در زبانهٔ جدید باز می‌شود

خارش مچ پا در شب: علل، نشانه‌های هشداردهنده و راه‌های تسکین

فهرست مطالب

خارش مچ پا در شب: علل و روش‌های درمان

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

خارش مچ پا در شب که شما را از خواب بیدار می‌کند، یکی از شایع‌ترین و آزاردهنده‌ترین شکایات پوستی است. نکته‌ی دلگرم‌کننده این است که خود الگوی خارش اطلاعات مفیدی به همراه دارد. خارش واقعاً بعد از تاریکی شدت می‌گیرد و دلایل قابل اندازه‌گیری دارد؛ مچ پا نیز در تقاطع چند مشکل کاملاً متفاوت قرار دارد: پوست خشک و اگزما، کش جوراب و سگک‌های نیکلی، کنه‌ها، گردش خون ضعیف در پاها، تحریک اعصاب، و در مواردی که اصلاً بثوراتی وجود ندارد، گاهی یک مشکل داخلی که در آزمایش خون نمایان می‌شود. در این مقاله یاد می‌گیرید چرا خارش شبانه بدتر می‌شود، چطور الگوی خودتان را بخوانید، کدام آزمایش‌های خون را پزشکان در نظر می‌گیرند، چه نشانه‌های هشداردهنده‌ای نیاز به مراقبت فوری دارند، و چه اقداماتی خارش شبانه را کاهش می‌دهند.

چرا خارش مچ پا در شب بعد از تاریکی بدتر می‌شود

چرا پوستی که ساعت ۳ بعدازظهر حالش خوب بود، ساعت ۱۱ شب تحمل‌ناپذیر می‌شود؟ چند تغییر طبیعی که در طول شب رخ می‌دهند روی هم انباشته می‌شوند و توضیح می‌دهند چرا اقدامات تسکینی که در شب انجام می‌شوند بهترین نتیجه را دارند.

پوست شما در طول شب گرم‌تر می‌شود و آب بیشتری از دست می‌دهد

دمای مرکزی بدن در عصر کاهش می‌یابد، تا حدی به این دلیل که خون به پوست دست‌ها، پاها و ساق‌های پایین‌تر فرستاده می‌شود. این باعث می‌شود پوست گرم‌تر شود، و پوست گرم خارش بیشتری دارد: گرما آستانه‌ای را که فیبرهای عصبی خارش شروع به فعالیت می‌کنند پایین می‌آورد. پوست همچنین در شب آب بیشتری از سطح خود از دست می‌دهد. ملحفه، جوراب‌های ضخیم و اتاق خواب گرم هر دو اثر را تشدید می‌کنند، به همین دلیل است که خارش اغلب چند دقیقه پس از رفتن زیر پتو شروع می‌شود.

کورتیزول کاهش می‌یابد در حالی که سیگنال‌های خارش همچنان فعال هستند

کورتیزول، هورمون ضدالتهابی طبیعی بدن، از یک ریتم روزانه پیروی می‌کند: بالاترین سطح در صبح، پایین‌ترین سطح حدود نیمه‌شب. بنابراین التهاب پوست در ساعات اولیه بامداد کمترین مهار را دارد، و چندین پیام‌رسان ایمنی مرتبط با خارش نیز در طول شب به اوج خود می‌رسند. این فیزیولوژی طبیعی بدن است و به همین دلیل است که خارش شبانه یک الگوی بالینی شناخته‌شده محسوب می‌شود.

هیچ چیز دیگری توجه شما را به خود جلب نمی‌کند

خارش یک احساس ذهنی است، و احساسات ذهنی با یکدیگر رقابت می‌کنند. در طول روز، حرکت، گفتگو و صفحه‌نمایش‌ها آن را از ذهن دور می‌کنند؛ اما یک اتاق خواب تاریک و ساکت هیچ چیزی برای این کار ندارد. خاراندن چند ثانیه آرامش می‌دهد، اما پس از آن التهاب و خارش بیشتری ایجاد می‌شود — این همان چرخه خارش و خاراندن است. اگر این چرخه هفته‌ها ادامه یابد، پوست ضخیم می‌شود و به پوستی تبدیل می‌شود که چون بارها خارانده شده، دائماً می‌خارد.

