در زبانهٔ جدید باز می‌شود

ترومبوز ورید عمقی (DVT): لخته شدن خون در پا، علائم و درمان

فهرست مطالب

پزشک مهربان سونوگرافی فشاری ساق پا را برای زنی میانسال و آرام در یک کلینیک روشن انجام می‌دهد؛ روی میز لوله‌های آزمایش خون، برگه‌ی آزمایش D-dimer و لیوان آب دیده می‌شود

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

ترومبوز ورید عمقی (DVT) لخته‌ی خونی در یک ورید عمقی است، بیشتر در ساق، ران یا لگن. علائم معمول DVT تورم، درد یا حساسیت، گرمی و قرمزی یا تغییر رنگ یک پا است، اما حدود نیمی از مبتلایان به DVT اصلاً علامتی ندارند. خطر اصلی این است که بخشی از لخته جدا شود و به ریه‌ها برسد و آمبولی ریه ایجاد کند. به گفته‌ی CDC، در ایالات متحده تا ۹۰۰٬۰۰۰ نفر در هر سال ممکن است به DVT یا آمبولی ریه مبتلا شوند.

پزشکان DVT را مرحله‌به‌مرحله تشخیص می‌دهند: یک نمره‌ی بالینی (نمره‌ی Wells)، آزمایش خون D-dimer وقتی نمره پایین است و سونوگرافی فشاری پا. درمان، داروی رقیق‌کننده‌ی خون (ضدانعقاد) دست‌کم ۳ ماه است، معمولاً apixaban یا rivaroxaban. بیشتر لخته‌ها فروکش می‌کنند، اما علائم درازمدت پا و عود شایع است، پس مدت درمان اهمیت دارد.

نکات کلیدی

  • تورم، درد و گرمی یک پا در یک طرف نشانه‌ی کلاسیک لخته‌ی خون در پا است؛ درد قفسه سینه یا تنگی نفس ناگهانی یعنی احتمال آمبولی ریه و نیاز به تماس با ۱۱۵.
  • D-dimer طبیعی همراه با نمره‌ی Wells پایین DVT را بدون سونوگرافی با اطمینان رد می‌کند؛ پس از ۵۰ سالگی بسیاری از آزمایشگاه‌ها از حد برش تعدیل‌شده با سن استفاده می‌کنند (سن × ۱۰ ng/mL).
  • پیش از داروی رقیق‌کننده‌ی خون، پزشکان شمارش سلول‌های خون با پلاکت، عملکرد کلیه و کبد، PT/INR و aPTT را بررسی می‌کنند.
  • آزمایش ترومبوفیلی (لخته‌پذیری ارثی) برای بیشتر مردم مفید نیست؛ رهنمود ۲۰۲۳ انجمن هماتولوژی آمریکا (ASH) آن را به چند وضعیت خاص محدود می‌کند.
  • کارآزمایی‌های اخیر (۲۰۲۵) نشان می‌دهند دوز پایین‌تر apixaban یا rivaroxaban را می‌توان با خونریزی کمتر برای پیشگیری درازمدت به کار برد و مهارکننده‌های فاکتور XI نسل بعدی داروهای رقیق‌کننده‌ی خون در دست مطالعه‌اند.

ترومبوز ورید عمقی چیست؟

وریدهای عمقی درون ماهیچه‌های پا قرار دارند و خون را به قلب برمی‌گردانند. وقتی لخته (ترومبوز) در یکی از آن‌ها شکل بگیرد، جریان را مسدود می‌کند و پا ورم می‌کند. MedlinePlus یادآوری می‌کند که DVT معمولاً یک طرف را درگیر می‌کند، بیشتر ساق یا ران، اما می‌تواند در بازو یا لگن هم رخ دهد، مثلاً اطراف کاتتر درازمدت.

DVT و آمبولی ریه دو شکل از یک بیماری یعنی ترومبوآمبولی وریدی (VTE) هستند که هر سال حدود ۱ تا ۲ نفر از هر ۱٬۰۰۰ نفر را درگیر می‌کند (ASH 2020). CDC برآورد می‌کند هر سال ۶۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ آمریکایی بر اثر VTE می‌میرند. اگر لخته به ریه‌ها رسیده، راهنمای ما درباره‌ی علائم، آزمایش‌ها و درمان آمبولی ریه را بخوانید.

DVT پروگزیمال و دیستال

DVT پروگزیمال ورید پشت زانو یا بالاتر را درگیر می‌کند؛ DVT دیستال در ساق می‌ماند. DVT دیستال ایزوله تا ۵۰ درصد DVTهای پا را در سونوگرافی تشکیل می‌دهد و بیشتر آن‌ها به ران گسترش نمی‌یابند (Vasa، 2024). لخته‌های پروگزیمال خطر آمبولی ریه بیشتری دارند.

علت ترومبوز ورید عمقی چیست؟

سه چیز به لخته کمک می‌کند: کند شدن جریان خون، آسیب به دیواره‌ی ورید و خونی که بیش از حد آسان لخته می‌شود. CDC این‌ها را برمی‌شمارد: آسیب به ورید، تحرک محدود، سطح بالاتر استروژن، بیماری مزمن، سن بالاتر و سابقه‌ی خانوادگی.

