در زبانهٔ جدید باز می‌شود

آکنه: علل، انواع، علائم و روش‌های درمان

فهرست مطالب

آکنه: تعریف، علل، علائم، درمان‌ها و پیشگیری

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

آکنه یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی در جهان است و اکثر افراد در دوره‌ای بین سال‌های نوجوانی تا بزرگسالی با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. آکنه زمانی ایجاد می‌شود که فولیکول‌های مو، یعنی منافذ ریزی که هر تار مو از آن‌ها می‌روید، با چربی و سلول‌های مرده پوست مسدود شوند و در نتیجه جوش‌های سرسیاه، سرسفید، دانه‌های چرکی و گاهی برآمدگی‌های دردناک‌تر و عمیق‌تر به وجود آیند. آکنه به‌ندرت خطرناک است، اما می‌تواند بر اعتمادبه‌نفس تأثیر بگذارد و در موارد شدیدتر، جای زخم‌های ماندگاری بر پوست باقی بگذارد.

این راهنما توضیح می‌دهد که آکنه چیست، چه عواملی آن را ایجاد می‌کند، انواع و درجات اصلی آن کدام‌اند، چگونه تشخیص داده می‌شود و چه درمان‌هایی واقعاً مؤثرند. همچنین به پرسشی که بسیاری از بزرگسالان مطرح می‌کنند پاسخ می‌دهد: آزمایش‌های خونی هورمونی چه زمانی مفیدند و چگونه در کنار مراقبت‌های پوستی جای می‌گیرند؟ در این مقاله یاد می‌گیرید چگونه نوع آکنه‌تان را بشناسید، از کجا شروع کنید و چه موضوعاتی را با پزشک در میان بگذارید.

آکنه چیست؟

آکنه که در پزشکی با نام آکنه ولگاریس شناخته می‌شود، یک بیماری مزمن واحد پیلوسباسه است؛ یعنی ترکیب فولیکول مو و غده چربی‌ساز (سباسه) آن. در حالت طبیعی، سبوم (چربی طبیعی پوست) از درون فولیکول به سطح پوست می‌رسد و آن را نرم و انعطاف‌پذیر نگه می‌دارد. در آکنه، فولیکول مسدود می‌شود، سبوم و سلول‌های مرده تجمع می‌یابند و ضایعات پوستی شکل می‌گیرند.

جوش‌ها بیشتر روی صورت ظاهر می‌شوند، اما گردن، سینه، شانه‌ها و پشت را نیز درگیر می‌کنند؛ جایی که غدد چربی بزرگ‌تر و فعال‌تر هستند. آکنه در دوران بلوغ، که سطح هورمون‌ها افزایش می‌یابد، شایع‌ترین است، اما این مشکل تنها مخصوص نوجوانان نیست. بسیاری از بزرگسالان، به‌ویژه زنان، در دهه بیست، سی یا حتی بعد از آن همچنان دچار جوش می‌شوند یا برای اولین بار با آکنه روبه‌رو می‌شوند.

علت آکنه چیست؟

متخصصان پوست چهار عامل را شناسایی کرده‌اند که با هم موجب ایجاد جوش می‌شوند: چربی اضافی، انسداد منافذ، باکتری و التهاب. بیشتر عوامل تشدیدکننده آکنه با تأثیر بر یک یا چند مرحله از این فرآیند، وضعیت پوست را بدتر می‌کنند.

انسداد منافذ و چربی اضافی

هورمون‌های آندروژنی که همه افراد آن‌ها را تولید می‌کنند، غدد سباسه را تحریک می‌کنند تا سبوم بیشتری بسازند. وقتی این چربی اضافی با سلول‌های مرده پوست مخلوط می‌شود، می‌تواند فولیکول را مسدود کرده و کومدون تشکیل دهد؛ همان منفذ بسته‌ای که نقطه شروع هر جوش است. یک مرور علمی در سال ۲۰۲۳ درباره زیست‌شناسی سبوم نتیجه گرفت که تولید چربی تحت تأثیر آندروژن‌ها عملاً پیش‌نیاز ایجاد آکنه است؛ این یافته توضیح می‌دهد که چرا درمان‌هایی که چربی پوست را کاهش می‌دهند معمولاً بهترین نتیجه را دارند.

