در زبانهٔ جدید باز می‌شود

مونونوکلئوز عفونی: علائم، آزمایش خون، درمان و بهبودی

فهرست مطالب

پزشک مهربان در حال صحبت با نوجوانی خسته و لمس غدد لنفاوی گردن او، با لوله‌های خون، گزارش شمارش خون، تب‌سنج و لیوان آب روی میز

⚕️ این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره پزشکی نمی‌شود. برای تفسیر نتایج آزمایش‌هایتان همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

علائم مونونوکلئوز عفونی («مونو»، «بیماری بوسه») معمولاً به‌آهستگی شروع می‌شود: خستگی عمیق، تب، گلودردی که طی چند روز بدتر می‌شود، لوزه‌های متورم با پوشش سفید-مایل به زرد، و غدد لنفاوی متورم و دردناک گردن. مونونوکلئوز عفونی («مونو») بیشتر توسط ویروس اپشتین-بار (EBV) ایجاد می‌شود و CDC می‌گوید علائم معمولاً ۴ تا ۶ هفته پس از عفونت ظاهر می‌شوند.

بیشتر افراد در ۲ تا ۴ هفته بهتر می‌شوند، اما خستگی می‌تواند هفته‌ها و گاهی ۶ ماه یا بیشتر ادامه یابد. درمان قطعی وجود ندارد، بنابراین درمان یعنی استراحت، مایعات و تسکین درد. دو نکته عملی مهم‌تر از همه این است که تا وقتی طحال ممکن است بزرگ باشد از ورزش‌های تماسی پرهیز کنید، و آموکسی‌سیلین یا آمپی‌سیلین مصرف نکنید که می‌توانند بثورات ایجاد کنند. شمارش خون و آزمایش مونو بیشتر موارد را تأیید می‌کنند.

نکات کلیدی

  • مونو تب، گلودرد و تورم غدد لنفاوی همراه با خستگی شدید ایجاد می‌کند، بیشتر در سنین ۱۵ تا ۲۴ سال.
  • آزمایش سریع مونواسپات اغلب در کودکان زیر ۵ سال و در هفته اول بیماری منفی کاذب است. آنگاه آنتی‌بادی‌های EBV (VCA IgM، VCA IgG، EBNA) زمان عفونت را مشخص می‌کنند.
  • شمارش کامل خون با بیش از ۵۰٪ لنفوسیت و بیش از ۱۰٪ لنفوسیت آتیپیک به‌شدت به مونو اشاره می‌کند. آنزیم‌های کبدی در حدود ۶ نفر از هر ۱۰ نفر بالا می‌رود.
  • طحال در حدود نیمی از موارد بزرگ می‌شود. پارگی نادر است (۰٫۱ تا ۰٫۵٪)، اما ۱ مورد از ۴ مورد بعد از روز ۲۱ رخ می‌دهد: دست‌کم ۳ تا ۴ هفته ورزش تماسی ممنوع.
  • EBV پیوند قوی با مولتیپل اسکلروزیس دارد و چند واکسن EBV در کارآزمایی‌اند؛ هنوز هیچ‌کدام تأیید نشده است.

مونونوکلئوز عفونی چیست؟

مونونوکلئوز عفونی بیماری ویروسی است که با تب، گلودرد و تورم غدد لنفاوی تعریف می‌شود. MedlinePlus آن را «بیماری بوسه» (the kissing disease) می‌نامد و یادآور می‌شود که با نام تب غده‌ای (glandular fever) هم شناخته می‌شود.

EBV، که هرپس‌ویروس انسانی ۴ هم نامیده می‌شود، بیشتر موارد را ایجاد می‌کند. بر پایه MedlinePlus، میکروب‌های دیگر هم می‌توانند بیماری «شبه‌مونو» ایجاد کنند، از جمله سیتومگالوویروس (CMV)، توکسوپلاسموز، HIV، سرخجه، ویروس‌های هپاتیت و آدنوویروس. راهنمای ما درباره آزمایش خون CMV و نتایج IgG و IgM یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مشابه را توضیح می‌دهد.

EBV بسیار شایع است: به گفته CDC بیش از ۹۰٪ بزرگسالان به آن مبتلا شده‌اند. کودکان اغلب بدون علامت مبتلا می‌شوند و CDC برآورد می‌کند دست‌کم ۱ نفر از هر ۴ نوجوان و جوان مبتلا به EBV دچار مونو می‌شود. ویروس سپس برای همیشه در بدن می‌ماند. مقاله ما درباره فعال شدن مجدد EBV و آنچه آزمایش خون نشان می‌دهد توضیح می‌دهد وقتی ویروس دوباره فعال شود چه می‌شود.

مونو چگونه منتقل می‌شود و چه کسانی مبتلا می‌شوند

EBV عمدتاً از راه بزاق منتقل می‌شود: بوسیدن، و همچنین استفاده مشترک از چنگال، قاشق، لیوان، نی، غذا، مسواک یا بالم لب. MedlinePlus توضیح می‌دهد ویروس در تماس جنسی از راه خون و مایع منی، در انتقال خون و پیوند عضو هم می‌تواند منتقل شود.

افراد مبتلا به مونو ممکن است در طول علائم و تا چند ماه پس از آن مسری باشند. CDC توصیه می‌کند افراد مبتلا به مونو را نبوسید و نوشیدنی، غذا یا وسایل شخصی را با آن‌ها به اشتراک نگذارید.