عوامل خطر لخته‌ی خون در پا

  • جراحی و بستری: خطر در ۳ ماه نخست پس از جراحی بالاترین است (NHLBI) و بیش از یک‌سوم موارد VTE پس از بستری اخیر رخ می‌دهد، بیشتر پس از ترخیص (CDC).
  • بی‌حرکتی: استراحت در بستر، گچ پا، یا پرواز بیش از ۴ ساعت.
  • سن: شانس VTE پس از ۴۰ سالگی تقریباً هر ۱۰ سال دو برابر می‌شود (NHLBI).
  • سرطان و درمان‌های آن، چاقی، عفونت‌هایی مانند COVID-19 و بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس.
  • بارداری، زایمان در ۶ ماه گذشته، قرص‌های استروژن یا هورمون‌درمانی، به‌ویژه همراه با سیگار (MedlinePlus).
  • لخته‌ی قبلی، سابقه‌ی خانوادگی یا شرایط ارثی مانند فاکتور V لیدن، جهش پروترومبین، یا کمبود آنتی‌ترومبین، پروتئین C یا پروتئین S.

پزشکان هر لخته را تحریک‌شده (محرک موقتی مانند جراحی یا گچ)، مرتبط با سرطان یا بی‌دلیل (تحریک‌نشده) برچسب می‌زنند. این برچسب مدت درمان را تعیین می‌کند.

علائم DVT و نشانه‌های هشدار

CDC چهار نشانه‌ی DVT را برمی‌شمارد: تورم پا یا بازو، درد یا حساسیت، گرمی، و قرمزی یا تغییر رنگ پوست.

علائم DVT مرحله‌ی اولیه در پا

نشانه‌های اولیه می‌توانند ظریف باشند: ساقی که سنگین یا سفت حس می‌شود، یک مچ پا که جوراب روی آن اثر بیشتری می‌گذارد، یا درد هنگام راه رفتن. تورم یک‌طرفه بهترین سرنخ است؛ در نمره‌ی Wells، ساقی که دست‌کم ۳ cm از ساق دیگر بزرگ‌تر باشد امتیاز می‌گیرد. حدود نیمی از DVTها علامتی ندارند (CDC) و تصادفی کشف می‌شوند.

نشانه‌های آمبولی ریه

لخته در ریه‌ها باعث مشکل تنفسی، تپش قلب سریع، درد قفسه سینه که با نفس عمیق یا سرفه بدتر می‌شود، سرفه‌ی خونی یا غش می‌شود (CDC). مرگ ناگهانی نخستین نشانه در حدود یک‌چهارم مبتلایان به آمبولی ریه است.

چگونه بفهمیم ترومبوز ورید عمقی داریم؟

DVT با تصویربرداری تأیید می‌شود. رهنمود تشخیصی ۲۰۱۸ ASH توصیه می‌کند ابتدا احتمال برآورد شود، در افراد کم‌خطر نخست آزمایش D-dimer به کار رود و در افراد پرخطر مستقیم سراغ سونوگرافی بروند.

گام ۱: نمره‌ی Wells برای DVT

نمره‌ی Wells در کارآزمایی ۲۰۰۳ روی ۱٬۰۹۶ بیمار سرپایی آزمایش شد (New England Journal of Medicine). نسخه‌ی دوسطحی که NICE به کار می‌برد برای هر یک از این‌ها ۱ امتیاز می‌دهد: سرطان فعال؛ فلج، ضعف یا گچ اخیر پا؛ استراحت در بستر ۳ روز یا بیشتر یا جراحی بزرگ در ۱۲ هفته‌ی گذشته؛ حساسیت در امتداد وریدهای عمقی؛ تورم کامل پا؛ تورم ساق دست‌کم ۳ cm بزرگ‌تر از طرف دیگر؛ ادم گودافتاده فقط در پای دردناک؛ وریدهای سطحی جانبی غیرواریسی؛ و DVT قبلی. اگر تشخیص دیگری دست‌کم به همان اندازه محتمل باشد، ۲ امتیاز کم می‌کند. نمره‌ی ۲ یا بیشتر یعنی DVT «محتمل» است؛ ۱ یا کمتر، «نامحتمل».

گام ۲: آزمایش خون D-dimer

D-dimer قطعه‌ای است که هنگام شکسته شدن لخته آزاد می‌شود. نتیجه‌ی طبیعی یعنی لخته احتمالاً وجود ندارد؛ نتیجه‌ی بالا به آزمایش‌های بیشتر نیاز دارد، چون D-dimer با بارداری، جراحی اخیر، سن بالاتر، بی‌حرکتی و بعضی بیماری‌های مزمن هم بالا می‌رود و داروهای رقیق‌کننده‌ی خون می‌توانند آن را کاذب پایین بیاورند (MedlinePlus). در کارآزمایی Wells در ۲۰۰۳، D-dimer منفی در بیماران «نامحتمل» به ۳۹ درصد اجازه داد از سونوگرافی صرف‌نظر کنند و فقط ۰٫۴ درصد طی ۳ ماه لخته پیدا کردند. راهنمای آزمایش D-dimer ما توضیح می‌دهد عدد شما را چگونه بخوانید.