باکتری و التهاب

باکتری پوستی به نام Cutibacterium acnes (که پیش‌تر Propionibacterium acnes نامیده می‌شد) به‌طور طبیعی در فولیکول‌های مو زندگی می‌کند. وقتی چربی تجمع می‌یابد، این باکتری تکثیر می‌شود و سیستم ایمنی را فعال می‌کند؛ در نتیجه قرمزی، تورم و دردناکی جوش‌های التهابی ایجاد می‌شود. بنابراین آکنه ربطی به نظافت نداشتن یا کثیفی ندارد و شستشوی شدید پوست معمولاً آن را تحریک کرده و وضع را بدتر می‌کند.

هورمون‌ها، ژنتیک و عوامل محرک روزمره

سابقه خانوادگی تأثیر زیادی بر اینکه چه کسی به آکنه مبتلا می‌شود و شدت آن دارد. تغییرات هورمونی در دوران قاعدگی، بارداری یا سندرم تخمدان پلی‌کیستیک نیز می‌توانند جوش‌ها را تشدید کنند، به‌ویژه در ناحیه پایین صورت و فک. از آنجا که آکنه می‌تواند تحت تأثیر هورمون‌های مردانه باشد، پزشک ممکن است آزمایش خون تستوسترونرا تجویز کند. استرس مداوم سطح کورتیزول را بالا می‌برد و برخی افراد ترجیح می‌دهند آزمایش خون کورتیزولرا بررسی کنند. رژیم غذایی هم می‌تواند نقش داشته باشد: مصرف زیاد قند و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده در برخی افراد جوش‌ها را بدتر می‌کند، و در یک آزمایش معمول خون، سطح قند خونذکر می‌شود. سایر عوامل روزمره شامل برخی داروها، لوازم آرایشی مسدودکننده منافذ پوست، و اصطکاک ناشی از تجهیزات یا ماسک صورت می‌شوند.

انواع و درجات آکنه

همه آکنه‌ها یکسان نیستند. شناخت نوع آکنه به شما کمک می‌کند انتظارات واقع‌بینانه‌ای داشته باشید و درمان مناسب را پیدا کنید. ضایعات پوستی به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: کومدون‌های غیرالتهابی و ضایعات التهابی که از برجستگی‌های قرمز کوچک تا کیست‌های عمیق متغیرند.

نوع آکنهظاهر بثوراتاولین رویکرد معمول
آکنه کومدونیجوش‌های سرسیاه (منافذ باز) و سرسفید (منافذ بسته)، با قرمزی کم یا بدون قرمزیرتینوئید موضعی به همراه مراقبت ملایم از پوست با محصولات غیرکومدوژنیک
آکنه التهابیپاپول‌های قرمز و دردناک و پوسچول‌های چرکیرتینوئید موضعی همراه با بنزوئیل پراکسید، و گاهی آنتی‌بیوتیک
آکنه ندولوکیستیکندول‌ها و کیست‌های بزرگ، عمیق و دردناک، با خطر بالای جای‌گذاشتن اسکاردرمان تحت نظر متخصص پوست، معمولاً با داروهای خوراکی مانند ایزوترتینوئین

پزشکان همچنین شدت آکنه را درجه‌بندی می‌کنند. آکنه خفیف عمدتاً شامل کومدون‌ها با چند لکه ملتهب است؛ آکنه متوسط پاپول‌ها و پوسچول‌های گسترده‌تری دارد؛ و آکنه شدید شامل ضایعات التهابی فراوان، ندول‌ها یا کیست‌ها، و اغلب اسکار است. این درجه‌بندی تعیین می‌کند که درمان چقدر باید تهاجمی باشد و آیا نیاز به دارو خوراکی وجود دارد یا نه.

