این‌ها اعدادی هستند که پزشکان به آن‌ها نگاه می‌کنند. محدوده‌های طبیعی بین آزمایشگاه‌ها کمی متفاوت است، پس با محدوده چاپ‌شده در برگه خود مقایسه کنید.

آزمایش یا نشانهمقدار معمول (mg/dL / SI)آستانه نگرانی
اشباع اکسیژن (SpO2)95% تا 100%92% یا کمتر: با پزشک تماس بگیرید؛ 88% یا کمتر: اورژانس
گلبول‌های سفید4,500 تا 11,000 در میکرولیتر (4.5 تا 11.0 × 10⁹/L)کمتر از 4,000 در میکرولیتر (4.0 × 10⁹/L) به علت عفونت: معیار ذات‌الریه شدید
پلاکت‌ها150,000 تا 400,000 در میکرولیتر (150 تا 400 × 10⁹/L)کمتر از 100,000 در میکرولیتر (100 × 10⁹/L): معیار ذات‌الریه شدید
نیتروژن اوره خون (BUN)حدود 7 تا 20 mg/dL (2.5 تا 7.1 mmol/L)اوره بالای 7 mmol/L (حدود 19 mg/dL): 1 امتیاز CURB-65؛ 30 mg/dL (11 mmol/L) یا بیشتر: امتیاز در PSI
سدیم135 تا 145 mEq/L (mmol/L)کمتر از 130 mEq/L: امتیاز در PSI
pH خون شریانی7.35 تا 7.45کمتر از 7.35: امتیاز در PSI
پروکلسی‌تونیندر افراد سالم پایین (ng/mL = µg/L)0.1 µg/L یا کمتر: باکتری کمتر محتمل؛ 0.25 µg/L یا بیشتر: محتمل‌تر (آستانه‌های پژوهشی، هرگز به تنهایی به کار نمی‌روند)
تعداد تنفس (بزرگسالان)حدود 12 تا 20 بار در دقیقه30 یا بیشتر: 1 امتیاز CURB-65
فشار خونکمتر از 120/80 میلی‌متر جیوهسیستولیک کمتر از 90 یا دیاستولیک 60 یا کمتر: 1 امتیاز CURB-65
دمای بدنحدود 36.1 تا 37.2 درجه سانتی‌گرادکمتر از 36 درجه سانتی‌گراد: معیار ذات‌الریه شدید

نتایج خود را چگونه بخوانید

CURB-65

CURB-65 به هر یک از این موارد یک امتیاز می‌دهد: گیجی، اوره بالای 7 mmol/L، تعداد تنفس 30 یا بیشتر، فشار خون پایین و سن 65 سال یا بیشتر. در پژوهشی که این نمره را ساخت، مرگ‌ومیر 30 روزه با نمره 0 برابر 0.7%، با 1 برابر 3.2%، با 2 برابر 3%، با 3 برابر 17%، با 4 برابر 41.5% و با 5 برابر 57% بود. نمره 0 یا 1 معمولاً درمان در خانه را ممکن می‌کند؛ 3 یا بیشتر به مراقبت بیمارستانی اشاره دارد.

شاخص شدت ذات‌الریه (PSI)

PSI برای سن، بیماری‌های دیگر، علائم حیاتی و مقادیر آزمایشگاهی مانند BUN، سدیم و pH خون امتیاز می‌دهد. رهنمود ATS/IDSA آن را ترجیح می‌دهد و CURB-65 را جایگزین می‌داند، همیشه در کنار قضاوت پزشک. کسی که نمی‌تواند مایعات را نگه دارد یا اکسیژن بسیار پایینی دارد ممکن است حتی با نمره «پایین» به بیمارستان نیاز داشته باشد.

گلبول‌های سفید، CRP و پروکلسی‌تونین در کنار هم

هیچ نشانگر واحدی ذات‌الریه باکتریایی را ثابت نمی‌کند. شمارش گلبول سفید بالا با نوتروفیل فراوان، CRP آشکارا بالا و پروکلسی‌تونین 0.25 µg/L یا بیشتر همگی به سمت باکتری اشاره دارند. مقادیر طبیعی احتمال ویروس را بیشتر می‌کنند اما باکتری را رد نمی‌کنند، به‌ویژه در آغاز بیماری. راهنماهای ما درباره نوتروفیل بالا و آزمایش خون CRP جزئیات بیشتری دارند.