بیماری‌های پوستی که شب‌ها باعث خارش مچ پا می‌شوند

پوست خشک یا گزروز (Xerosis)

پوست خشک شایع‌ترین دلیل خارش مچ پا است، به‌ویژه در افراد مسن‌تر، در فصل زمستان، و در کسانی که دوش‌های طولانی با آب داغ می‌گیرند. پوست روی استخوان مچ پا نازک است، غدد چربی کمی دارد، و در طول روز زیر جوراب و کفش ساییده می‌شود. ظاهری کدر یا کمی پوسته‌پوسته دارد و با استفاده از مرطوب‌کننده‌های ساده به‌خوبی بهبود می‌یابد.

اگزما و درماتیت تماسی

درماتیت آتوپیک (اگزما) پوست را صورتی، پوسته‌پوسته و بسیار خارش‌دار می‌کند و اغلب در افرادی دیده می‌شود که سابقه خانوادگی آسم یا تب یونجه دارند. درماتیت تماسی اما واکنشی است به چیزی که با پوست تماس پیدا می‌کند؛ در ناحیه مچ پا، عوامل رایج عبارتند از: کش جوراب، لاستیک یا رنگ پارچه، نیکل موجود در پابند یا سگک کفش، چسب باند، یا محصولاتی که روی پوست استفاده می‌شوند. قرمزی که دقیقاً به شکل لبه جوراب یا سگک کفش است، نشانه واکنش به همان شیء است، نه یک تصادف. تیم ما همچنین نشانه‌های درماتیت اسفنجیوتیکرا توضیح می‌دهد — الگوی میکروسکوپی پشت بسیاری از بثورات نوع اگزما — و کتابخانه ما انواع اصلی بثورات پوستی.

را شرح می‌دهد. یک نوع کمتر شناخته‌شده، واکنش به بقایای حشرات خانگی است. ما درماتیت ناشی از سوسک فرشرا به‌تفصیل بررسی می‌کنیم که باعث ایجاد برجستگی‌های خارش‌دار در جایی می‌شود که پوست با رختخواب یا فرش تماس دارد. پسوریازیس هم می‌تواند ساق پا را درگیر کند، هرچند ظاهری نقره‌ای و مشخص دارد نه ترشح‌دار؛ تیم ما عوامل تحریک‌کننده پسوریازیس.

را بررسی می‌کند.

خارش شبانه مشخصه اصلی گال است. یک کنه لایه سطحی پوست را سوراخ می‌کند و خارش ناشی از واکنش آلرژیک بدن به کنه و مواد دفعی آن است. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) خارش شدید، به‌ویژه در شب، را یکی از شایع‌ترین علائم این بیماری معرفی می‌کند. دو ویژگی به‌شدت به گال اشاره دارند: خارش بارها خواب شما را بر هم می‌زند، و سایر افراد خانه هم دچار خارش هستند. نواحی رایج شامل بین انگشتان دست، مچ دست، کمر، زیر بغل و مچ پا می‌شود. این بیماری قابل درمان است، اما نیاز به تشخیص پزشکی دارد و افراد خانه نیز باید درمان شوند.

ضخیم شدن پوست در اثر خاراندن

لیکن سیمپلکس مزمن زمانی رخ می‌دهد که یک ناحیه از پوست ماه‌هاست که خارانده می‌شود: پوست چرمی و ضخیم می‌شود، خطوط آن برجسته‌تر می‌شوند و اغلب تیره‌تر از پوست اطراف به نظر می‌رسد. قوزک خارجی پا یکی از مناطق رایج درگیری است، چون دسترسی به آن آسان است. این وضعیت تا زمانی که خاراندن متوقف نشود بهبود نمی‌یابد، یعنی باید علت اولیه‌ای که این چرخه را آغاز کرده درمان شود.

مشکل گردش خون: علت مرتبط با قوزک که اغلب نادیده گرفته می‌شود

درماتیت استازیس یکی از علل شایع خارش قوزک پا در بزرگسالان بالای ۵۰ سال است و اغلب با پوست خشک یا عفونت اشتباه گرفته می‌شود. این وضعیت زمانی ایجاد می‌شود که دریچه‌های وریدهای پا دیگر به‌درستی بسته نمی‌شوند و خون در قسمت پایین پا جمع می‌شود. فشار در عروق کوچک افزایش می‌یابد، مایع و گلبول‌های خونی به بافت نشت می‌کنند و پوست ملتهب می‌شود.