مروری در سال ۲۰۲۳ در American Family Physician (AFP) یادآور می‌شود مونو بیشتر افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله را درگیر می‌کند و افراد با ایمنی ضعیف در معرض خطر بالاتر بیماری شدید هستند. CDC می‌افزاید دانشجویان دانشگاه به‌ویژه تحت تأثیرند.

علائم مونو

CDC یادآور می‌شود علائم ممکن است به‌آهستگی ایجاد شوند و همه هم‌زمان رخ ندهند. MedlinePlus سیر معمول را چنین توصیف می‌کند: با خستگی، احساس ناخوشی عمومی، سردرد و گلودرد شروع می‌شود؛ گلو به‌تدریج بدتر می‌شود؛ لوزه‌ها متورم شده و پوششی سفید-مایل به زرد پیدا می‌کنند؛ و غدد لنفاوی گردن متورم و دردناک می‌شوند.

علائم شایع

  • خستگی شدید و خواب‌آلودگی؛
  • تب؛
  • گلودرد و لوزه‌های متورم؛
  • غدد لنفاوی متورم، بیشتر در گردن و زیر بغل؛
  • سردرد، درد عضلانی و بی‌اشتهایی؛
  • بثورات پوستی؛
  • طحال یا کبد متورم، کمتر.

مروری در سال ۲۰۲۴ در Current Pediatric Reviews می‌افزاید ورم پلک (ادم دور چشم) در حدود یک‌سوم بیماران رخ می‌دهد، طحال در حدود ۵۰٪ و کبد در حدود ۱۰٪ بزرگ می‌شود. MedlinePlus نشانه‌های کمتر شایع مانند سرفه، کهیر، خون‌دماغ و زردی را اضافه می‌کند.

مونو یا گلودرد استرپتوکوکی؟

هر دو تب و گلودرد با لکه‌های سفید ایجاد می‌کنند. فراتحلیل سال ۲۰۲۱ از ۱۷ مطالعه نشان داد غدد متورم در پشت گردن، زیر بغل یا کشاله ران، لکه‌های قرمز ریز در کام و طحال بزرگ‌شده احتمال مونو را بیشتر می‌کنند، اما هیچ علامتی آن را رد نمی‌کند. اگر فقط یک لوزه متورم است، راهنمای ما درباره التهاب یک‌طرفه لوزه و علائم هشدار را بخوانید.

مونو در کودکان خردسال و در بزرگسالان

کودکان خردسال اغلب علامتی ندارند یا بیماری خفیفی شبیه سرماخوردگی یا آنفلوآنزا دارند. بر پایه MedlinePlus، بزرگسالان بالای ۳۵ سال بیشتر دچار هپاتیت همراه با زردی می‌شوند. مونو در سالمندان نادر است، پس ممکن است از قلم بیفتد.

مونو چقدر طول می‌کشد؟

این جدول زمانی معمول است که CDC، MedlinePlus و مرور نظام‌مند ۲۰۲۲ درباره آزمایش‌های کبد را ترکیب می‌کند:

  • دوره نهفتگی: ۴ تا ۶ هفته بین عفونت و نخستین علائم.
  • تب: معمولاً ظرف حدود ۱۰ روز پایین می‌آید؛ بیشتر افراد در ۲ تا ۴ هفته بهتر می‌شوند.
  • تورم غدد لنفاوی و طحال: معمولاً در حدود ۴ هفته بهبود می‌یابد، هرچند CDC یادآور می‌شود کبد یا طحال پس از پایان خستگی می‌تواند بزرگ بماند.
  • آزمایش‌های کبدی: پس از میانه ۸ هفته به حالت عادی برمی‌گردد (دامنه تا بیش از ۶ ماه).
  • خستگی: معمولاً ظرف چند هفته از بین می‌رود اما ممکن است ۲ تا ۳ ماه و گاهی ۶ ماه یا بیشتر باقی بماند.

برخی افراد دچار خستگی طولانی‌مدت می‌شوند. در یک مطالعه آینده‌نگر روی ۳۰۱ نوجوان منتشرشده در Pediatrics، ۱۳٪ شش ماه پس از مونو معیارهای سندرم خستگی مزمن (ME/CFS) را داشتند، ۷٪ در ۱۲ ماه و ۴٪ در ۲۴ ماه؛ بیشتر با گذر زمان بهبود یافتند. در بزرگسالان، مروری در ۲۰۲۵ ۱۱٪ در ۶ ماه و ۹٪ در ۱ سال را گزارش می‌کند. CDC توصیه می‌کند وقتی کسی بیش از ۶ ماه بدون تشخیص آزمایشگاهی‌تأییدشده EBV بیمار است، به دنبال علل دیگر بگردید. مقاله ما درباره آزمایش‌های خون برای خستگی توضیح می‌دهد کدام آزمایش‌ها کمک می‌کنند.

آزمایش مونو و آزمایش‌های خون دیگر

پزشک اغلب می‌تواند مونوی معمولی را از روی علائم و معاینه تشخیص دهد. CDC می‌گوید آزمایش‌های آزمایشگاهی در موارد معمول معمولاً لازم نیست اما در موارد غیرمعمول یا شدید کمک می‌کند. در عمل، AFP دو آزمایش سریع نخست را توصیه می‌کند: شمارش کامل خون با افتراق و آزمایش سریع آنتی‌بادی هتروفیل.