رهنمود ATS/IDSA می‌گوید آنتی‌بیوتیک باید با تأیید ذات‌الریه شروع شود، صرف‌نظر از نتیجه نخستین پروکلسی‌تونین. این آزمایش بعداً بیشترین فایده را دارد، برای تصمیم درباره زمان قطع. در تحلیلی تجمیعی از 26 کارآزمایی و 6,708 بیمار، هدایت درمان با پروکلسی‌تونین مصرف آنتی‌بیوتیک را 2.4 روز کاهش داد، عوارض جانبی را کم کرد و مرگ‌ومیر را اندکی پایین آورد. صفحه ما درباره آزمایش پروکلسی‌تونین را ببینید.

افزایش BUN می‌تواند به معنای کم‌آبی یا فشار بر کلیه‌ها باشد؛ راهنمای ما درباره آزمایش خون BUN دلیل آن را توضیح می‌دهد. اگر عفونت به خون برسد، نگرانی اصلی سپسیس می‌شود که در مقاله ما درباره آزمایش خون سپسیس آمده است.

درمان ذات‌الریه و پیگیری

آنتی‌بیوتیک‌ها

برای بزرگسالان سالمی که در خانه درمان می‌شوند، رهنمود ATS/IDSA آموکسی‌سیلین (پنی‌سیلینی که دیواره سلولی باکتری را مهار می‌کند)، داکسی‌سایکلین، یا یک ماکرولید مانند آزیترومایسین را فقط در جایی که مقاومت محلی پنوموکوک کمتر از 25% است فهرست می‌کند. افرادی که بیماری قلب، ریه، کبد یا کلیه، دیابت یا سرطان دارند معمولاً کوآموکسی‌کلاو یا یک سفالوسپورین همراه با ماکرولید یا داکسی‌سایکلین، یا یک فلوروکینولون مانند لووفلوکساسین دریافت می‌کنند که آنزیم DNA ژیراز باکتری را مهار می‌کند. در بیمارستان، انتخاب معمول یک بتالاکتام مانند سفتریاکسون همراه با آزیترومایسین، یا یک فلوروکینولون به تنهایی است.

درمان چقدر طول می‌کشد؟

اکنون طول درمان به سرعت بهبود شما بستگی دارد. «ثبات بالینی» یعنی علائم حیاتی طبیعی، توانایی غذا خوردن و هوشیاری طبیعی. رهنمود ATS سال 2025 برای ذات‌الریه غیرشدید پس از ثبات، کمتر از 5 روز (دست‌کم 3 روز) و برای ذات‌الریه شدید 5 روز یا بیشتر را توصیه می‌کند. هرگز خودسرانه دارو را قطع نکنید و از برنامه پزشک پیروی کنید.

ذات‌الریه ویروسی و مراقبت بیمارستانی

آنتی‌بیوتیک‌ها روی ویروس‌ها اثر ندارند. ذات‌الریه ناشی از آنفلوانزا با داروی ضدویروسی مانند اسلتامیویر درمان می‌شود که آنزیم نورآمینیداز ویروس را مهار می‌کند؛ کووید-19 داروهای ضدویروسی خاص خود را دارد. مراقبت بیمارستانی ممکن است شامل اکسیژن، مایعات و حمایت تنفسی باشد. استروئیدهایی مانند هیدروکورتیزون ممکن است در ذات‌الریه شدید به کار روند، نه در موارد غیرشدید. در خانه استراحت کنید، مایعات بنوشید و اگر پزشک موافق است از تب‌بر (مانند استامینوفن) استفاده کنید.

بهبودی

با درمان، بیشتر افراد طی حدود 2 هفته تقریباً به حال عادی برمی‌گردند، هرچند خستگی و سرفه ممکن است یک ماه یا بیشتر ادامه یابد. اگر خوب بهبود یابید عکس پیگیری به‌طور معمول لازم نیست، اما اگر علائم ادامه یابد یا سیگاری باشید ممکن است درخواست شود. عکس ریه اغلب هفته‌ها طول می‌کشد تا پاک شود، بیشتر از مدت علائم شما.