الگوی این بیماری قابل تشخیص است. معمولاً هر دو قوزک درگیر می‌شوند، اما به‌ندرت به یک اندازه. تورم عصرها بدتر و پس از یک شب خوابیدن به پشت بهتر می‌شود. پوست بالای قوزک داخلی به دلیل آهن باقی‌مانده از گلبول‌های قرمز نشت‌کرده، رنگ قهوه‌ای یا زنگ‌زده‌ای به خود می‌گیرد؛ ممکن است احساس سفتی کند، براق به نظر برسد و خارش مداومی داشته باشد. از آنجا که سد محافظتی پوست از قبل آسیب دیده، افراد مبتلا به درماتیت استازیس اغلب دچار واکنش آلرژیک به کرم‌هایی می‌شوند که روی آن ناحیه می‌زنند. اگر این وضعیت سال‌ها بدون درمان بماند، می‌تواند به زخمی با بهبود کند تبدیل شود. بالا نگه داشتن پا و استفاده از جوراب فشاری تحت نظر پزشک از اصلی‌ترین روش‌های درمان هستند و این علت ارزش دارد که با پزشک در میان گذاشته شود.

وقتی خارش قوزک پا در شب بدون هیچ جوشی ظاهر می‌شود

این همان وضعیتی است که بیشتر از همه نیاز به توجه دارد. اگر پوست شما به‌جز جای خراش‌ها ظاهر طبیعی دارد، خارش از سطح پوست شروع نمی‌شود و باید به علل سیستمیک فکر کرد، به‌خصوص اگر خارش فقط به قوزک‌ها محدود نباشد. راهنماهای بالینی معتبر بین خارش موضعی در یک ناحیه — که بیشتر به مشکل عصبی اشاره دارد — و خارش فراگیر تمایز قائل می‌شوند؛ خارش فراگیر احتمال علل داخلی را مطرح می‌کند: اختلالات متابولیسم آهن، بیماری مزمن کلیه، بیماری کبدی با انسداد جریان صفرا، مشکلات تیروئید، اختلالات خونی و در موارد نادر، سرطان‌هایی مانند لنفوم.

هیچ‌کدام از این‌ها به این معنا نیست که خارش قوزک پا نشانه بیماری جدی است؛ در اکثر موارد علت آن پوست خشک است. اما خارش بدون جوش دلیل شناخته‌شده‌ای برای انجام آزمایش‌های خون روتین است. جدول زیر آنچه را که می‌توانید مشاهده کنید به آنچه پزشکان معمولاً بررسی می‌کنند ربط می‌دهد.

آنچه متوجه می‌شویدمعمولاً به چه چیزی اشاره داردپزشک چه مواردی را ممکن است بررسی کند
پوست خشک و پوسته‌پوسته ریز روی هر دو قوزک، بدتر در زمستانگزروز یا پوست خشک سادهمعمولاً نیازی به آزمایش نیست؛ با معاینه تشخیص داده می‌شود
قرمزی در امتداد لبه جوراب، کمربند یا بانددرماتیت تماسی، تحریکی یا آلرژیکتست پچ در صورت عود
خارش شدید بعد از نیمه‌شب، همراه با خارش سایر اعضای خانهگال (اسکابیس)خراش پوستی یا درموسکوپی
تورم هر دو مچ پا تا عصر، لکه‌های قهوه‌ای و رگ‌های برجستهدرماتیت استازیس ناشی از نارسایی وریدیسونوگرافی وریدی؛ گاهی آزمایش‌های مربوط به کلیه، کبد و قلب
بدون جوش به‌جز خراش‌های ناشی از خاراندن، و خارش فقط در مچ پا نیستاحتمال علت سیستمیکشمارش کامل خون (CBC)، فریتین و آزمایش‌های آهن، TSH، کراتینین و eGFR، آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین، قند خون و HbA1c
سوزش یا احساس خزیدن در یک ناحیه کوچک، پوست ظاهر طبیعی دارد، سرما کمک می‌کندخارش نوروپاتیک ناشی از تحریک عصبارزیابی عصبی یا ستون فقرات کمری؛ قند خون و HbA1c
یک ناحیه ضخیم و چرمی‌شکل دقیقاً همان‌جایی که بیشتر می‌خارانیدلیکن سیمپلکس مزمنتشخیص بالینی؛ به دنبال عامل محرک گشته می‌شود