آزمایش مونواسپات (آنتی‌بادی هتروفیل)

مونواسپات آنتی‌بادی‌های هتروفیلی را که سیستم ایمنی در طول مونو می‌سازد تشخیص می‌دهد. نتیجه معمولاً ظرف یک ساعت از سوزن‌زدن انگشت یا خونگیری آماده است. به گفته AFP، این آزمایش حساسیت ۸۷٪ و ویژگی ۹۱٪ دارد. نقاط ضعف آن شناخته‌شده است:

  • منفی کاذب در کودکان زیر ۵ سال که اغلب آنتی‌بادی هتروفیل نمی‌سازند.
  • منفی کاذب در بزرگسالان در هفته اول بیماری، پیش از ظاهر شدن آنتی‌بادی‌ها.
  • مثبت کاذب در برخی بیماری‌های دیگر. به همین دلیل CDC می‌گوید نتیجه مثبت مونوی معمولی را مطرح می‌کند اما عفونت EBV را ثابت نمی‌کند.

پنل آنتی‌بادی EBV: VCA IgM، VCA IgG و EBNA

وقتی مونواسپات منفی است اما علائم ادامه دارند، یا مورد غیرمعمول است، پزشکان آنتی‌بادی‌های اختصاصی EBV درخواست می‌کنند. صفحه آزمایشگاهی CDC رفتار هر یک را توصیف می‌کند:

  • VCA IgM (آنتی‌بادی علیه آنتی‌ژن کپسید ویروس، کلاس IgM) زود ظاهر می‌شود و معمولاً ظرف ۴ تا ۶ هفته ناپدید می‌شود. صفحه ما درباره آزمایش خون IgM این کلاس آنتی‌بادی «زودرس» را توضیح می‌دهد.
  • VCA IgG در فاز حاد ظاهر می‌شود، ۲ تا ۴ هفته پس از شروع به اوج می‌رسد و سپس برای همیشه می‌ماند.
  • EA (آنتی‌ژن زودرس) IgG در فاز حاد ظاهر می‌شود و معمولاً پس از ۳ تا ۶ ماه غیرقابل تشخیص می‌شود، اما حدود ۲۰٪ افراد سالم آن را سال‌ها نگه می‌دارند.
  • آنتی‌بادی EBNA (آنتی‌ژن هسته‌ای اپشتین-بار) در فاز حاد وجود ندارد، ۲ تا ۴ ماه پس از شروع علائم ظاهر می‌شود و برای همیشه می‌ماند.

شمارش کامل خون و لنفوسیت‌های آتیپیک

شمارش کامل خون در مونو بسیار آموزنده است. شمارش گلبول‌های سفید اغلب بالاست و لنفوسیت‌ها دست‌کم ۵۰٪ گلبول‌های سفید را تشکیل می‌دهند. لنفوسیت‌های آتیپیک، سلول‌های بزرگ‌تر و متفاوت‌تر روی گسترش خون، بیش از ۱۰٪ هستند. در فراتحلیل ۲۰۲۱، ترکیب لنفوسیت بالای ۵۰٪ و لنفوسیت آتیپیک بالای ۱۰٪ نسبت درستنمایی مثبت ۵۰ داشت که مونو را بسیار محتمل می‌کند. CDC می‌افزاید نوتروفیل‌ها یا پلاکت‌ها ممکن است پایین باشند. راهنمای ما درباره لنفوسیت بالا و گام‌های بعدی علل دیگر افزایش لنفوسیت را فهرست می‌کند.

آنزیم‌های کبدی (ALT، AST)

EBV معمولاً هپاتیت خفیف ایجاد می‌کند. در مرور نظام‌مند سال ۲۰۲۲ از ۳۲ مطالعه، نتایج غیرطبیعی برای ALT در ۶۲٪ بیماران، AST در ۵۷٪، آلکالین فسفاتاز در ۶۵٪، GGT در ۴۱٪ و بیلی‌روبین در ۱۶٪ یافت شد. هیچ بیماری دچار نارسایی کبد نشد و نویسندگان نتیجه می‌گیرند تکرار آزمایش‌های کبد و سونوگرافی شکم در افراد با ایمنی طبیعی به‌طور معمول لازم نیست. AFP می‌افزاید وقتی مونواسپات منفی است، آنزیم‌های کبدی بالا مونو را محتمل‌تر می‌کنند.

نتایج آزمایش مونو: جدول مرجع

این جدول یافته‌های معمول در مونوی حاد EBV را خلاصه می‌کند. دامنه‌های مرجع آزمایشگاه شما ممکن است اندکی متفاوت باشد؛ درصدها در واحدهای آمریکایی و SI یکسان‌اند.

آزمایشنتیجه معمول در مونوی حاد (واحد رایج / واحد SI)معنی
لنفوسیتبیش از ۴۰ تا ۵۰٪ گلبول‌های سفید؛ بیش از ۴٬۰۰۰ سلول در میکرولیتر (۴ × ۱۰⁹ در لیتر)به تأیید مونو کمک می‌کند (فراتحلیل ۲۰۲۱)
لنفوسیت آتیپیکبیش از ۱۰٪ (گلبول‌های سفید یا لنفوسیت‌ها)همراه با لنفوسیت بالای ۵۰٪، به‌شدت مونو را مطرح می‌کند
پلاکت، نوتروفیلگاهی زیر حد پایین آزمایشگاهمعمولاً موقت (CDC)
ALT، AST (U/L در هر دو سامانه)در حدود ۶ نفر از هر ۱۰ بیمار بالای حد بالاهپاتیت خفیف EBV؛ پس از میانه ۸ هفته دوباره طبیعی
مونواسپات (هتروفیل)مثبتاز مونو پشتیبانی می‌کند؛ منفی بودن آن در آغاز یا در کودکان زیر ۵ سال مونو را رد نمی‌کند
VCA IgM مثبت، EBNA منفیالگوی آنتی‌بادیعفونت جدید (اولیه) EBV
VCA IgG و EBNA مثبتالگوی آنتی‌بادیعفونت گذشته، ماه‌ها تا سال‌ها پیش
بدون آنتی‌بادی VCAالگوی آنتی‌بادیهرگز مبتلا نشده (مستعد): به دنبال علت دیگر بگردید