پیشگیری از ذات‌الریه

  • واکسن پنوموکوک: از اکتبر 2024، مشاوران CDC یک واکسن کونژوگه (PCV20 یا PCV21 به تنهایی، یا PCV15 و سپس PPSV23) را برای همه بزرگسالان 50 سال و بالاتر و بزرگسالان 19 تا 49 ساله دارای شرایط پرخطر توصیه می‌کنند. کودکان آن را به‌طور معمول دریافت می‌کنند. تا سال 2025 فقط 25.8% بزرگسالان آمریکا هرگز یک دوز آن را دریافت کرده بودند.
  • واکسن سالانه آنفلوانزا؛ مقاله ما درباره واکسن آنفلوانزای 2026 را ببینید.
  • واکسن RSV برای همه بزرگسالان 75 سال و بالاتر و بزرگسالان 50 تا 74 ساله با خطر بیشتر.
  • واکسن‌های کووید-19، سیاه‌سرفه، هیب (Hib) و سرخک طبق توصیه برای سن شما.
  • شستن دست‌ها، پوشاندن دهان هنگام سرفه، سیگار نکشیدن و کنترل بیماری‌های مزمن.

ذات‌الریه در کودکان، بارداری و سالمندان

کودکان

سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند در کودک زیر 5 سال با سرفه یا مشکل تنفس به ذات‌الریه شک شود و با تنفس تند یا توکشیدگی قفسه سینه، یعنی فرورفتن پایین قفسه سینه هنگام دم، تأیید شود. ناتوانی در نوشیدن، خواب‌آلودگی غیرعادی یا تشنج نشانه‌های خطرند. آموکسی‌سیلین آنتی‌بیوتیک خط اول است. در کارآزمایی آمریکایی SCOUT-CAP، 5 روز آنتی‌بیوتیک به اندازه 10 روز در بهبود کودکان 6 ماهه تا 5 ساله مؤثر بود.

بارداری

آنفلوانزا و کووید-19 ممکن است در بارداری شدیدتر باشند، بنابراین واکسیناسیون اهمیت دارد. واکسن RSV که در بارداری تزریق می‌شود از نوزاد محافظت می‌کند؛ در غیر این صورت نوزاد می‌تواند آنتی‌بادی تزریقی (نیرسویماب یا کلسرویماب) دریافت کند. راهنمای ما درباره آزمایش‌های خون در بارداری بررسی‌های معمول را توضیح می‌دهد.

سالمندان

افراد 65 سال و بالاتر بیشتر به بستری نیاز پیدا می‌کنند و بیشتر دچار عارضه می‌شوند. علائم اغلب غیرمعمول‌اند: گیجی، زمین خوردن یا بی‌اشتهایی به جای تب بالا. تغییرات ایمنی با افزایش سن در مقاله ما درباره لنفوسیت‌ها و پیری بررسی شده است.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر سرفه همراه با تب، لرز یا تنگی نفس، درد قفسه سینه هنگام تنفس، یا خلط زنگاری یا خونی دارید، همان روز به پزشک مراجعه کنید. اگر 65 سال یا بیشتر دارید، باردارید، بیماری مزمن یا ایمنی ضعیف دارید، یا کودکتان تند نفس می‌کشد، زودتر اقدام کنید.

در این موارد با اورژانس 115 تماس بگیرید یا به بخش اورژانس بروید:

  • مشکل شدید تنفسی، یا قفسه سینه‌ای که با هر نفس به داخل کشیده می‌شود.
  • کبودی لب‌ها یا نوک انگشتان، یا عدد اکسیمتر 88% یا کمتر.
  • گیجی، یا خواب‌آلودگی شدید یا بیدار شدن دشوار.
  • درد شدید قفسه سینه، ضربان قلب بسیار تند یا غش.
  • بدتر شدن با وجود آنتی‌بیوتیک، یا بهبود و سپس بدتر شدن ناگهانی.