حد برش D-dimer تعدیل‌شده با سن

D-dimer با سن بالا می‌رود، پس حد برش معمول ۵۰۰ µg/L (۵۰۰ ng/mL یا ۰٫۵۰ mg/L) در سالمندان بدون لخته اغلب رد می‌شود. یک متاآنالیز ۲۰۱۳ در BMJ روی ۱۳ هم‌گروه (۱۲٬۴۹۷ بیمار) سن × ۱۰ µg/L را پس از ۵۰ سالگی آزمود. بالای ۸۰ سال، حد برش استاندارد فقط ۱۴٫۷ درصد افراد بدون لخته را درست مطمئن کرد، در برابر ۳۵٫۲ درصد با حد برش تعدیل‌شده با سن، در حالی که حساسیت بالای ۹۷ درصد ماند. برای فرد ۷۵ ساله، آستانه ۷۵۰ ng/mL (۰٫۷۵ mg/L) می‌شود. واحد را در برگه‌ی خود بررسی کنید (FEU یا DDU).

گام ۳: سونوگرافی فشاری

ورید که زیر پروب جمع نشود لخته دارد. NICE وقتی DVT محتمل است سونوگرافی پروگزیمال پا را، ترجیحاً ظرف ۴ ساعت، و در صورت منفی بودن اسکن اما مثبت بودن D-dimer، اسکن تکراری ۶ تا ۸ روز بعد را توصیه می‌کند.

آزمایش‌ها پیش از شروع ضدانعقاد

NICE آزمایش‌های خون پایه شامل شمارش کامل سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، زمان پروترومبین (PT) و زمان نسبی ترومبوپلاستین فعال‌شده (aPTT) را، بدون تأخیر در درمان و با بازبینی نتایج ظرف ۲۴ ساعت، توصیه می‌کند.

  • شمارش کامل سلول‌های خون: هموگلوبین کم‌خونی یا خونریزی پنهان را می‌یابد و شمار پلاکت ایمن بودن ضدانعقاد را بررسی می‌کند.
  • عملکرد کلیه: کلیرانس کراتینین دارو و دوز را تعیین می‌کند؛ NICE گزینه‌های مشخصی بین ۱۵ تا ۵۰ mL/min فهرست می‌کند. راهنمای کراتینین ما را ببینید.
  • عملکرد کبد: بیماری کبد می‌تواند زمان‌های انعقاد را طولانی کند و بر دفع دارو اثر بگذارد؛ راهنمای آزمایش‌های عملکرد کبد را ببینید.
  • PT/INR و aPTT: تمایل به خونریزی را می‌یابند و INR وارفارین را پایش می‌کند (هدف ۲٫۰ تا ۳٫۰، ASH 2020). راهنمای پنل انعقادی ما آن‌ها را با هم توضیح می‌دهد.

آزمایش ترومبوفیلی: چه زمانی و چه زمانی نه

آزمایش‌های شرایط انعقادی ارثی یا اکتسابی شامل فاکتور V لیدن، جهش پروترومبین، آنتی‌ترومبین III، پروتئین C، پروتئین S و آنتی‌بادی‌های آنتی‌فسفولیپید است (MedlinePlus). نتیجه‌ی مثبت به‌ندرت درمان را تغییر می‌دهد.

  • NICE: پس از DVT تحریک‌شده آزمایش نکنید و تا زمانی که ضدانعقاد ادامه دارد ترومبوفیلی ارثی را آزمایش نکنید، چون داروهای رقیق‌کننده‌ی خون چند آزمایش را مخدوش می‌کنند.
  • NICE: پس از DVT بی‌دلیل، اگر قصد قطع درمان هست، آنتی‌بادی‌های آنتی‌فسفولیپید را در نظر بگیرید؛ سندرم آنتی‌فسفولیپید سه‌گانه‌مثبت با warfarin درمان می‌شود، نه DOAC.
  • ASH 2023: فقط در موارد محدود آزمایش کنید، مانند لخته‌ی مرتبط با هورمون یا سابقه‌ی خانوادگی کمبود آنتی‌ترومبین، پروتئین C یا پروتئین S، و هرگز به‌عنوان غربالگری پیش از قرص‌های ضدبارداری.

آیا باید برای سرطان بررسی شد؟

پس از لخته‌ی بی‌دلیل، NICE شرح حال، معاینه و آزمایش‌های خون پایه را توصیه می‌کند، اما جست‌وجوی بیشتر برای سرطان نه، مگر اینکه علائم یا نشانه‌ها به سرطان اشاره کنند.