نتایج خود را چگونه بخوانید

مونواسپات مثبت همراه با علائم معمول و شمارش خون غنی از لنفوسیت معمولاً مسئله را روشن می‌کند. اگر مونواسپات منفی است، پنل EBV را ببینید: VCA IgM بدون EBNA یعنی عفونت اخیر، و CDC می‌افزاید VCA IgG بالا بدون EBNA پس از دست‌کم ۴ هفته بیماری نیز به‌شدت همین را مطرح می‌کند. VCA IgG بالا به‌تنهایی به معنی عفونت اخیر نیست. اگر هم VCA و هم EBNA مثبت‌اند، بیماری فعلی شما احتمالاً به علت دیگری مانند CMV، استرپتوکوک یا توکسوپلاسموز است؛ صفحه ما درباره دامنه طبیعی لنفوسیت‌ها به شما کمک می‌کند شمارش خود را در بستر قرار دهید.

عوارض مونو

بیشتر افراد بدون مشکل بهبود می‌یابند. عوارض زیر غیرشایع‌اند، اما شناختن علائم هشدار چیزی است که مونو را ایمن نگه می‌دارد.

بزرگی طحال و پارگی طحال

مرور ۲۰۲۳ یادآور می‌شود مونوی EBV همیشه طحال را درگیر می‌کند. پارگی خودبه‌خودی در ۰٫۱ تا ۰٫۵٪ بیماران رخ می‌دهد. مرور نظام‌مند ۲۰۲۳ در Swiss Medical Weekly ۱۸۶ مورد پارگی طحال را گردآوری کرد: فقط ۹٫۱٪ پس از ضربه بود، حدود ۸۰٪ ظرف سه هفته پس از نخستین علائم رخ داد و ۴٫۸٪ کشنده بود. درد شکم تیز، ناگهانی و شدید، به‌ویژه در بالای سمت چپ، اورژانس است. جراحان اکنون هرجا ممکن باشد تلاش می‌کنند طحال را نجات دهند.

انسداد راه هوایی

لوزه‌های بسیار بزرگ و بافت متورم گلو می‌توانند راه هوایی را تنگ کنند. فراتحلیل ۲۰۲۶ در Frontiers in Pediatrics نشان داد انسداد معنادار بالینی راه هوایی فوقانی پیوسته‌ترین عارضه تهدیدکننده حیات گوش و حلق و بینی ثبت‌شده بود که حدود ۲۱٪ کودکان بستری‌شده به‌علت مونو را درگیر کرد (شواهد با قطعیت پایین، دو هم‌گروه). CDC همچنین آبسه اطراف لوزه، سینوزیت و غدد لنفاوی عفونی را فهرست می‌کند. مشکل در بلع یا تنفس به مراقبت اورژانسی نیاز دارد.

بثورات مونو و آموکسی‌سیلین

بثورات قرمز گسترده، از مسطح تا برجسته، ۱۰ تا ۴۵٪ مبتلایان به مونو را درگیر می‌کند، مرور ۲۰۲۴ گزارش می‌کند. اگر برای گلوی مشکوک به عفونت آمپی‌سیلین یا آموکسی‌سیلین مصرف کنید محتمل‌تر است. فراتحلیل ۲۰۲۵ در European Journal of Clinical Microbiology and Infectious Diseases (۱۵ مطالعه، ۳٬۱۵۳ بیمار) بثورات را در ۴۳٪ پس از آمینوپنی‌سیلین، ۱۵٪ پس از آنتی‌بیوتیک‌های دیگر و ۱۴٪ بدون آنتی‌بیوتیک یافت، با نسبت شانس ۵٫۴. در مطالعات اخیر (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴) رقم پس از آمینوپنی‌سیلین به ۱۸٪ کاهش یافت، بسیار کمتر از ۸۴٪ دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰: نویسندگان نتیجه می‌گیرند خطر بسیار کمتر از آن است که پزشکان باور دارند. مقاله ما درباره بثورات ناشی از آموکسی‌سیلین در برابر آلرژی واقعی توضیح می‌دهد پزشکان این دو را چگونه از هم تشخیص می‌دهند.

عوارض دیگر

MedlinePlus کم‌خونی همولیتیک (تخریب زودهنگام گلبول‌های قرمز)، هپاتیت همراه با زردی، تورم بیضه و مشکلات نادر دستگاه عصبی مانند سندرم گیلن-باره، مننژیت، تشنج و فلج بل را فهرست می‌کند. در افراد با ایمنی به‌شدت ضعیف، EBV می‌تواند بیماری جدی ایجاد کند.

درمان مونو و مراقبت در خانه

درمان اختصاصی وجود ندارد. هدف تسکین علائم است تا سیستم ایمنی عفونت حاد را پاک کند:

  • هر قدر لازم دارید استراحت کنید و مایعات فراوان بنوشید؛
  • برای گلودرد با آب نمک گرم غرغره کنید یا قرص مکیدنی بمکید؛
  • برای درد و تب استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کنید، طبق برچسب؛ به‌دلیل خطر سندرم ری هرگز به کودکان یا نوجوانان آسپیرین ندهید؛
  • آنتی‌بیوتیک‌های پنی‌سیلینی مانند آمپی‌سیلین یا آموکسی‌سیلین مصرف نکنید مگر آنکه آزمایش عفونت باکتریایی‌ای نشان دهد که به آن‌ها نیاز دارد.