تازه‌ترین پیشرفت‌های علمی درباره ذات‌الریه

رهنمود ATS سال 2025: دوره‌های کوتاه‌تر و یک بحث

انجمن قفسه سینه آمریکا رهنمود بزرگسالان خود را در سال 2025 به‌روز کرد (منتشرشده در ژانویه 2026). این رهنمود از سونوگرافی ریه پشتیبانی می‌کند، 3 تا کمتر از 5 روز آنتی‌بیوتیک را برای ذات‌الریه غیرشدید پایدار توصیه می‌کند و برای بیمارانی که آزمایش ویروس مثبت دارند، اگر بیماری‌های دیگر داشته باشند یا بستری باشند، آنتی‌بیوتیک را پیشنهاد می‌کند. انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا (IDSA) با 8 مورد از 10 توصیه موافقت کرد اما به دلیل همین نکته آخر این به‌روزرسانی را تأیید نکرد: بیشتر بیماران با آزمایش ویروس مثبت باکتری ندارند و انتظار کوتاه در موارد غیرشدید بی‌خطر است. معنای آن برای شما: دوره‌های کوتاه‌تر اکنون استاندارد است و آزمایش مثبت آنفلوانزا یا کووید-19 به تنهایی مسئله آنتی‌بیوتیک را حل نمی‌کند.

استروئیدها در ذات‌الریه شدید

در کارآزمایی فرانسوی CAPE COD (NCT02517489)، 800 بیمار مراقبت‌های ویژه هیدروکورتیزون یا دارونما دریافت کردند؛ مرگ 28 روزه از 11.9% به 6.2% کاهش یافت. اما REMAP-CAP (NCT02735707) که در سال 2025 منتشر شد، فایده روشنی از یک دوره ثابت 7 روزه بر مرگ‌ومیر 90 روزه نیافت. استروئیدها همچنان تصمیمی بیمارستانی و فقط برای موارد شدید هستند.

واکسن پنوموکوک از 50 سالگی

در ژوئن 2024، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) واکسن PCV21 (Capvaxive) را تأیید کرد که هشت سروتیپ تازه نسبت به واکسن‌های قبلی دارد. در اکتبر 2024، مشاوران CDC سن واکسیناسیون معمول پنوموکوک را از 65 به 50 سال کاهش دادند. اگر 50 سال یا بیشتر دارید و هرگز واکسن کونژوگه نزده‌اید، اکنون یک دوز توصیه می‌شود.

بازگشت ذات‌الریه سرپایی

عفونت‌های مایکوپلاسما در دوران همه‌گیری کووید-19 کاهش یافتند و سپس جهش کردند. در 42 بیمارستان کودکان آمریکا، ذات‌الریه مایکوپلاسمایی در سال 2024 به 12.5 مورد در هر 1,000 بستری رسید، در برابر 2.1 در سال‌های 2018 تا 2023، بیشتر در کودکان 6 تا 12 ساله؛ موارد شدیدتر نبودند. در اوهایو مقاومت به ماکرولیدها پایین (2.4%) اما رو به افزایش بود. یک کارآزمایی مایو کلینیک (NCT07164131) اکنون آزیترومایسین را با داکسی‌سایکلین در بزرگسالان بستری مقایسه می‌کند.

پالس اکسیمترها و رنگ پوست

یک مرور در سال 2026 تأیید می‌کند که اکسیمترهای انگشتی ممکن است اکسیژن را در پوست‌های تیره‌تر بیش از واقع نشان دهند، به‌ویژه وقتی اکسیژن از قبل پایین است. در خانه، روند تغییرات و حال خود را دنبال کنید، نه فقط عدد را.

کدام آزمایش‌ها می‌توانند کمک کنند؟

پس از ویزیت یا بستری، برگه شما اغلب شامل CBC، CRP، پروکلسی‌تونین و پنل متابولیک است. شناخت آن‌ها به پیگیری بهبودی کمک می‌کند:

  • CBC: گلبول‌های سفید و نوتروفیل‌ها باید با بهبودی به حالت طبیعی برگردند. مقایسه ما میان CBC و CMP هر پنل را توضیح می‌دهد.
  • CRP: وقتی درمان مؤثر است طی چند روز پایین می‌آید؛ CRP که پایین نمی‌آید، همراه با تب پایدار، دلیلی برای تماس با پزشک است.
  • پروکلسی‌تونین: کاهش آن از قطع آنتی‌بیوتیک پشتیبانی می‌کند.
  • BUN، کراتینین و سدیم: وضعیت آب بدن و عملکرد کلیه را بررسی می‌کنند.
  • آزمایشی سریع برای تفکیک عفونت باکتریایی از ویروسی در راه است؛ درباره آزمایش خون 15 دقیقه‌ای عفونت باکتریایی یا ویروسی بخوانید.