اعداد کلیدی در تشخیص و درمان DVT (واحدهای آمریکایی و SI)

معیارمقدار (واحدهای آمریکایی)واحدهای SIمعنا
نمره‌ی Wells، دوسطحی۲ امتیاز یا بیشتر محتمل؛ ۱ یا کمتر نامحتملهمانمحتمل: ابتدا سونوگرافی. نامحتمل: ابتدا D-dimer
D-dimer، حد برش استاندارد۵۰۰ ng/mL (FEU)۰٫۵۰ mg/L (۵۰۰ µg/L)پایین‌تر با نمره‌ی Wells پایین: DVT رد می‌شود
D-dimer، تعدیل‌شده با سن (بالای ۵۰)سن × ۱۰ ng/mL (مثلاً ۷۵۰ در ۷۵ سالگی)سن × ۰٫۰۱ mg/L (مثلاً ۰٫۷۵)مثبت کاذب کمتر در سالمندان
اختلاف ساق (Wells)دست‌کم ۱٫۲ اینچدست‌کم ۳ cm۱ امتیاز اضافه می‌کند
هدف INR با warfarin۲٫۰ تا ۳٫۰همان (نسبت)محدوده‌ی درمانی برای VTE
کلیرانس کراتینین۱۵ تا ۵۰ mL/min۰٫۲۵ تا ۰٫۸۳ mL/sنارسایی کلیه: دارو و دوز تنظیم می‌شود
پلاکت (ملاک خروج در کارآزمایی، API-CAT)کمتر از ۷۵٬۰۰۰ در µLکمتر از ۷۵ × 10⁹/Lپلاکت پایین به دوزبندی تخصصی نیاز دارد
هموگلوبین (ملاک خروج در کارآزمایی، API-CAT)کمتر از ۸ g/dLکمتر از ۸۰ g/Lپیش از درمان دنبال خونریزی بگردید
وزن بدن (NICE)کمتر از ۱۱۰ lb یا بیشتر از ۲۶۵ lbکمتر از ۵۰ kg یا بیشتر از ۱۲۰ kgپایش سطح دارو را در نظر بگیرید

نتایج خود را چگونه بخوانیم

  • نمره‌ی Wells پایین و D-dimer طبیعی: DVT رد می‌شود.
  • D-dimer بالا، سونوگرافی طبیعی: امروز لخته‌ی پروگزیمال نیست؛ ممکن است اسکن تکراری انجام شود.
  • سونوگرافی مثبت: DVT تأیید می‌شود و آزمایش‌های پایه‌ی شما دارو را هدایت می‌کنند. راهنمای aPTT و راهنمای PT و INR ما زمان‌های طولانی انعقاد را توضیح می‌دهند.

درمان DVT

داروهای ضدانعقاد جلوی رشد لخته و تشکیل لخته‌های تازه را می‌گیرند تا بدن آن را حل کند. ASH 2020 برای DVT بدون عارضه، ضدانعقادهای خوراکی مستقیم (DOAC) را بر warfarin و درمان در خانه را ترجیح می‌دهد.

داروهای رقیق‌کننده‌ی خون برای DVT

  • DOACها: apixaban، rivaroxaban، dabigatran، edoxaban. NICE نخست apixaban یا rivaroxaban را ارائه می‌کند؛ dabigatran و edoxaban پس از دست‌کم ۵ روز هپارین می‌آیند. Apixaban فاکتور Xa را مهار می‌کند (ChEMBL، نخستین تأیید در ۲۰۱۱).
  • هپارین با وزن مولکولی پایین: تزریقی، در بارداری و در بعضی سرطان‌ها یا نارسایی کلیه به کار می‌رود.
  • Warfarin: به بررسی INR نیاز دارد؛ برای مواردی مانند سندرم آنتی‌فسفولیپید سه‌گانه‌مثبت نگه داشته می‌شود.

درمان DVT چه مدت طول می‌کشد؟

NICE برای DVT پروگزیمال دست‌کم ۳ ماه (۳ تا ۶ ماه با سرطان فعال) و سپس بازبینی را توصیه می‌کند. پس از DVT تحریک‌شده که محرک آن برطرف شده، درمان معمولاً در ۳ ماهگی قطع می‌شود؛ پس از DVT بی‌دلیل، درمان طولانی‌تر با سنجش خطر لخته در برابر خونریزی در نظر گرفته می‌شود. ASH 2020 پس از VTE بی‌دلیل عودکننده درمان نامحدود را توصیه می‌کند. برای DVT ساق، کارآزمایی RIDTS (۴۰۲ بیمار، BMJ 2022) با ۱۲ هفته rivaroxaban عود کمتری نسبت به ۶ هفته یافت (۱۱ در برابر ۱۹ درصد)، بدون خونریزی عمده.

روش‌های مداخله‌ای و فیلترها

در کارآزمایی ATTRACT (۶۹۲ بیمار، NEJM 2017)، افزودن ترومبولیز با کاتتر سندرم پس‌ترومبوتیک را کاهش نداد (۴۷ در برابر ۴۸ درصد) و خونریزی عمده را افزایش داد؛ NICE آن را برای DVT ایلیوفمورال اخیر منتخب نگه می‌دارد. فیلتر ورید اجوف تحتانی لخته‌ها را می‌گیرد اما از لخته‌های تازه جلوگیری نمی‌کند (NHLBI)؛ برای کسانی است که نمی‌توانند داروی رقیق‌کننده‌ی خون مصرف کنند.