علل عصبی خارش مداوم مچ پا

خارش نوروپاتیک از سیستم عصبی شروع می‌شود، نه از پوست، و حس متفاوتی دارد. روی پوستی که ظاهر طبیعی دارد ایجاد می‌شود و اغلب به‌صورت سوزش، احساس خزیدن یا گزگز توصیف می‌شود، نه خارش ساده. ممکن است با نواحی بی‌حسی همراه باشد و با سرما بهتر شود، نه با خاراندن. در ناحیه مچ پا، معمول‌ترین علل عبارتند از: فشار روی عصب، زخم یا سوختگی قدیمی، زونای بهبودیافته، یا آسیب به اعصاب کوچک ناشی از قند خون بالای مزمن. چون پوست سالم به نظر می‌رسد، این علت اغلب ماه‌ها نادیده گرفته می‌شود.

کدام آزمایش‌های خون معمولاً در نظر گرفته می‌شوند

وقتی خارش بدون جوش است، در سراسر بدن وجود دارد یا به مراقبت‌های معمول پوستی پاسخ نداده، یک پنل کوتاه از آزمایش‌های خونی رایج بیشتر علل داخلی قابل بررسی را پوشش می‌دهد. پزشک شما احتمالاً همین مسیر را دنبال می‌کند و آشنایی با آن گفتگو را آسان‌تر می‌کند.

  • شمارش کامل خون (CBC) گلبول‌های قرمز، سفید و پلاکت‌ها را بررسی می‌کند و می‌تواند کم‌خونی یا اختلال خونی ایجادکننده خارش را نشان دهد. این راهنما شمارش کامل خون را به‌طور کامل توضیح می‌دهد.
  • فریتین و آزمایش‌های آهن، ذخایر آهن بدن را ارزیابی می‌کنند. کمبود آهن حتی پیش از بروز کم‌خونی هم می‌تواند خارش ایجاد کند. تیم ما علل پایین بودن فریتینرا توضیح داده، و همچنین پنل آزمایش‌های آهن.
  • TSH عملکرد تیروئید را بررسی می‌کند. کم‌کاری یا پرکاری تیروئید می‌تواند پوست را خشک و خارش‌دار کند. راهنمای ما سطح طبیعی تیروئید.
  • کراتینین و میزان تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) عملکرد کلیه‌ها را ارزیابی می‌کنند. خارش یکی از علائم شناخته‌شده بیماری پیشرفته کلیوی است. ما همچنین پنل آزمایش‌های عملکرد کلیه.
  • آنزیم‌های کبدی، فسفاتاز قلیایی و بیلی‌روبین برای بررسی کلستاز (کاهش جریان صفرا) که باعث خارش شدید می‌شود — معمولاً شب‌ها و در کف دست و پا بدتر است — بررسی می‌شوند. تیم ما توضیح می‌دهد آزمایش‌های کامل عملکرد کبد.
  • قند خون ناشتا و HbA1c سطح قند خون را ارزیابی می‌کنند که با خارش مرتبط با اعصاب و پوست خشک ناشی از دیابت کنترل‌نشده ارتباط دارد. ما توضیح می‌دهیم آزمایش‌های خون دیابت.

همین استدلال زمانی که کف پا می‌خارد نیز صدق می‌کند؛ تیم ما همچنین توضیح می‌دهد علل خارش کف پا در شب.

علائم هشداردهنده: چه زمانی باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد

خارش مچ پا در شب در بیشتر موارد آزاردهنده است، نه خطرناک. چند وضعیت وجود دارد که نیاز به ویزیت در همان هفته یا — در مورد اول — مراقبت فوری دارند.