اگر مقداری غیرطبیعی علامت خورده است، راهنمای ما درباره نتایج غیرطبیعی آزمایش خون توضیح می‌دهد چه چیزی معمولاً اهمیت دارد.

واژه‌نامه

  • آلوئول‌ها: کیسه‌های هوایی ریز که اکسیژن از آن‌ها وارد خون می‌شود.
  • CURB-65: نمره شدت پنج‌امتیازی.
  • شاخص شدت ذات‌الریه (PSI): نمره‌ای طولانی‌تر بر پایه سن، بیماری‌ها، علائم حیاتی و نتایج آزمایشگاهی.
  • پروکلسی‌تونین: پروتئینی در خون که بیشتر در عفونت‌های باکتریایی بالا می‌رود.
  • CRP: نشانگر التهاب که کبد می‌سازد.
  • پالس اکسیمتری: گیره‌ای انگشتی که اشباع اکسیژن را تخمین می‌زند.
  • آزمایش آنتی‌ژن ادرار: قطعاتی از پنوموکوک یا لژیونلا را در ادرار شناسایی می‌کند.
  • سپسیس: واکنش تهدیدکننده حیات بدن به عفونت که به اندام‌ها آسیب می‌زند.
  • ذات‌الریه سرپایی: ذات‌الریه خفیف، معمولاً ناشی از مایکوپلاسما پنومونیه.

پرسش‌های متداول درباره ذات‌الریه

آیا ذات‌الریه مسری است؟

میکروب‌های عامل بیشتر موارد ذات‌الریه، مانند آنفلوانزا، کووید-19، RSV، پنوموکوک و مایکوپلاسما، با سرفه و عطسه منتقل می‌شوند، اما هر کسی که به آن‌ها مبتلا شود ذات‌الریه نمی‌گیرد. ذات‌الریه آسپیراسیون مسری نیست. تا زمانی که تب دارید از دیگران دوری کنید.

پیش‌آگهی ذات‌الریه چگونه است؟

بیشتر افراد کاملاً بهبود می‌یابند، بسیاری طی حدود 2 هفته، هرچند خستگی ممکن است یک ماه یا بیشتر بماند. خطر با سن و بیماری‌های دیگر افزایش می‌یابد: در پژوهش CURB-65، مرگ‌ومیر 30 روزه با نمره 0 کمتر از 1% اما با نمره 5 برابر 57% بود.

آیا با ذات‌الریه می‌توان شنا کرد؟

بهتر است تا وقتی تب، تنگی نفس یا سرفه شدید دارید شنا نکنید. شنا فشار زیادی بر ریه‌ها می‌آورد و ممکن است میکروب را منتقل کنید. صبر کنید تا حالتان خوب شود و عادی نفس بکشید، سپس به تدریج شروع کنید و پس از بستری با پزشک مشورت کنید.

چه انواعی از ذات‌الریه سالمندان را مبتلا می‌کند؟

بیشتر ذات‌الریه اکتسابی از جامعه ناشی از پنوموکوک، آنفلوانزا، RSV یا کووید-19؛ ذات‌الریه آسپیراسیون در افرادی که مشکل بلع دارند؛ و ذات‌الریه مرتبط با مراقبت‌های درمانی در بیمارستان‌ها و خانه‌های سالمندان. علائم ممکن است به ظرافت یک گیجی یا زمین خوردن باشند.

مراحل ذات‌الریه در کودکان کدام‌اند؟

پزشکان آن را بر اساس نشانه‌های شدت درجه‌بندی می‌کنند: نخست سرفه یا مشکل تنفس همراه با تنفس تند؛ سپس توکشیدگی قفسه سینه؛ سپس نشانه‌های خطر مانند ناتوانی در نوشیدن، خواب‌آلودگی غیرعادی یا تشنج. هر مرحله به مراقبت سریع‌تر نیاز دارد، تا حد اورژانس.