آیا ترومبوز ورید عمقی خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

DVT اغلب بدون مشکل برطرف می‌شود اما می‌تواند برگردد، گاهی سال‌ها بعد (MedlinePlus). حدود یک‌سوم مبتلایان به VTE طی ۱۰ سال عود دارند و یک‌سوم تا نیمی از مبتلایان به DVT دچار سندرم پس‌ترومبوتیک می‌شوند: تورم مزمن، احساس سنگینی و تغییرات پوستی (CDC). در کارآزمایی SOX (۸۰۶ بیمار، Lancet 2014)، جوراب‌های فشاری در مقایسه با جوراب‌های دارونما از آن پیشگیری نکردند (۱۴٫۲ در برابر ۱۲٫۷ درصد).

پیشگیری از DVT

  • پس از جراحی یا بیماری هر چه زودتر حرکت کنید و درباره‌ی داروهای رقیق‌کننده‌ی پیشگیرانه در بیمارستان بپرسید (CDC).
  • در سفرهای بیش از ۴ ساعت، هر ۱ تا ۲ ساعت راه بروید و هنگام نشستن ساق‌ها را حرکت دهید (CDC).
  • وزن سالم را حفظ کنید، فعال بمانید و پیش از جراحی، بارداری یا مصرف هورمون‌ها هر لخته‌ی قبلی را بگویید.

تا ۷۰ درصد موارد VTE مرتبط با مراقبت‌های سلامت قابل‌پیشگیری‌اند (CDC).

DVT در بارداری و سرطان

بارداری و پس از زایمان

VTE حدود ۱٫۲ مورد از هر ۱٬۰۰۰ زایمان را پیچیده می‌کند و از علل اصلی بیماری و مرگ مادران است (ASH 2018). D-dimer در بارداری به‌طور طبیعی بالا می‌رود، پس سونوگرافی مهم‌تر است. ASH به‌شدت هپارین با وزن مولکولی پایین را ترجیح می‌دهد و پس از لخته‌ی بی‌دلیل یا مرتبط با هورمون در گذشته، پیشگیری در بارداری را توصیه می‌کند. آزمایش‌های خون در بارداری را ببینید.

ترومبوز مرتبط با سرطان

یک مرور ۲۰۲۶ VTE مرتبط با سرطان را دومین علت مرگ در مبتلایان به سرطان می‌نامد، با بالاترین خطر در سرطان‌های لوزالمعده، معده، مغز و ریه. به‌روزرسانی ۲۰۲۳ ASCO، apixaban را به‌عنوان گزینه‌ی درمان افزود (توصیه‌ی قوی) و NICE برای بیشتر افراد با سرطان فعال یک DOAC را پیشنهاد می‌کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

  • اگر یک پا (یا بازو) بدون دلیل روشن متورم، دردناک، گرم یا قرمز شد، همان روز به پزشک مراجعه کنید، به‌ویژه پس از جراحی، سفر طولانی، زایمان یا گچ.
  • در صورت تنگی نفس ناگهانی، درد قفسه سینه که با دم بدتر می‌شود، تپش قلب سریع، سرفه‌ی خونی، غش یا سرگیجه‌ی شدید با ۱۱۵ تماس بگیرید: این‌ها می‌توانند نشانه‌ی آمبولی ریه باشند.
  • اگر داروی رقیق‌کننده‌ی خون مصرف می‌کنید، برای مدفوع سیاه، استفراغ خون، خون در ادرار، سردرد شدید یا هر خونریزی سنگین فوراً مراقبت اورژانسی بگیرید.

آخرین پیشرفت‌های علمی در ترومبوز ورید عمقی

داروهای رقیق‌کننده‌ی خون با دوز پایین‌تر برای پیشگیری درازمدت (۲۰۲۵)

در RENOVE (۲٬۷۶۸ بیمار، Lancet 2025، NCT03285438)، apixaban با دوز کاهش‌یافته (۲٫۵ mg دو بار در روز) یا rivaroxaban (۱۰ mg در روز) نرخ عود بسیار پایینی داد (۲٫۲ در برابر ۱٫۸ درصد در ۵ سال با دوز کامل) بی‌آنکه رسماً به هدف عدم‌پستی برسد، و خونریزی مرتبط بالینی را از ۱۵٫۲ به ۹٫۹ درصد کاهش داد. در HI-PRO (۶۰۰ بیمار، NEJM 2025، NCT04168203)، افراد دارای VTE تحریک‌شده و عامل خطر پایدار با apixaban ۲٫۵ mg دو بار در روز طی یک سال ۱٫۳ درصد عود داشتند، در برابر ۱۰٫۰ درصد با دارونما.