  • بثوراتی که به سرعت گسترش می‌یابد، همراه با تب، یا پوستی که گرم، دردناک و به‌تدریج دردناک‌تر می‌شود؛ این‌ها می‌توانند نشانه عفونت باشند.
  • زخمی در ناحیه مچ پا که طی چند هفته بهبود نیافته، به‌ویژه روی پایی که متورم یا دارای لکه‌های قهوه‌ای است.
  • خارش در سراسر بدن همراه با کاهش وزن بی‌دلیل، عرق شبانه شدید، یا تورم غدد لنفاوی.
  • زردی چشم‌ها یا پوست، ادرار تیره، یا مدفوع کم‌رنگ همراه با خارش.
  • خارش ناگهانی و شدید در سراسر بدن در دوران بارداری، به‌ویژه در کف دست و پا، که باید بدون تأخیر بررسی شود.
  • خارشی که بارها خواب شما را بر هم می‌زند و پس از دو تا سه هفته مرطوب‌سازی منظم بهبود نیافته است.

راهکارهای عملی برای تسکین خارش شبانه

این اقدامات بدون نسخه، کم‌خطر و متناسب با مکانیسم‌های شبانه‌ای هستند که در بالا توضیح داده شد. این روش‌ها گال یا بیماری وریدی را درمان نمی‌کنند، اما در تقریباً هر علتی رنج شبانه را کاهش می‌دهند.

  • بلافاصله پس از دوش گرفتن — در حالی که پوست هنوز کمی مرطوب است — یک مرطوب‌کننده بدون عطر روی کل ساق پا بمالید و این کار را هنگام خواب نیز تکرار کنید. عطر و عصاره‌های گیاهی از محرک‌های رایج واکنش‌های آلرژیک روی پوست تحریک‌شده هستند.
  • دوش گرفتن را کوتاه و با آب ولرم نگه دارید، نه داغ. آب داغ چربی‌های طبیعی پوست را از بین می‌برد و خارش را در ساعت بعد به‌طور قابل توجهی بدتر می‌کند.
  • اتاق خواب را خنک نگه دارید و از ملحفه‌های سبک‌تر استفاده کنید. از آنجا که پوست گرم بیشتر می‌خارد، این تغییر ساده اغلب بیشتر از هر کرمی مؤثر است.
  • جوراب‌های گشاد پنبه‌ای را به جوراب‌های تنگ مصنوعی ترجیح دهید، آن‌ها را با مایع لباسشویی بدون عطر و بدون نرم‌کننده بشویید، و در صورت امکان در رختخواب جوراب نپوشید. اگر بثورات دقیقاً در محل لبه جوراب ایجاد می‌شود، پیش از هر اقدام دیگری جوراب‌هایتان را عوض کنید.
  • ناخن‌ها را کوتاه و صاف نگه دارید و اگر در خواب خودتان را می‌خارانید، استفاده از دستکش‌های نازک پنبه‌ای در شب را در نظر بگیرید. محدود کردن آسیب، چرخه خارش را می‌شکند.
  • یک پارچه خنک و مرطوب یا یک کیسه سرد روی لباس، سیگنال خارش را قطع می‌کند و به‌ویژه برای خارش‌های مرتبط با اعصاب بسیار مؤثر است.
  • اگر پاهایتان در طول روز ورم می‌کند، شب‌ها آن‌ها را بالاتر از سطح لگن قرار دهید و پیش از خرید هر چیزی، درباره استفاده از جوراب فشاری با پزشکتان مشورت کنید.

پیش از استفاده از هر کرم دارویی یا آنتی‌هیستامین خوراکی، با داروساز یا پزشک مشورت کنید؛ به‌ویژه اگر سن بالایی دارید، باردار هستید یا داروهای دیگری مصرف می‌کنید. درمان کاملاً به علت خارش بستگی دارد؛ محصولی که برای اگزما مفید است ممکن است عفونت قارچی را بدتر کند یا گال را پنهان سازد.

آخرین پیشرفت‌های علمی

در سه سال گذشته، پژوهش‌های مربوط به خارش پیشرفت چشمگیری داشته است. بر اساس PubMed، مطالعات اخیر نکات جدیدی را روشن کرده‌اند.

خارش شبانه اکنون رسماً در راهنماهای بالینی به رسمیت شناخته شده است

یک راهنمای تخصصی اروپایی درباره خارش مزمن که در سال ۲۰۲۵ منتشر شده، رویکردی مرحله‌به‌مرحله برای خارشی که بیش از شش هفته ادامه دارد ارائه می‌دهد: ابتدا علت را شناسایی کنید، سپس به‌تدریج درمان را آغاز کنید. این یعنی خارش مداوم باید توضیح داشته باشد، نه اینکه صرفاً سرکوب شود.