علت ذات‌الریه در بزرگسالان چیست؟

بیشتر پنوموکوک، ویروس‌های تنفسی و مایکوپلاسما. سیگار کشیدن، مصرف زیاد الکل، بیماری‌های مزمن و ایمنی ضعیف خطر را افزایش می‌دهند.

چگونه از ذات‌الریه پیشگیری کنیم؟

واکسن پنوموکوک را از 50 سالگی (یا زودتر در صورت خطر) بزنید، واکسن سالانه آنفلوانزا و در صورت واجد شرایط بودن واکسن کووید-19 و RSV را دریافت کنید، دست‌هایتان را بشویید و سیگار نکشید.

در بیمارستان برای ذات‌الریه چه احتیاط‌هایی انجام می‌شود؟

بیمارستان‌ها از بهداشت دست، ماسک و جداسازی برای میکروب‌های مسری مانند آنفلوانزا یا کووید-19 استفاده می‌کنند. ملاقات‌کنندگان باید دست‌هایشان را تمیز کنند و در صورت بیماری در خانه بمانند.

منابع

  • Jones BE et al. — Diagnosis and Management of Community-acquired Pneumonia: An Official ATS Clinical Practice Guideline — Am J Respir Crit Care Med، 2026 — doi.org
  • Metlay JP et al. — Diagnosis and Treatment of Adults with Community-acquired Pneumonia (ATS/IDSA) — Am J Respir Crit Care Med، 2019 — doi.org
  • Klompas M et al. — Why IDSA Did Not Endorse the Community-Acquired Pneumonia Guidelines 2025 Update — Clin Infect Dis، 2026 — doi.org
  • Long B, Gottlieb M — 2025 guideline updates for community-acquired pneumonia — Am J Emerg Med، 2026 — doi.org
  • Dequin PF et al. — Hydrocortisone in Severe Community-Acquired Pneumonia — N Engl J Med، 2023 — doi.org
  • REMAP-CAP Investigators — Effect of hydrocortisone on mortality in severe community-acquired pneumonia — Intensive Care Med، 2025 — doi.org
  • Lim WS et al. — Defining community acquired pneumonia severity on presentation to hospital — Thorax، 2003 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  • Fine MJ et al. — A prediction rule to identify low-risk patients with community-acquired pneumonia — N Engl J Med، 1997 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  • Schuetz P et al. — Procalcitonin-guided antibiotic treatment and mortality in acute respiratory infections: a patient level meta-analysis — Lancet Infect Dis، 2018 — doi.org
  • Williams DJ et al. — Short- vs Standard-Course Outpatient Antibiotic Therapy for Pneumonia in Children: SCOUT-CAP — JAMA Pediatr، 2022 — doi.org
  • Kobayashi M et al. — Expanded Recommendations for Pneumococcal Conjugate Vaccines Among Adults Aged ≥50 Years (ACIP) — MMWR، 2025 — doi.org
  • Kobayashi M et al. — Use of 21-Valent Pneumococcal Conjugate Vaccine Among U.S. Adults (ACIP) — MMWR، 2024 — doi.org
  • Diaz MH et al. — Mycoplasma pneumoniae Infections in Hospitalized Children, United States, 2018-2024 — MMWR، 2025 — doi.org
  • Macrolide-Resistant Mycoplasma pneumoniae Infections among Children after COVID-19 Pandemic, Ohio — Emerg Infect Dis، 2025 — doi.org
  • Savorgnan F et al. — Pulse Oximetry, Skin Pigmentation, and Occult Hypoxemia — Pediatr Cardiol، 2026 — doi.org
  • Moulia DL et al. — Use of Clesrovimab for Prevention of Severe RSV Infections in Infants (ACIP) — MMWR، 2025 — doi.org
  • مایو کلینیک — Azithromycin Versus Doxycycline in Hospitalized Adults With Community Acquired Pneumonia (NCT07164131) — ClinicalTrials.gov، 2025 — clinicaltrials.gov
  • مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC) — About Pneumonia; Risk Factors; Prevention — 2025 — cdc.gov
  • مرکز ملی آمار سلامت آمریکا (CDC) — FastStats: Pneumonia — 2026 — cdc.gov
  • مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC) — About Mycoplasma pneumoniae Infection — 2025 — cdc.gov
  • مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC) — Pneumococcal Vaccines; RSV Vaccines — 2025-2026 — cdc.gov
  • MedlinePlus — Community-acquired pneumonia in adults; Pulse Oximetry; WBC count — کتابخانه ملی پزشکی آمریکا (NLM)، 2025 — medlineplus.gov
  • سازمان جهانی بهداشت — Pneumonia in children (برگه اطلاعات) — 2022 — who.int
  • دفتر منطقه‌ای سازمان جهانی بهداشت برای مدیترانه شرقی (WHO EMRO) — Prematurity and pneumonia leading causes of deaths in children in the Region — 2013 — emro.who.int