علائم و محل ظهور آکنه

نشانه‌های ظاهری آکنه شامل جوش‌های سرسیاه، جوش‌های سرسفید، برجستگی‌های قرمز کوچک (پاپول)، جوش‌های چرکی (پوستول) و در موارد شدید، ندول‌ها و کیست‌ها می‌شود. ضایعات ممکن است دردناک باشند و جای بهبودیافته‌شان می‌تواند لکه‌های قرمز یا قهوه‌ای موقت، یا در صورت عمیق بودن، جای زخم دائمی بر جای بگذارد. آکنه بار عاطفی نیز دارد و احساس خجالت، ناامیدی یا افسردگی دلایل کاملاً معتبری برای مراجعه به پزشک هستند.

از آنجا که بسیاری از برجستگی‌ها و بثورات پوستی شبیه هم به نظر می‌رسند، ارزش دارد مطمئن شوید که آکنه واقعاً علت اصلی است. برخی افرادی که فکر می‌کنند جوش دارند، در واقع دچار اگزماالتهاب خشک و خارش‌دار پوست هستند. لکه‌های پوسته‌پوسته و نقره‌ای مداوم ممکن است نشانه پسوریازیسباشند. اگر لکه‌ها گسترده، تاول‌دار یا همراه با علائم دیگری هستند، پزشک می‌تواند هر بثورات پوستی فراگیر.

تشخیص و زمانی که آزمایش خون هورمونی کمک می‌کند

آکنه با معاینه پوست تشخیص داده می‌شود. هیچ آزمایش خونی وجود ندارد که آکنه معمولی را تأیید کند و اکثر افراد هرگز نیازی به آزمایش‌های آزمایشگاهی ندارند. پزشک نوع و گستردگی ضایعات را بررسی می‌کند، درباره سابقه پزشکی و روتین مراقبت از پوست شما می‌پرسد، و بیماری‌های مشابه را رد می‌کند.

آزمایش‌های خون زمانی مفید می‌شوند که الگوی جوش‌ها به یک عامل هورمونی اشاره کند. نشانه‌های هشداردهنده شامل جوش‌هایی است که در بزرگسالی شروع می‌شوند یا ادامه می‌یابند، جوش‌های متمرکز در قسمت پایین صورت و فک، جوش‌های شدید ناگهانی، یا جوش همراه با قاعدگی نامنظم، ریزش موی سر، یا رشد موی زیاد روی بدن (هیرسوتیسم). جوش یکی از نشانه‌هایی است که پزشکان هنگام بررسی تستوسترون بالا در زنانبه آن توجه می‌کنند. غدد فوق کلیوی نیز آندروژن تولید می‌کنند، بنابراین ممکن است در بررسی‌ها سطح DHEA.

وقتی قاعدگی نامنظم است یا تغییر وزن رخ می‌دهد، آزمایش ممکن است نشان دهد سندرم تخمدان پلی‌کیستیکنیز بررسی شود، که یک بیماری شایع هورمونی و متابولیک است. به جای آزمایش یک هورمون به تنهایی، پزشک ممکن است یک پانل هورمون‌های زنانه درخواست دهد که چندین نتیجه را با هم بررسی می‌کند. پس از دریافت نتایج، یک راهنمای کمکی می‌تواند به شما کمک کند نتایج آزمایش خونرا بهتر بفهمید، چون یک مقدار خارج از محدوده طبیعی به تنهایی معمولاً تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد.

آزمایش خونچه چیزی را ارزیابی می‌کندچه زمانی ممکن است مفید باشد
تستوسترون کل و آزادسطح کلی هورمون‌های مردانه و میزان فعال بیولوژیکی آن‌هاجوش مزمن بزرگسالی همراه با قاعدگی نامنظم یا رشد موی زیاد
DHEA-Sآندروژنی که توسط غدد فوق کلیوی ساخته می‌شودبررسی اینکه آیا غدد فوق‌کلیوی منبع هورمون‌های اضافی هستند
پانل مرتبط با PCOS (تستوسترون، LH، FSH، گلوکز)عوامل تخمدانی و متابولیکی مؤثر بر جوشجوش همراه با قاعدگی نامنظم، تغییر وزن، یا نگرانی‌های باروری