Apixaban با دوز کاهش‌یافته در سرطان (API-CAT، ۲۰۲۵)

کارآزمایی API-CAT (۱٬۷۶۶ نفر با سرطان فعال، NEJM 2025، NCT03692065) apixaban ۲٫۵ mg و ۵ mg دو بار در روز را پس از دست‌کم ۶ ماه درمان مقایسه کرد. لخته‌های عودکننده مشابه بودند (۲٫۱ در برابر ۲٫۸ درصد) و خونریزی مرتبط بالینی با دوز کاهش‌یافته کمتر بود (۱۲٫۱ در برابر ۱۵٫۶ درصد).

محدود شدن آزمایش ترومبوفیلی (ASH 2023)

رهنمود ۲۰۲۳ ASH بیست‌وسه توصیه صادر کرد که تقریباً همه بر شواهد با قطعیت بسیار پایین استوارند. آزمایش را برای بیشتر افراد با لخته توصیه نمی‌کند و فقط وقتی از آن حمایت می‌کند که نتیجه تصمیمی را تغییر دهد، مانند ادامه‌ی ضدانعقاد پس از لخته‌ی مرتبط با هورمون.

مهارکننده‌های فاکتور XI: داروهای رقیق‌کننده‌ی نسل بعد (۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶)

فاکتور XI به رشد لخته کمک می‌کند اما برای بند آمدن خونریزی کم‌اهمیت‌تر است، پس مهار آن می‌تواند با خونریزی کمتر از لخته جلوگیری کند. مرور ۲۰۲۶ در Current Opinion in Hematology یادآوری می‌کند که آنتی‌بادی abelacimab در فیبریلاسیون دهلیزی خونریزی را ۶۲ درصد نسبت به rivaroxaban کم کرد و بهترین جایگاه را در ترومبوز مرتبط با سرطان می‌بیند. دو کارآزمایی فاز ۳ abelacimab در VTE مرتبط با سرطان، ASTER (در برابر apixaban، NCT05171049) و MAGNOLIA (در برابر dalteparin، NCT05171075)، در ۲۰۲۶ با تصمیم حامی مالی پایان یافتند (ClinicalTrials.gov)؛ نتایج در انتظار است. آنتی‌بادی‌های فاکتور XI به نام REGN9933 و REGN7508 برای پیشگیری از لخته‌ی کاتتر آزمایش می‌شوند (ROXI-PEAK، NCT07697599). هنوز هیچ‌کدام برای DVT تأیید نشده‌اند.

کدام آزمایش‌ها می‌توانند کمک کنند؟

برای لخته‌ی مشکوک، D-dimer همراه با نمره‌ی Wells خوانده می‌شود و سونوگرافی تعیین‌کننده است. پس از تأیید DVT انتظار شمارش کامل سلول‌های خون با پلاکت، کراتینین، آنزیم‌های کبدی، PT/INR و aPTT را داشته باشید؛ سپس با warfarin، INR مرتب بررسی می‌شود و NICE بازبینی ضدانعقاد درازمدت را دست‌کم سالی یک‌بار توصیه می‌کند. آزمایش‌های ترومبوفیلی با متخصص برنامه‌ریزی می‌شوند، معمولاً وقتی قطع درمان مطرح است.

واژه‌نامه

  • ضدانعقاد: دارویی که انعقاد خون را کند می‌کند و اغلب «رقیق‌کننده‌ی خون» نامیده می‌شود.
  • DOAC: ضدانعقاد خوراکی مستقیم، مانند apixaban، rivaroxaban، dabigatran یا edoxaban.
  • D-dimer: قطعه‌ای که هنگام شکسته شدن لخته آزاد می‌شود؛ سطح طبیعی به رد لخته کمک می‌کند.
  • DVT پروگزیمال: لخته در ورید پشت زانو یا بالاتر؛ DVT دیستال: لخته فقط در وریدهای ساق.
  • سندرم پس‌ترومبوتیک: درد، تورم و تغییرات پوستی درازمدت پا پس از DVT.
  • ترومبوفیلی: تمایل ارثی یا اکتسابی به تشکیل لخته.
  • نمره‌ی Wells: نمره‌ی امتیازی که پیش از آزمایش احتمال DVT را برآورد می‌کند.

پرسش‌های متداول

چگونه بفهمیم ترومبوز ورید عمقی داریم؟

اگر یک پا متورم، دردناک، گرم یا قرمز است، به‌ویژه پس از جراحی، سفر طولانی یا دوره‌ای در بستر، به DVT شک کنید. فقط پزشک می‌تواند آن را تأیید کند: نمره‌ی Wells و آزمایش خون D-dimer وقتی هر دو پایین باشند آن را رد می‌کنند و سونوگرافی فشاری پا لخته را نشان می‌دهد.

علت اصلی ترومبوز ورید عمقی چیست؟

به‌ندرت یک علت واحد وجود دارد. بیشتر DVTها کند شدن جریان خون (بی‌حرکتی، جراحی، پروازهای طولانی)، آسیب ورید و خونی که راحت‌تر لخته می‌شود (هورمون‌ها، بارداری، سرطان، شرایط ارثی) را ترکیب می‌کنند. جراحی اخیر یا بستری شایع‌ترین محرک است.