محل خارش در تشخیص علت آن کمک می‌کند

یک راهنمای عملی منتشرشده در سال ۲۰۲۴ برای خارش بدون بثورات قابل مشاهده، بین خارش محدود به یک ناحیه — که بیشتر نشانه تحریک عصبی است — و خارش گسترده در سراسر بدن — که بیشتر نشانه یک علت داخلی مانند کمبود آهن، بیماری کلیوی یا کبدی، یا اختلال تیروئید است — تمایز قائل می‌شود. این یعنی اینکه خارش فقط روی مچ پایتان است یا جاهای دیگر هم درگیر شده، یکی از مفیدترین اطلاعاتی است که می‌توانید به پزشک بدهید.

خارش بدون علت مشخص شایع است و محدودیت‌های آن واقعی است

یک مرور سیستماتیک در سال ۲۰۲۶ — مطالعه‌ای که تمام شواهد موجود را جمع‌آوری و ارزیابی می‌کند — خارش مزمن بدون علت قابل شناسایی را بررسی کرده است. مکانیسم‌های آن هنوز به‌طور کامل شناخته نشده‌اند و شواهد پشتیبان اکثر درمان‌ها همچنان ضعیف است. این یعنی نتایج آزمایش طبیعی یک وضعیت شناخته‌شده با نام مشخص است، نه یک بن‌بست و نه چیزی که تصور کرده باشید؛ هرچند درمان آن اغلب نیاز به آزمون و تنظیم دارد.

درماتیت استازیس اغلب اشتباه تشخیص داده می‌شود

دو مرور علمی در سال ۲۰۲۳ درباره درماتیت استازیس — بثورات مچ پا ناشی از تجمع خون در وریدهای پا — به یک نکته مشترک اشاره می‌کنند: این بیماری شبیه سایر بیماری‌ها است، به‌خوبی شناخته نمی‌شود و تشخیص اشتباه منجر به درمان‌های غیرضروری می‌شود. افراد مبتلا همچنین اغلب به همان کرم‌هایی که برای درمان استفاده می‌شود واکنش نشان می‌دهند. این یعنی اگر مچ پای ورم‌کرده با پوست قهوه‌ای‌رنگ و خارش‌دار دارید و کرم‌ها مدام اوضاع را بدتر می‌کنند، بازنگری در تشخیص منطقی است.

خاراندن در شب به‌طور قابل اندازه‌گیری کیفیت خواب را مختل می‌کند

یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ از حسگرهای مچی و پایش خواب شبانه در کودکان مبتلا به اگزما استفاده کرد و نشان داد که دوره‌های خاراندن اغلب آن‌ها را به مراحل سبک‌تر خواب می‌برد یا بیدارشان می‌کرد. یک تحلیل ترکیبی در سال ۲۰۲۵ که ده‌ها هزار نفر مبتلا به اگزما را بررسی کرد، نشان داد که کمی بیش از چهار نفر از هر ده نفر از مشکلات خواب شکایت داشتند. این یعنی خستگی‌ای که احساس می‌کنید پیامد واقعی خارش است؛ پس با درمان خارش، خستگی هم برطرف می‌شود. یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ که بیماران مبتلا به گال را در طول درمان دنبال کرد، نشان داد که خارش شبانه و اختلال خواب هر دو پس از شروع درمان به‌طور قابل توجهی بهبود یافتند.

خارش عصبی به شیوه متفاوتی درمان می‌شود

یک مرور علمی در سال ۲۰۲۴ درباره خارش عصبی، نشانه‌های عملی آن را تأیید می‌کند: روی پوست ظاهراً سالم شروع می‌شود، اغلب با احساس سوزش یا سایر حس‌های غیرعادی همراه است، و با سرما تسکین می‌یابد. این یعنی: اگر مرطوب‌کننده‌ها هیچ تأثیری ندارند و سرما همه چیز را بهتر می‌کند، حتماً این را به پزشک خود بگویید، چون این موضوع مسیر بررسی‌های پزشکی را تغییر می‌دهد.