چه زمانی باید به متخصص پوست مراجعه کرد

مراقبت‌های بدون نسخه برای بسیاری از افراد مؤثر است، اما در برخی موارد مراجعه به متخصص ضروری است. در صورت وجود هر یک از موارد زیر به متخصص پوست مراجعه کنید:

  • آکنه‌تان پس از حدود ۸ تا ۱۲ هفته مراقبت مداوم با محصولات بدون نسخه بهبود نیافته است.
  • کیست‌ها یا ندول‌های عمیق و دردناک دارید.
  • جای زخم یا لکه‌های تیره ایجاد شده است.
  • جوش همراه با قاعدگی نامنظم، رشد موی زیاد، یا سایر نشانه‌های هورمونی ظاهر می‌شود.
  • جوش‌ها بر اعتماد به نفس، خلق‌وخو، یا زندگی روزمره شما تأثیر می‌گذارند.

روش‌های درمان جوش

درمان بر اساس شدت آکنه انتخاب می‌شود و تقریباً هر روشی به زمان نیاز دارد. بیشتر درمان‌ها ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشند تا اثر کامل‌شان را نشان دهند و قطع زودهنگام درمان یکی از دلایل رایج شکست ظاهری آن است. دستورالعمل‌های آکنه ۲۰۲۴ آکادمی پوست‌پزشکی آمریکا یک برنامه مبتنی بر شواهد ارائه می‌دهد و ترکیب درمان‌هایی که از راه‌های مختلف عمل می‌کنند معمولاً از هر محصول منفردی مؤثرتر است.

درمان‌های موضعی

این داروها که روی پوست استفاده می‌شوند، پایه اصلی درمان جوش هستند. بنزوئیل پراکسید باکتری‌ها را کاهش می‌دهد و از مقاومت آنتی‌بیوتیکی جلوگیری می‌کند؛ رتینوئیدهای موضعی مانند آداپالن، ترتینوئین و تریفاروتن که داروی جدیدتری است، منافذ را باز می‌کنند و التهاب را کاهش می‌دهند؛ و اسید آزلائیک یا اسید سالیسیلیک می‌توانند در موارد خفیف‌تر مفید باشند. کلاسکوترون موضعی یک کرم جدیدتر است که اثرات هورمون‌ها را مستقیماً در پوست مسدود می‌کند. تریفاروتن به این دلیل برجسته است که مطالعات نشان می‌دهند علاوه بر صورت، جوش‌های روی سینه و پشت را نیز بهبود می‌بخشد.

داروهای خوراکی

برای جوش‌های متوسط تا شدید، ممکن است یک دوره کوتاه آنتی‌بیوتیک خوراکی مانند داکسی‌سایکلین تجویز شود که همیشه باید همراه با بنزوئیل پراکسید یا رتینوئید مصرف شود و تا حد امکان برای مدت کوتاهی استفاده گردد تا از مقاومت دارویی جلوگیری شود. قرص‌های ضدبارداری ترکیبی می‌توانند برای برخی زنانی که جوش‌هایشان با چرخه قاعدگی بدتر می‌شود مفید باشند.

درمان هورمونی برای بزرگسالان

درمان هورمونی به‌ویژه برای زنان بزرگسالی که جوش‌های خط فک یا جوش‌های پیش از قاعدگی دارند بسیار مفید است. یک مرور علمی در سال ۲۰۲۵ تأیید کرد که اسپیرونولاکتون، قرصی که اثرات هورمون‌های مردانه را مسدود می‌کند، برای بسیاری از زنان یک گزینه خط اول درمانی است، و کلاسکوترون موضعی نیز به‌عنوان یک انتخاب ایمن برای همه جنسیت‌ها تأیید شد. خوشبختانه، پایش روتین پتاسیم خون در طول مصرف اسپیرونولاکتون اغلب ضروری نیست، مگر اینکه عوامل خطر خاصی داشته باشید.