استروئیدها و داروهای ضدویروسی

AFP بیان می‌کند استفاده معمول از داروهای ضدویروسی و کورتیکواستروئیدها توصیه نمی‌شود. مرور کاکرین درباره استروئیدها (۷ کارآزمایی، ۳۶۲ شرکت‌کننده) در ۸ از ۱۰ شاخص بهبودی سودی نیافت و فقط بهبود کوتاه‌مدت گلودرد را نشان داد. MedlinePlus یادآور می‌شود در علائم شدید ممکن است پردنیزون داده شود. مرور کاکرین درباره داروهای ضدویروسی (آسیکلوویر، والاسیکلوویر و والومااسیکلوویر؛ ۷ کارآزمایی، ۳۳۳ شرکت‌کننده) شواهد با کیفیت بسیار پایین یافت: ریزش ویروس فقط در مدت مصرف دارو کاهش یافت و سود بر بهبودی نامشخص بود. بنابراین والاسیکلوویر (پیش‌داروی خوراکی آسیکلوویر، ChEMBL) مراقبت استاندارد نیست.

بازگشت به ورزش پس از مونو

برای نوجوانان و ورزشکاران، توصیه در همین‌جا بیش از همه اهمیت دارد. رهنمود بر گزارش موردهای پارگی استوار است، نه کارآزمایی، بنابراین توصیه‌ها متفاوت‌اند:

  • AFP (۲۰۲۳): ۳ هفته از شروع علائم فعالیت ورزشی نباشد، سپس تصمیم مشترک با پزشک درباره زمان بازگشت.
  • مطالعه ۴۲ مورد در سامانه بهداشت نظامی آمریکا (Sports Health، ۲۰۱۹): میانگین زمان تا آسیب طحال ۱۵٫۴ روز بود، اما فقط ۷۳٫۸٪ ظرف ۲۱ روز و ۹۰٫۵٪ ظرف ۳۱ روز رخ داد، بنابراین نویسندگان محدودیت فعالیت به مدت ۳۱ روز را پیشنهاد می‌کنند.
  • مقاله ۲۰۲۴ Current Pediatric Reviews: ۸ هفته یا تا وقتی طحال بزرگ است از ورزش تماسی و تمرین شدید پرهیز کنید.

مرور پزشکی ورزشی ۲۰۱۴ هشدار می‌دهد معاینه فیزیکی برای اندازه طحال قابل اعتماد نیست و سونوگرافی محدودیت دارد، پس تصمیم فردی است. برنامه‌ای معقول: پیاده‌روی سبک پس از رفتن تب، دست‌کم ۳ تا ۴ هفته بدون ورزش تماسی یا برخوردی و بدون بلند کردن وزنه سنگین، سپس بازگشت تدریجی وقتی پزشک مطمئن شد طحال دیگر بزرگ نیست و انرژی دارید.

بهبودی، خستگی و خلق‌وخو

خستگی اغلب آخرین علامتی است که می‌رود. به‌تدریج به مدرسه یا کار برگردید و وقفه‌های استراحت برنامه‌ریزی کنید. مرور پزشکی ورزشی ۲۰۱۴ نشان داد ورزش ظاهراً ورزشکاران جوان را در معرض خستگی مزمن قرار نمی‌دهد، پس افزایش آهسته فعالیت به‌اندازه علائم، وقتی طحال امن است، معقول است.

مونو می‌تواند بر خلق‌وخو هم اثر بگذارد. مطالعه سراسری دانمارک روی ۱٫۴ میلیون نفر (Brain, Behavior, and Immunity، ۲۰۲۱) نشان داد مونوی تشخیص‌داده‌شده در بیمارستان در کودکی یا نوجوانی با ۴۰٪ خطر بالاتر افسردگی بعدی مرتبط بود. اگر خلق پایین، اضطراب یا مشکلات خواب پس از بیماری حاد ادامه یافت با پزشک صحبت کنید.

پیشگیری

CDC یادآور می‌شود هنوز واکسنی برای مونو وجود ندارد. تا وقتی کسی بیمار است او را نبوسید و نوشیدنی، ظروف، مسواک یا بالم لب مشترک استفاده نکنید. دست‌ها را بشویید و وسایل مشترک را تمیز کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

اگر علائم بیش از ۱۰ روز طول کشید، یا دچار درد شکم، تب بالای پایدار بیش از ۳۸٫۶ درجه سانتی‌گراد، سردرد شدید، گلودرد بسیار شدید یا لوزه‌های بسیار متورم، ضعف دست‌ها یا پاها، یا زردی پوست و چشم شدید، به پزشک مراجعه کنید، چنان‌که MedlinePlus توصیه می‌کند.

در موارد زیر با ۱۱۵ تماس بگیرید یا به اورژانس بروید:

  • درد ناگهانی، تیز و شدید شکم، به‌ویژه در بالای سمت چپ، یا غش: احتمال پارگی طحال؛
  • مشکل در تنفس یا بلع، آب‌ریزش دهان یا تنفس پرصدا؛
  • سفتی گردن، گیجی، تشنج یا ضعف شدید.