واژه‌نامه

اصطلاحتعریف
پروریتوس (Pruritus)واژه پزشکی برای خارش. پروریتوس مزمن به خارشی گفته می‌شود که بیش از شش هفته ادامه داشته باشد.
گزروز (Xerosis)خشکی غیرطبیعی پوست. این شایع‌ترین دلیل خارش پوست است، به‌ویژه در افراد مسن‌تر و در هوای سرد.
درماتیت آتوپیک (Atopic Dermatitis)نام پزشکی اگزما، یک بیماری التهابی مزمن پوستی که باعث ایجاد پوست خشک، خارش‌دار و پوسته‌پوسته می‌شود.
درماتیت تماسی (Contact Dermatitis)جوشی که در اثر تماس چیزی با پوست ایجاد می‌شود، یا از طریق تحریک مستقیم یا از طریق واکنش آلرژیک.
درماتیت استازیس (Stasis Dermatitis)التهاب پوست ساق پا که در اثر تجمع خون در وریدهای پا ایجاد می‌شود. معمولاً با تورم و تغییر رنگ قهوه‌ای پوست همراه است.
لیکن سیمپلکس مزمنیک ناحیه ضخیم و چرمی‌شکل از پوست که در اثر ماه‌ها خاراندن یا مالیدن مکرر به وجود می‌آید.
فریتینیک پروتئین خونی که نشان می‌دهد بدن چه مقدار آهن ذخیره دارد. مقدار پایین آن نشانه کاهش ذخایر آهن بدن است.
eGFRمیزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR)، یک عدد محاسبه‌شده که نشان می‌دهد کلیه‌ها چقدر خوب خون را فیلتر می‌کنند.
کلستاز (Cholestasis)کاهش یا انسداد جریان صفرا از کبد. می‌تواند باعث خارش شدیدی شود که اغلب در شب بدتر می‌شود.
خارش نوروپاتیک (Neuropathic Itch)خارشی که منشأ آن یک عصب آسیب‌دیده یا تحریک‌شده است، نه خود پوست؛ معمولاً روی پوست ظاهراً سالم احساس می‌شود.

سؤالات متداول

چرا مچ پاهایم شب‌ها می‌خارد اما در طول روز مشکلی ندارم؟

سه تغییر طبیعی شبانه با هم همپوشانی دارند. سطح پوست گرم‌تر می‌شود، چون بدن خون را به سمت اندام‌ها هدایت می‌کند تا دمای مرکزی را پایین بیاورد، و پوست گرم حساسیت بیشتری به خارش دارد. از دست دادن آب از سطح پوست در شب افزایش می‌یابد، بنابراین پوست خشک‌تر هم می‌شود. کورتیزول، هورمون ضدالتهابی طبیعی بدن، حدود نیمه‌شب به پایین‌ترین سطح خود می‌رسد و التهاب پوست کمتر مهار می‌شود. حواس‌پرتی‌های روز هم که از بین می‌روند، همان مشکل زمینه‌ای بسیار محسوس‌تر به نظر می‌رسد. به همین دلیل است که خنک نگه داشتن اتاق خواب و مرطوب‌کردن پوست قبل از خواب اغلب بیشتر از هر اقدامی در طول روز کمک می‌کند.

اگر مچ پایم بخارد ولی هیچ جوشی نباشد، یعنی چه؟

معمولاً یعنی پوست خشک است و هنوز تغییر ظاهری قابل مشاهده‌ای ایجاد نکرده؛ در اکثر موارد، مرطوب‌کردن منظم پوست به مدت دو تا سه هفته مشکل را برطرف می‌کند. اگر خارش ادامه داشت، فقط به مچ پا محدود نبود، یا مرتباً خواب شما را بر هم می‌زند، پزشکان یک علت داخلی را بررسی می‌کنند: کمبود ذخایر آهن، بیماری تیروئید، کاهش عملکرد کلیه، مشکل کبدی مؤثر بر جریان صفرا، یا قند خون بالا. این موارد معمولاً با یک سری آزمایش‌های خون روتین ارزیابی می‌شوند. خارشی که فقط در یک ناحیه کوچک با پوست ظاهراً سالم وجود دارد، بیشتر نشانه تحریک عصبی است تا یک بیماری داخلی.