ایزوترتینوئین برای آکنه شدید

ایزوترتینوئین، یک رتینوئید خوراکی قوی، درمان استاندارد برای آکنه شدید، آکنه اسکارگذار یا آکنه مقاوم به درمان است و می‌تواند پوست را در بلندمدت پاک کند. مصرف آن نیاز به دقت و مراقبت دارد، از جمله پیشگیری جدی از بارداری، زیرا این دارو باعث نقص‌های مادرزادی جدی می‌شود. یک به‌روزرسانی بالینی در سال ۲۰۲۵ نشان داد که برای اکثر بیماران سالم، پایش مکرر با آزمایش خون ضروری نیست، و ایزوترتینوئین احتمالاً باعث افسردگی یا بیماری التهابی روده نمی‌شود.

روش‌های درمانی در مطب

متخصصان پوست ممکن است درمان‌هایی مانند استخراج کومدون، لایه‌برداری شیمیایی، و لیزر یا نور درمانی را اضافه کنند، در حالی که تزریق کورتیزون می‌تواند یک کیست بزرگ را به سرعت تسکین دهد. برای آکنه‌هایی که مستعد ایجاد اسکار هستند، یک تحلیل در سال ۲۰۲۴ نشان داد که افزودن لیزر یا نور درمانی به ایزوترتینوئین هم آکنه فعال و هم اسکارها را بدون عوارض جانبی اضافی بهبود می‌بخشد، هرچند مطالعات کوچک بودند.

پیشگیری از آکنه و مراقبت از اسکارها

پیشگیری روزانه

عادت‌های ساده می‌توانند جوش‌ها را کاهش دهند و سد محافظ پوست را حفظ کنند. صورت را دو بار در روز و پس از عرق کردن با یک پاک‌کننده ملایم و بدون کف بشویید؛ محصولاتی را انتخاب کنید که برچسب «غیر کومدوژنیک» یا «بدون روغن» دارند؛ و از فشار دادن یا ترکاندن جوش‌ها خودداری کنید، زیرا این کار التهاب را به عمق پوست می‌برد و خطر اسکار را افزایش می‌دهد. روکش بالش و حوله را به‌طور منظم بشویید، از تماس محصولات مو با صورت جلوگیری کنید، و تا جایی که می‌توانید استرس را مدیریت کنید.

درمان و پیشگیری از جای زخم

بهترین راه برای جلوگیری از اسکار، درمان زودهنگام آکنه فعال و هرگز فشار ندادن به ضایعات عمیق است. پس از بهبود آکنه، لکه‌های تیره صاف (هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب) معمولاً طی چند ماه محو می‌شوند و استفاده روزانه از ضد آفتاب به این روند کمک می‌کند. اسکارهای واقعی که بافت پوست را تغییر می‌دهند، با روش‌های پوست‌پزشکی مانند لایه‌برداری شیمیایی، میکرونیدلینگ، لیزر درمانی یا فیلرهای تزریقی قابل بهبود هستند که بر اساس نوع اسکار انتخاب می‌شوند.

آخرین پیشرفت‌های علمی

تحقیقات آکنه بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ بر مراقبت‌های ایمن‌تر، هدفمندتر و آگاه‌تر نسبت به هورمون‌ها متمرکز بوده است. در اینجا به زبان ساده توضیح می‌دهیم که نتایج تحقیقات اخیر برای درمان روزمره چه معنایی دارند.

دستورالعمل‌های ملی به‌روزرسانی شدند

یافته‌ها: آکادمی پوست‌پزشکی آمریکا در سال ۲۰۲۴ دستورالعمل‌های آکنه خود را به‌روز کرد و بنزوئیل پراکسید، رتینوئیدهای موضعی و در موارد شدید ایزوترتینوئین را به‌عنوان پایه‌های اصلی درمان تأیید کرد، در حالی که استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها به‌تنهایی را توصیه نکرد. معنای این یافته‌ها برای شما: یک ترتیب درمانی مشخص و مبتنی بر شواهد وجود دارد و ترکیب داروها از آنتی‌بیوتیک‌های منفرد مؤثرتر است، که این امر همچنین به کاهش مقاومت آنتی‌بیوتیکی کمک می‌کند.