آخرین پیشرفت‌های علمی درباره مونونوکلئوز

مونو، EBV و مولتیپل اسکلروزیس: شواهد قوی‌تر

مطالعه برجسته ۲۰۲۲ در Science بیش از ۱۰ میلیون نفر از نظامیان آمریکا را دنبال کرد: خطر مولتیپل اسکلروزیس پس از عفونت EBV ۳۲ برابر شد، اما پس از ویروس‌های دیگر نه. کارهای تازه‌تر آن را دقیق‌تر می‌کند. هم‌گروه انتاریو در ۲۰۲۶ در Neurology ۶۷۱٬۴۱۰ نفر مبتلا به مونو را دنبال کرد: ۰٫۴٪ پس از میانه ۱۱٫۴ سال دچار MS شدند؛ خطر در زنان بالاتر بود (HR 1٫9) و وقتی مونو در سن ۱۰ تا ۲۵ سالگی رخ داد نسبت به پیش از ۱۰ سالگی (HR 6٫0). مطالعه ۲۰۲۶ مایو کلینیک با مونوی EBV تأییدشده آزمایشگاهی خطر MS ۳ برابر بالاتر یافت (۰٫۱۷٪ در برابر ۰٫۰۷٪). برای شما: مونو MS را محتمل نمی‌کند، اما بی‌حسی تازه، از دست دادن بینایی یا ضعف در آینده باید بررسی شود. مقاله ما درباره EBV و عودهای MS آخرین یافته‌ها را پوشش می‌دهد.

پاسخ ایمنی به EBV چگونه ممکن است MS را پیش ببرد

در ۲۰۲۶، مطالعه‌ای در Science Translational Medicine نشان داد افراد مبتلا به MS درمان‌نشده دو برابر بیشتر سلول‌های T CD4 دارند که به پروتئین‌های «لیتیک» دیررس EBV (کپسید و پوشش ویروس) واکنش نشان می‌دهند نسبت به گروه کنترل سالم، و درمان ضد-CD20 این پاسخ‌ها را کم کرد و ریزش ویروس در بزاق را متوقف نمود. یک کارآزمایی ضدویروسی در بیمارستان عمومی ماساچوست (NCT05957913) بررسی می‌کند آیا تنوفوویر/امتریسیتابین تکثیر EBV را در MS کاهش می‌دهد.

واکسن‌های نامزد EBV در کارآزمایی

هیچ واکسن EBV تأیید نشده است، مرور ۲۰۲۵ در Viruses تأیید می‌کند، اما چند واکسن در کارآزمایی انسانی‌اند. mRNA-1189 مدرنا روی ۸۶۷ فرد سالم ۱۰ تا ۳۰ ساله آزمایش می‌شود (NCT05164094، تکمیل اولیه اکتبر ۲۰۲۶) و در یک مطالعه جدید داخل‌پوستی (NCT07478952). نامزد mRNA-1195 آن یک مطالعه فاز ۱ با ۴۸۲ شرکت‌کننده را به پایان برد (NCT05831111). NIH واکسن نانوذره gp350-فریتین را آزمود (NCT04645147، تکمیل‌شده) و اکنون ۷۵۰ بزرگسال را برای واکسن نانوذره gH/gL/gp42 جذب می‌کند (NCT06908096). یک نامزد mRNA دیگر، VXCO-102، کارآزمایی فاز ۱ روی ۸۲ جوان سالم دارد که قرار است نوامبر ۲۰۲۶ آغاز شود (NCT07557602). امید این است که مونو و احتمالاً MS مرتبط با EBV پیشگیری شود.

زمان‌بندی بهتر بازگشت به ورزش

مرور پارگی طحال ۲۰۲۳ و داده‌های سامانه بهداشت نظامی هر دو نشان می‌دهند برخی پارگی‌ها پس از پنجره کلاسیک ۳ هفته رخ می‌دهند. همراه با یافته ۲۰۲۴ که ALT و AST با کوچک شدن طحال کاهش می‌یابند، پژوهشگران به‌جای یک تاریخ ثابت به سمت برنامه‌های بازگشت فردی حرکت می‌کنند.

کدام آزمایش‌ها می‌توانند کمک کنند؟

از پزشک خود بپرسید درباره:

  • شمارش کامل خون با افتراق و گسترش خون (لنفوسیت، لنفوسیت آتیپیک، پلاکت)؛
  • آزمایش سریع مونواسپات؛
  • آنتی‌بادی‌های EBV (VCA IgM، VCA IgG، EBNA) اگر مونواسپات منفی است، بیمار کودک خردسال است یا بیماری غیرمعمول است؛
  • آزمایش سریع استرپ یا کشت گلو، چون گلودرد استرپتوکوکی به آنتی‌بیوتیک نیاز دارد؛
  • آزمایش‌های عملکرد کبد (ALT، AST، بیلی‌روبین) اگر زردی، درد شکم یا بیماری شدید دارید؛
  • آزمایش CMV یا توکسوپلاسموز اگر آزمایش‌های EBV منفی است.

واژه‌نامه

  • ویروس اپشتین-بار (EBV): ویروس هرپس، که هرپس‌ویروس انسانی ۴ هم نامیده می‌شود، علت بیشتر موارد مونو که برای همیشه در بدن می‌ماند.
  • آنتی‌بادی‌های هتروفیل: آنتی‌بادی‌هایی که در طول مونو ساخته می‌شوند و آزمایش مونواسپات آن‌ها را تشخیص می‌دهد.
  • VCA: آنتی‌ژن کپسید ویروس، پوسته پروتئینی EBV؛ IgM علیه آن یعنی عفونت اخیر، IgG یعنی عفونت جاری یا گذشته.
  • EBNA: آنتی‌ژن هسته‌ای EBV؛ آنتی‌بادی‌ها ۲ تا ۴ ماه پس از عفونت ظاهر می‌شوند و نشانه عفونت گذشته‌اند.
  • لنفوسیت‌های آتیپیک: لنفوسیت‌هایی که روی گسترش خون بزرگ‌تر و متفاوت دیده می‌شوند، مشخصه مونو.