برای مطالعه بیشتر

نتایج آزمایش خود را با AI DiagMe بفهمید

پس از ذات‌الریه، CBC، CRP، پروکلسی‌تونین و آزمایش‌های کلیه داستان بهبودی شما را روایت می‌کنند. AI DiagMe برگه آزمایش شما را در چند دقیقه می‌خواند و هر مقدار را به زبان ساده توضیح می‌دهد، همراه با آنچه بهتر شده و پرسش‌هایی که می‌توانید از پزشک بپرسید. نتایج آزمایش خون خود را در AI DiagMe بارگذاری کنید و گزارشی روشن و شخصی دریافت کنید.

تیم سردبیری

  • AI DiagMe

    نویسنده

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت
  • Julien Priour

    Edited by

    هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل AI DiagMe · سردبیر ارشد پزشکی · فارغ‌التحصیل HEC Paris

    Julien Priour (ژولین پریور) ویراستار ارشد پزشکی در AI DiagMe است و بر خط‌مشی تحریریه و فرایند راستی‌آزمایی نظارت دارد. او دانش‌آموختهٔ HEC Paris است، ۳ سال تجربه در نشر سلامت دارد و آموزش نگارش و نشر علمی را از مؤسسهٔ تحقیقات برای توسعهٔ فرانسه (IRD، FUN-MOOC، ۲۰۲۶) گذرانده است. او اطمینان می‌یابد که هر مقاله با توصیه‌های پزشکی جاری مطابقت داشته باشد و توسط یک پزشک از کمیتهٔ علمی و اخلاق بازبینی و تأیید شود. او استانداردهای منبع‌دهی (HAS، Ameli، INSERM…) و بازبینی را که در سراسر سایت اعمال می‌شود تعیین می‌کند.

    ایمیل LinkedIn
  • دکتر کلود چونکو

    Medically reviewed by

    دکتر کلود چونکو متخصص خون‌شناسی (هماتولوژیست) است که از سال ۲۰۱۳ طبابت می‌کند و در حال حاضر در Clinique Mas de Rochet (کاستلنو-له-لز، فرانسه) فعالیت دارد. او با پیشینه‌ای بین‌المللی، در درمان بدخیمی‌های خونی (لوسمی‌ها، لنفوم‌ها، میلوم‌ها) تخصص دارد و تجربهٔ ویژه‌ای در پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی، درمان با سلول‌های CAR-T و بهینه‌سازی مسیرهای درمانی در انکو-هماتولوژی دارد.

    او نویسندهٔ کتابی مرجع با عنوان «بدخیمی‌های لنفوئیدی خون در مالی» است و طبابت بالینی را با مشارکت فعال در پروژه‌های توسعهٔ راه‌حل‌های فناورانه در حوزهٔ سلامت درهم می‌آمیزد.

    او دارای دکترای دولتی پزشکی (دانشکدهٔ پزشکی باماکو، ۲۰۰۶) است و آموزش خود را با گواهی مطالعات تخصصی در هماتولوژی زیستی-بالینی (آبیجان-کوکودی، ۲۰۱۰) و چند مدرک دانشگاهی تکمیل کرده است: DFMS در هماتولوژی و دیپلم بین‌دانشگاهی (DIU) در سیتوژنتیک انکو-هماتولوژیک (گرونوبل)، و همچنین دیپلم دانشگاهی (DU) در بیماری داسی‌شکل ماژور (UPEC).

    دکتر کلود چونکو LinkedIn

مطالب مرتبط

به زودی