گزینه‌های قوی‌تر برای آکنه هورمونی بزرگسالان

آنچه یافت شد: یک مرور علمی در سال ۲۰۲۵ درباره درمان‌های هورمونی، اسپیرونولاکتون را به‌عنوان یک انتخاب خط اول برای بسیاری از زنان بزرگسال تأیید کرد و کلاسکوترون، یک کرم مسدودکننده هورمون، را برای همه جنسیت‌ها معرفی نمود؛ همچنین اشاره شد که آزمایش‌های مکرر پتاسیم خون معمولاً ضروری نیستند. این یعنی چه برای شما: جوش‌های فکی و چانه در بزرگسالان اکنون گزینه‌های واقعی هورمون‌محور دارند که اغلب نیاز به آزمایش خون مکرر ندارند.

بازنگری در پایش ایزوترتینوئین

آنچه یافت شد: یک به‌روزرسانی بالینی در سال ۲۰۲۵ نتیجه گرفت که اکثر بیماران سالم که ایزوترتینوئین مصرف می‌کنند نیازی به پایش آزمایشگاهی مکرر ندارند، و این دارو بعید است که باعث افسردگی یا بیماری التهابی روده شود. این یعنی چه برای شما: مراجعات کمتر به آزمایشگاه برای بسیاری از افراد و اطمینان‌بخشی درباره خطراتی که سال‌ها مورد بحث بوده‌اند، هرچند پیشگیری از بارداری همچنان ضروری است.

یک رتینوئید برای آکنه بدن و ابزارهای جدید

آنچه یافت شد: نشان داده شد که تریفاروتن، یک رتینوئید تجویزی جدیدتر، جوش‌های روی سینه و پشت را بهبود می‌بخشد؛ این نواحی اغلب درمانشان دشوارتر است. یک مرور جامع در سال ۲۰۲۴ نیز ابزارهای نوظهوری مانند لیزر ۱۷۲۶ نانومتری که غدد چربی را هدف می‌گیرد و فوم‌های آنتی‌بیوتیکی طراحی‌شده برای کاهش مقاومت دارویی را برجسته کرد. این یعنی چه برای شما: گزینه‌های بیشتری برای جوش‌های مقاوم یا جوش‌های روی بدن وجود دارد که برخی از آن‌ها نیاز به دوره‌های طولانی آنتی‌بیوتیک ندارند.

ترکیب درمان‌ها برای جای زخم

آنچه یافت شد: یک تحلیل ترکیبی در سال ۲۰۲۴ که نتایج چندین کارآزمایی را با هم ادغام می‌کند، نشان داد که افزودن لیزر یا نور درمانی به ایزوترتینوئین هم جوش‌های فعال و هم جای زخم را بدون عوارض جانبی بیشتر بهبود بخشید، هرچند مطالعات فردی کوچک و مقدماتی بودند. این یعنی چه برای شما: اگر مستعد جای زخم هستید، درمان ترکیبی ممکن است کمک کند، اما زمان‌بندی آن باید با یک متخصص برنامه‌ریزی شود.

واژه‌نامه

اصطلاحتعریف
آکنه ولگاریسنام پزشکی برای جوش معمولی.
کومدونمنفذ مسدود؛ کومدون‌های باز همان جوش‌های سرسیاه و کومدون‌های بسته همان جوش‌های سرسفید هستند.
سبومروغن طبیعی تولیدشده توسط غدد چربی پوست.
غده چربیغده چربی‌ساز متصل به هر فولیکول مو.
آندروژن‌هاهورمون‌های مردانه مانند تستوسترون که در همه جنسیت‌ها وجود دارند و غدد چربی را تحریک می‌کنند.
کوتی‌باکتریوم آکنسباکتری پوستی که پیش‌تر پروپیونی‌باکتریوم آکنس نامیده می‌شد و در التهاب آکنه نقش دارد.
رتینوئیددارویی مشتق از ویتامین A که منافذ را باز می‌کند و چرخه تجدید سلول‌های پوستی را تسریع می‌بخشد.
ایزوترتینوئینیک رتینوئید خوراکی قوی که برای آکنه شدید یا آکنه‌ای که جای زخم می‌گذارد استفاده می‌شود.
آکنه ندولوکیستیکآکنه شدید با ندول‌ها و کیست‌های عمیق و دردناک.
DHEA-Sدهیدرواپی‌آندروسترون سولفات، یک آندروژن که توسط غدد فوق کلیوی تولید می‌شود.