پرسش‌های متداول

آیا مونو می‌تواند آدم را احساساتی کند؟

بله، می‌تواند. مطالعه دانمارک روی ۱٫۴ میلیون نفر نشان داد مونو در جوانی با ۴۰٪ خطر بالاتر افسردگی بعدی مرتبط است. CDC همچنین اختلالات خواب و، به‌ندرت، روان‌پریشی را در میان اثرات EBV بر دستگاه عصبی فهرست می‌کند. اگر غم، زودرنجی یا اضطراب ادامه یافت به پزشک خود بگویید.

آیا با مونو می‌توانم وزنه بزنم؟

در هفته‌های اول نه. بلند کردن وزنه سنگین ورزش شدید است و رهنمود می‌خواهد دست‌کم ۳ هفته از آن پرهیز کنید (AFP)، و برخی متخصصان حدود یک ماه یا حتی ۸ هفته را تا وقتی طحال بزرگ است توصیه می‌کنند. یک پارگی از هر چهار پارگی پس از روز ۲۱ رخ می‌دهد. تأیید پزشک را بگیرید، سپس با وزنه سبک دوباره شروع کنید.

ویروس عامل مونو چیست؟

بیشتر ویروس اپشتین-بار که عضو خانواده ویروس‌های هرپس است. سیتومگالوویروس و، کمتر، توکسوپلاسموز، HIV، سرخجه، ویروس‌های هپاتیت یا آدنوویروس می‌توانند بیماری مشابهی ایجاد کنند.

آیا درمانی برای ویروس اپشتین-بار هست؟

هیچ داروی ضدویروسی یا واکسن تأییدشده‌ای برای عفونت EBV وجود ندارد. مونو با استراحت، مایعات و تسکین درد درمان می‌شود. مرورهای کاکرین یافتند داروهای ضدویروسی مانند آسیکلوویر و والاسیکلوویر فقط ریزش ویروس را هنگام درمان سرکوب می‌کنند و استروئیدها سود اثبات‌شده کمی دارند مگر در موارد شدید مانند تنگی راه هوایی.

با مونو تا چه مدت مسری هستید؟

به گفته MedlinePlus، در طول علائم و احتمالاً تا چند ماه پس از آن.

آیا می‌توان دو بار مونو گرفت؟

مونوی معمولی EBV یک بار رخ می‌دهد، چون CDC یادآور می‌شود آنتی‌بادی‌های VCA IgG و EBNA پس از عفونت برای همیشه می‌مانند. ویروس در بدن می‌ماند و ممکن است بعداً دوباره فعال شود، و بیماری «شبه‌مونوی» دوم ممکن است توسط میکروب دیگری مانند CMV ایجاد شده باشد.

چرا آزمایش مونوی من با وجود علائم منفی بود؟

مونواسپات بسیاری از موارد را در هفته اول بیماری و در کودکان زیر ۵ سال از دست می‌دهد. MedlinePlus توضیح می‌دهد پزشک شما آنگاه معمولاً آنتی‌بادی‌های EBV درخواست می‌کند و ممکن است برای گلودرد استرپتوکوکی، CMV و علل دیگر هم آزمایش کند.