چرا مچ پایم همیشه می‌خارد، نه فقط شب‌ها؟

خارش مداوم در یک نقطه، احتمال خشکی ساده پوست را کم می‌کند. دو الگوی رایج‌تر عبارتند از: ناحیه‌ای که آنقدر خارانده شده که ضخیم شده و حالا خودش خارش ایجاد می‌کند، و خارش عصبی که معمولاً حس سوزش یا خزیدن دارد، روی پوستی که ظاهر طبیعی دارد قرار می‌گیرد، و با چیز سرد آرام می‌شود نه با کرم. خارش مداوم در یک جا که بیش از شش هفته طول کشیده، ارزش دارد که توسط پزشک معاینه شود، به جای اینکه بدون تشخیص درمان ادامه پیدا کند.

آیا جوراب می‌تواند باعث خارش مچ پا در شب شود؟

بله، و این یکی از رایج‌ترین دلایل است. کش بالای جوراب حاوی شتاب‌دهنده‌های لاستیکی است، و پارچه جوراب ممکن است حاوی رنگ‌ها و مواد شیمیایی تکمیل‌کننده باشد که همه آن‌ها آلرژن‌های تماسی شناخته‌شده‌ای هستند. کش تنگ همچنین گرما و رطوبت را به دام می‌اندازد که به تنهایی می‌تواند خارش ایجاد کند. نشانه مشخص این مشکل، یک نوار قرمزی یا تحریک است که دقیقاً با محل کش جوراب مطابقت دارد. تعویض جوراب به جوراب‌های پنبه‌ای گشاد و بدون رنگ و استفاده از مایع لباسشویی بدون عطر به مدت چند هفته، یک آزمایش اولیه منطقی است.

چرا داخل مچ پایم بیشتر از بقیه جاها می‌خارد؟

پوست روی قوزک داخلی پا جایی است که فشار ناشی از مشکلات وریدهای پا در آن بیشترین میزان را دارد، به همین دلیل اولین جایی است که درماتیت استازیس ظاهر می‌شود و اغلب با لکه‌های قهوه‌ای و تورم عصرگاهی همراه است. این ناحیه همچنین پوستی نازک دارد، غدد چربی کمی در آن وجود دارد و دائماً توسط کفش ساییده می‌شود، که آن را مستعد خشکی می‌کند. خارش مداوم روی قوزک داخلی پا در بزرگسالان بالای ۵۰ سال، به‌ویژه اگر با هرگونه تورمی همراه باشد، نیاز به بررسی توسط پزشک دارد و صرفاً استفاده از مرطوب‌کننده کافی نیست.

آیا بهبودی از پیچ‌خوردگی یا شکستگی مچ پا باعث خارش می‌شود؟

خارش در دوران بهبودی از آسیب مچ پا شایع است و معمولاً بی‌خطر است. پوست زیر گچ یا آتل گرم و عرق‌آلود می‌شود و نمی‌تواند به‌طور طبیعی سلول‌های مرده را دفع کند؛ همچنین بافت در حال ترمیم و رشد مجدد رشته‌های عصبی کوچک می‌توانند احساساتی شبیه خارش ایجاد کنند. هرگز برای خاراندن اشیایی را داخل گچ نبرید، زیرا این کار پوست را زخم کرده و راه را برای عفونت باز می‌کند. خارش مداوم همراه با قرمزی، افزایش درد، گرما یا ترشح، بخشی از روند طبیعی بهبودی نیست و باید بررسی شود.

منابع

مطالعه بیشتر

نتایج آزمایشگاهی خود را با AI DiagMe بفهمید

وقتی خارش مچ پا در شب بدون هیچ جوش یا کهیری ظاهر می‌شود، پاسخ اغلب در چند آزمایش خون معمولی نهفته است، نه در یک کرم. AI DiagMe نتایج این آزمایش‌ها را به زبان ساده برای شما توضیح می‌دهد تا بدانید فریتین پایین، TSH مرزی، کراتینین بالا یا آنزیم کبدی افزایش‌یافته واقعاً به چه معناست — پیش از نوبت بعدی پزشک‌تان. این ابزار به شما کمک می‌کند اعداد آزمایش‌تان را بهتر بفهمید و سؤال‌های دقیق‌تری برای پزشک‌تان آماده کنید. تشخیص نمی‌دهد و جای پزشک را نمی‌گیرد.

نتایج آزمایش خود را در چند دقیقه تفسیر کنید

نویسنده

  • AI DiagMe

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت

مطالب مرتبط

به زودی