سؤالات متداول

آیا رژیم غذایی روی آکنه تأثیر می‌گذارد؟

برای برخی افراد، بله. تحقیقات نشان می‌دهند که غذاهای پرقند و با شاخص گلیسمی بالا، و احتمالاً شیر کم‌چرب، با جوش‌های بیشتر مرتبط هستند؛ البته این تأثیر از فردی به فرد دیگر متفاوت است و هیچ غذای خاصی به تنهایی باعث آکنه نمی‌شود. رژیم غذایی متعادل به تنهایی آکنه را از بین نمی‌برد، اما کاهش مصرف غذاهای شیرین و فرآوری‌شده در کنار مراقبت صحیح از پوست می‌تواند کمک‌کننده باشد. اگر جوش‌ها همراه با تغییر وزن یا نامنظم شدن قاعدگی ظاهر می‌شوند، بررسی قند خون و هورمون‌ها توسط پزشک توصیه می‌شود.

چطور می‌توانم جای جوش را از بین ببرم؟

جای زخم‌های واقعی بافت پوست را تغییر می‌دهند و به‌خودی‌خود به‌طور کامل از بین نمی‌روند، اما درمان‌های متعددی آن‌ها را بهبود می‌بخشند. گزینه‌ها شامل پیلینگ شیمیایی، میکرونیدلینگ، لیزر درمانی و تزریق فیلر می‌شوند که بسته به اینکه جای زخم‌ها فرورفته یا برجسته باشند انتخاب می‌شوند. لکه‌های قهوه‌ای یا قرمز صافی که پس از جوش باقی می‌مانند جای زخم نیستند؛ این لکه‌ها معمولاً طی چند هفته تا چند ماه محو می‌شوند و استفاده روزانه از ضدآفتاب این فرآیند را تسریع می‌کند. درمان زودهنگام جوش‌های فعال بهترین راه برای پیشگیری از جای زخم در وهله اول است.

آیا بنزوئیل پراکسید واقعاً برای آکنه مؤثر است؟

بله. بنزوئیل پراکسید یکی از پرمطالعه‌ترین درمان‌های آکنه و یک گزینه خط اول در رهنمودهای پوست‌پزشکی است. این ماده باکتری‌های ایجادکننده آکنه را کاهش می‌دهد، به باز شدن منافذ مسدود کمک می‌کند و هنگامی که با یک آنتی‌بیوتیک موضعی یا خوراکی ترکیب شود، خطر مقاومت آنتی‌بیوتیکی را کاهش می‌دهد. برای کاهش خشکی پوست، با غلظت پایین‌تر شروع کنید، آن را به‌طور منظم استفاده کنید و انتظار داشته باشید چند هفته طول بکشد تا نتیجه کامل را ببینید. این ماده ممکن است پارچه را رنگ‌بری کند، بنابراین قبل از پوشیدن لباس اجازه دهید کاملاً خشک شود.

آکنه هورمونی چیست و چه زمانی از درمان هورمونی استفاده می‌شود؟

آکنه هورمونی به جوش‌هایی گفته می‌شود که ناشی از فعالیت آندروژن‌ها هستند، اغلب در قسمت پایین صورت و فک ظاهر می‌شوند و با چرخه قاعدگی شعله‌ور می‌شوند. این نوع آکنه در زنان بزرگسال شایع است. وقتی درمان‌های موضعی کافی نیستند، پزشکان ممکن است از درمان‌های هورمونی مانند اسپیرونولاکتون یا قرص‌های ضدبارداری ترکیبی خوراکی، یا یک مسدودکننده هورمونی موضعی مانند کلاسکوترون استفاده کنند. اگر آزمایش‌ها نشان‌دهنده یک علت زمینه‌ای باشند، درمان آن بیماری نیز می‌تواند وضعیت پوست را بهبود بخشد.