پنج نشانه‌ی هشدار لخته‌ی خون چیست؟

در پا: تورم، درد یا حساسیت، گرمی، و قرمزی یا تغییر رنگ. پنجمین نشانه‌ای که هرگز نباید نادیده گرفت تنگی نفس ناگهانی یا درد قفسه سینه است که می‌تواند یعنی لخته به ریه‌ها رسیده؛ با ۱۱۵ تماس بگیرید.

علائم DVT مرحله‌ی اولیه در پا چیست؟

ساقی که سفت، سنگین یا گرفته حس می‌شود، تورم خفیف یک مچ پا یا ساق، و درد هنگام راه رفتن یا خم کردن پا. این نشانه‌ها می‌توانند خفیف باشند و حدود نیمی از DVTها علامتی ندارند.

آیا ترومبوز ورید عمقی خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

بله، بیشتر لخته‌ها کوچک می‌شوند و بدن طی هفته‌ها تا ماه‌ها با مصرف داروی رقیق‌کننده‌ی خون آن‌ها را حل می‌کند. با این حال حدود یک‌سوم افراد طی ۱۰ سال لخته‌ی دیگری پیدا می‌کنند و یک‌سوم تا نیمی دچار سندرم پس‌ترومبوتیک می‌شوند، پس پیگیری مهم است.

درمان ترومبوز ورید عمقی چیست؟

داروی رقیق‌کننده‌ی خون دست‌کم ۳ ماه، معمولاً apixaban یا rivaroxaban، اغلب در خانه. درمان طولانی‌تر، گاهی با دوز کاهش‌یافته، پس از لخته‌ی بی‌دلیل یا با عوامل خطر ادامه‌دار بررسی می‌شود.

آیا D-dimer طبیعی می‌تواند لخته‌ی خون در پا را رد کند؟

بله، وقتی نمره‌ی Wells پزشک شما می‌گوید DVT نامحتمل است. اگر نمره بالا باشد، صرف‌نظر از نتیجه‌ی D-dimer سونوگرافی لازم است. پس از ۵۰ سالگی بسیاری از آزمایشگاه‌ها از حد برش تعدیل‌شده با سن، یعنی سن × ۱۰ ng/mL، استفاده می‌کنند.

منابع

  • Centers for Disease Control and Prevention — Data and statistics on venous thromboembolism — CDC, 2025 — cdc.gov
  • Centers for Disease Control and Prevention — About venous thromboembolism (blood clots) — CDC — cdc.gov
  • National Heart, Lung, and Blood Institute — Venous thromboembolism: causes and risk factors — NHLBI — nhlbi.nih.gov
  • National Heart, Lung, and Blood Institute — Venous thromboembolism: treatment — NHLBI — nhlbi.nih.gov
  • MedlinePlus — Deep venous thrombosis — National Library of Medicine — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — D-dimer test — National Library of Medicine — medlineplus.gov
  • National Institute for Health and Care Excellence — Venous thromboembolic diseases: diagnosis, management and thrombophilia testing (NG158) — NICE, 2020, updated 2023 — nice.org.uk
  • Wells PS, Anderson DR, Rodger M et al. — Evaluation of D-dimer in the diagnosis of suspected deep-vein thrombosis — N Engl J Med, 2003 — doi.org
  • Schouten HJ, Geersing GJ, Koek HL et al. — Diagnostic accuracy of conventional or age adjusted D-dimer cut-off values in older patients with suspected venous thromboembolism: systematic review and meta-analysis — BMJ, 2013 — doi.org
  • Lim W, Le Gal G, Bates SM et al. — American Society of Hematology 2018 guidelines for management of venous thromboembolism: diagnosis of venous thromboembolism — Blood Adv, 2018 — doi.org
  • Ortel TL, Neumann I, Ageno W et al. — American Society of Hematology 2020 guidelines for management of venous thromboembolism: treatment of deep vein thrombosis and pulmonary embolism — Blood Adv, 2020 — doi.org
  • Middeldorp S, Nieuwlaat R, Baumann Kreuziger L et al. — American Society of Hematology 2023 guidelines for management of venous thromboembolism: thrombophilia testing — Blood Adv, 2023 — doi.org
  • Bates SM, Rajasekhar A, Middeldorp S et al. — American Society of Hematology 2018 guidelines for management of venous thromboembolism: venous thromboembolism in the context of pregnancy — Blood Adv, 2018 — doi.org
  • Key NS, Khorana AA, Kuderer NM et al. — Venous thromboembolism prophylaxis and treatment in patients with cancer: ASCO guideline update — J Clin Oncol, 2023 — doi.org
  • Righini M, Robert-Ebadi H — Management of isolated distal deep vein thrombosis — Vasa, 2024 — doi.org
  • Ageno W, Bertu L, Bucherini E et al. — Rivaroxaban treatment for six weeks versus three months in patients with symptomatic isolated distal deep vein thrombosis: randomised controlled trial (RIDTS) — BMJ, 2022 — doi.org
  • Kahn SR, Shapiro S, Wells PS et al. — Compression stockings to prevent post-thrombotic syndrome: a randomised placebo-controlled trial (SOX) — Lancet, 2014 — doi.org
  • Vedantham S, Goldhaber SZ, Julian JA et al. — Pharmacomechanical catheter-directed thrombolysis for deep-vein thrombosis (ATTRACT) — N Engl J Med, 2017 — doi.org
  • Couturaud F, Schmidt J, Sanchez O et al. — Extended treatment of venous thromboembolism with reduced-dose versus full-dose direct oral anticoagulants in patients at high risk of recurrence (RENOVE) — Lancet, 2025 — doi.org
  • Piazza G, Bikdeli B, Pandey AK et al. — Apixaban for extended treatment of provoked venous thromboembolism (HI-PRO) — N Engl J Med, 2025 — doi.org
  • Mahé I, Carrier M, Mayeur D et al. — Extended reduced-dose apixaban for cancer-associated venous thromboembolism (API-CAT) — N Engl J Med, 2025 — doi.org
  • Di Leo G, Bordonaro CA, Capodanno D et al. — Antithrombotic therapy for cancer-associated venous thromboembolism — Clin Res Cardiol, 2026 — doi.org
  • Kidder E, Dhanesha N — Factor XIa inhibition for the prevention of thrombosis: mechanism, clinical trial signals, and indication-specific positioning — Curr Opin Hematol, 2026 — doi.org
  • Anthos Therapeutics — Abelacimab versus apixaban in cancer-associated VTE (ASTER) — ClinicalTrials.gov — NCT05171049