آیا آکنه مسری است؟

خیر. آکنه از طریق تماس با دیگران منتقل نمی‌شود. آکنه از غدد چربی، منافذ، هورمون‌ها و باکتری‌های پوست خود شما ناشی می‌شود، نه از عفونتی که از طریق تماس پخش شود. دانستن این واقعیت ساده می‌تواند به کاهش برخی از داغ اجتماعی که هنوز پیرامون جوش وجود دارد کمک کند.

آیا بزرگسالان هم می‌توانند آکنه بگیرند؟

کاملاً. آکنه در بزرگسالی، به‌ویژه در زنان بین بیست تا چهل سال، روز به روز شایع‌تر می‌شود. آکنه بزرگسالان اغلب با آکنه نوجوانی متفاوت است؛ با برجستگی‌های عمیق‌تر و دردناک در امتداد فک و چانه، و اغلب یک مؤلفه هورمونی دارد. درمان‌های مؤثری وجود دارند، بنابراین جوش‌های مداوم بزرگسالی ارزش دارد که به جای نادیده گرفتن، با یک پزشک در میان گذاشته شوند.

منابع

  • آکادمی پوست‌پزشکی آمریکا — آکنه: مرور کلی — aad.org
  • MedlinePlus، مؤسسه ملی بهداشت آمریکا — آکنه — medlineplus.gov
  • کلینیک مایو — آکنه: علائم و علل — mayoclinic.org
  • Reynolds RV و همکاران — دستورالعمل‌های مراقبت برای مدیریت آکنه ولگاریس — مجله آکادمی درماتولوژی آمریکا، ۲۰۲۴ — doi.org/10.1016/j.jaad.2023.12.017
  • Smith CA و همکاران — درمان‌های هورمونی برای آکنه: یک به‌روزرسانی جامع برای متخصصان پوست — درماتولوژی و درمان، ۲۰۲۵ — doi.org/10.1007/s13555-024-01324-8
  • Keow S و همکاران — به‌روزرسانی درمان آکنه ولگاریس برای پزشکان کانادایی — پزشک خانواده کانادا، ۲۰۲۵ — doi.org/10.46747/cfp.710708455
  • Wafae BGO, Barbieri JS — Innovations in acne — Dermatologic Clinics, 2024 — doi.org/10.1016/j.det.2024.08.002
  • Del Rosso JQ, Kircik L — نقش اصلی سبوم در پاتوفیزیولوژی آکنه ولگاریس — مجله درمان درماتولوژیک، ۲۰۲۳ — doi.org/10.1080/09546634.2023.2296855
  • Tan J و همکاران — مدیریت آکنه ولگاریس با تریفاروتن — مجله پزشکی و جراحی پوست، ۲۰۲۳ — doi.org/10.1177/12034754231163542
  • He SX و همکاران — ایزوترتینوئین همراه با درمان‌های لیزری/نوری در مقابل ایزوترتینوئین به‌تنهایی: یک متاآنالیز — مجله درماتولوژی زیبایی، ۲۰۲۴ — doi.org/10.1111/jocd.16639

مطالعه بیشتر

نتایج آزمایشگاهی خود را با AI DiagMe بفهمید

بیشتر موارد آکنه با مراقبت از پوست و گذشت زمان بهبود می‌یابند، اما وقتی جوش‌ها مداوم هستند، در بزرگسالی شروع شده‌اند یا به‌وضوح هورمونی به نظر می‌رسند، آزمایش‌های خون مانند تستوسترون یا DHEA-S می‌توانند به شما و پزشکتان کمک کنند علت احتمالی را بررسی کنید. AI DiagMe این نتایج را به توضیحاتی ساده و قابل‌فهم تبدیل می‌کند تا پیش از ویزیت پزشک بدانید هر مقدار چه معنایی دارد. این ابزار به شما کمک می‌کند نتایجتان را بهتر بفهمید؛ نه آکنه را تشخیص می‌دهد و نه جای پزشک را می‌گیرد.

نتایج آزمایش خود را در چند دقیقه تفسیر کنید

نویسنده

  • AI DiagMe

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت

مطالب مرتبط

به زودی