بیشتر مطالعه

درک نتایج آزمایش خود با AI DiagMe

D-dimer بالا، PT یا aPTT طولانی یا پلاکتی که در برگه‌ی شما علامت خورده می‌تواند پیش از ویزیت نگران‌کننده باشد. AI DiagMe برگه‌ی آزمایش خون شما را در چند دقیقه می‌خواند، هر مقدار را به زبان ساده توضیح می‌دهد و پرسش‌هایی برای پزشک شما پیشنهاد می‌دهد. نتایج آزمایش خود را در AI DiagMe بارگذاری کنید تا گزارشی روشن و شخصی بگیرید.

تیم سردبیری

  • AI DiagMe

    نویسنده

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت
  • Julien Priour

    Edited by

    هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل AI DiagMe · سردبیر ارشد پزشکی · فارغ‌التحصیل HEC Paris

    Julien Priour (ژولین پریور) ویراستار ارشد پزشکی در AI DiagMe است و بر خط‌مشی تحریریه و فرایند راستی‌آزمایی نظارت دارد. او دانش‌آموختهٔ HEC Paris است، ۳ سال تجربه در نشر سلامت دارد و آموزش نگارش و نشر علمی را از مؤسسهٔ تحقیقات برای توسعهٔ فرانسه (IRD، FUN-MOOC، ۲۰۲۶) گذرانده است. او اطمینان می‌یابد که هر مقاله با توصیه‌های پزشکی جاری مطابقت داشته باشد و توسط یک پزشک از کمیتهٔ علمی و اخلاق بازبینی و تأیید شود. او استانداردهای منبع‌دهی (HAS، Ameli، INSERM…) و بازبینی را که در سراسر سایت اعمال می‌شود تعیین می‌کند.

    ایمیل LinkedIn
  • دکتر کلود چونکو

    Medically reviewed by

    دکتر کلود چونکو متخصص خون‌شناسی (هماتولوژیست) است که از سال ۲۰۱۳ طبابت می‌کند و در حال حاضر در Clinique Mas de Rochet (کاستلنو-له-لز، فرانسه) فعالیت دارد. او با پیشینه‌ای بین‌المللی، در درمان بدخیمی‌های خونی (لوسمی‌ها، لنفوم‌ها، میلوم‌ها) تخصص دارد و تجربهٔ ویژه‌ای در پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی، درمان با سلول‌های CAR-T و بهینه‌سازی مسیرهای درمانی در انکو-هماتولوژی دارد.

    او نویسندهٔ کتابی مرجع با عنوان «بدخیمی‌های لنفوئیدی خون در مالی» است و طبابت بالینی را با مشارکت فعال در پروژه‌های توسعهٔ راه‌حل‌های فناورانه در حوزهٔ سلامت درهم می‌آمیزد.

    او دارای دکترای دولتی پزشکی (دانشکدهٔ پزشکی باماکو، ۲۰۰۶) است و آموزش خود را با گواهی مطالعات تخصصی در هماتولوژی زیستی-بالینی (آبیجان-کوکودی، ۲۰۱۰) و چند مدرک دانشگاهی تکمیل کرده است: DFMS در هماتولوژی و دیپلم بین‌دانشگاهی (DIU) در سیتوژنتیک انکو-هماتولوژیک (گرونوبل)، و همچنین دیپلم دانشگاهی (DU) در بیماری داسی‌شکل ماژور (UPEC).

    دکتر کلود چونکو LinkedIn

مطالب مرتبط

به زودی