منابع

  • Sylvester JE, Buchanan BK, Silva TW — Infectious Mononucleosis: Rapid Evidence Review — Am Fam Physician, 2023 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  • Leung AKC et al. — Infectious Mononucleosis: An Updated Review — Curr Pediatr Rev, 2024 — doi.org
  • Cai X, Ebell MH, Haines L — Accuracy of signs, symptoms and hematologic parameters for diagnosing infectious mononucleosis — J Am Board Fam Med, 2021 — doi.org
  • Tan WJ et al. — The utility of liver function tests and abdominal ultrasound in infectious mononucleosis: a systematic review — Clin Otolaryngol, 2022 — doi.org
  • Toti JMA et al. — Splenic rupture or infarction associated with Epstein-Barr virus infectious mononucleosis: a systematic literature review — Swiss Med Wkly, 2023 — doi.org
  • Sylvester JE et al. — Splenic rupture and infectious mononucleosis: return-to-play recommendations — Sports Health, 2019 — doi.org
  • Becker JA, Smith JA — Return to play after infectious mononucleosis — Sports Health, 2014 — doi.org
  • Durtschi MS, Pham NS, Hwang CE — Liver function test results correlate with spleen size in patients with infectious mononucleosis — Cureus, 2024 — doi.org
  • Torretta S et al. — Life-threatening ENT complications in pediatric EBV mononucleosis: meta-analysis — Front Pediatr, 2026 — doi.org
  • Vrysis C et al. — Rash after antibiotics in infectious mononucleosis: meta-analysis — Eur J Clin Microbiol Infect Dis, 2025 — doi.org
  • Rezk E et al. — Steroids for symptom control in infectious mononucleosis — Cochrane Database Syst Rev, 2015 — doi.org
  • De Paor M et al. — Antiviral agents for infectious mononucleosis (glandular fever) — Cochrane Database Syst Rev, 2016 — doi.org
  • Katz BZ et al. — Chronic fatigue syndrome after infectious mononucleosis in adolescents — Pediatrics, 2009 — doi.org
  • Jason LA, Katz BZ — Predisposing and precipitating factors in Epstein-Barr virus-caused ME/CFS — Microorganisms, 2025 — doi.org
  • Vindegaard N et al. — Infectious mononucleosis as a risk factor for depression: a nationwide cohort study — Brain Behav Immun, 2021 — doi.org
  • Bjornevik K et al. — Longitudinal analysis reveals high prevalence of Epstein-Barr virus associated with multiple sclerosis — Science, 2022 — doi.org
  • Rotstein DL et al. — Factors associated with rate of multiple sclerosis onset in a cohort with prior infectious mononucleosis — Neurology, 2026 — doi.org
  • St Sauver JL et al. — Risk of multiple sclerosis among persons with Epstein Barr virus-positive mononucleosis: a population-based study — Neurol Open Access, 2026 — doi.org
  • Bjornevik K et al. — CD4 T cells reactive to Epstein-Barr virus late lytic antigens are enriched in individuals with multiple sclerosis — Sci Transl Med, 2026 — doi.org
  • Dai Y et al. — Recent progress in the vaccine development against Epstein-Barr virus — Viruses, 2025 — doi.org
  • ClinicalTrials.gov — Moderna EBV vaccines mRNA-1189 (NCT05164094; also NCT07478952) and mRNA-1195 (NCT05831111) — clinicaltrials.gov
  • ClinicalTrials.gov — NIAID nanoparticle EBV vaccines (NCT06908096; also NCT04645147) — clinicaltrials.gov
  • ClinicalTrials.gov — VXCO-102 mRNA EBV vaccine in healthy young adults (NCT07557602) — clinicaltrials.gov
  • ClinicalTrials.gov — Effects of antiviral therapies on EBV replication in MS (NCT05957913) — clinicaltrials.gov
  • CDC — About Infectious Mononucleosis (Mono) — 2024 — cdc.gov
  • CDC — Clinical Overview of Epstein-Barr Virus — 2024 — cdc.gov
  • CDC — Laboratory Testing for Epstein-Barr Virus (EBV) — 2024 — cdc.gov
  • MedlinePlus — Mononucleosis (Medical Encyclopedia) — National Library of Medicine, 2026 — medlineplus.gov
  • MedlinePlus — Mononucleosis (Mono) Tests — National Library of Medicine — medlineplus.gov
  • EMBL-EBI — ChEMBL: valacyclovir (CHEMBL1349), amoxicillin (CHEMBL1082) — ChEMBL — ebi.ac.uk

مطالعه بیشتر

نتایج آزمایش خود را با AI DiagMe بفهمید

مونو روی چند مقدار آزمایشگاهی به‌روشنی دیده می‌شود: لنفوسیت‌ها و لنفوسیت‌های آتیپیک، پلاکت‌ها، ALT و AST و الگوی آنتی‌بادی EBV. AI DiagMe گزارش آزمایش شما را در چند دقیقه می‌خواند، هر مقدار را با زبان ساده توضیح می‌دهد، نشان می‌دهد نتایج آنتی‌بادی شما به عفونت اخیر یا گذشته EBV اشاره دارد و پرسش‌هایی برای پرسیدن از پزشک پیشنهاد می‌دهد. برای دریافت گزارشی روشن و شخصی، نتایج آزمایش خود را در AI DiagMe بارگذاری کنید.

تیم سردبیری

  • AI DiagMe

    نویسنده

    تیم AI DiagMe متشکل از پزشکان، متخصصان بالینی و ویراستاران پزشکی است. مقالات ما توسط متخصصان ارتباطات سلامت نوشته شده و سپس توسط پزشکان کمیته علمی ما بررسی و تأیید می‌شوند؛ این کمیته از پزشکان بیمارستانی شاغل در تخصص‌هایی مانند هماتولوژی، غدد درون‌ریز و پزشکی عمومی تشکیل شده است. ژولیان پریور، که مسئولیت هدایت بخش سردبیری را بر عهده دارد، دارای مدرک MBA از HEC Paris است و در زمینه نگارش و انتشار علمی توسط مؤسسه ملی تحقیقات فرانسه برای توسعه پایدار (IRD، FUN-MOOC، 2026) آموزش دیده است. هر محتوا بر اساس دستورالعمل‌های بالینی جاری و مقالات پزشکی داوری‌شده تهیه می‌شود.

    ایمیل وب‌سایت
  • Julien Priour

    Edited by

    هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل AI DiagMe · سردبیر ارشد پزشکی · فارغ‌التحصیل HEC Paris

    Julien Priour (ژولین پریور) ویراستار ارشد پزشکی در AI DiagMe است و بر خط‌مشی تحریریه و فرایند راستی‌آزمایی نظارت دارد. او دانش‌آموختهٔ HEC Paris است، ۳ سال تجربه در نشر سلامت دارد و آموزش نگارش و نشر علمی را از مؤسسهٔ تحقیقات برای توسعهٔ فرانسه (IRD، FUN-MOOC، ۲۰۲۶) گذرانده است. او اطمینان می‌یابد که هر مقاله با توصیه‌های پزشکی جاری مطابقت داشته باشد و توسط یک پزشک از کمیتهٔ علمی و اخلاق بازبینی و تأیید شود. او استانداردهای منبع‌دهی (HAS، Ameli، INSERM…) و بازبینی را که در سراسر سایت اعمال می‌شود تعیین می‌کند.

    ایمیل LinkedIn
  • دکتر کلود چونکو

    Medically reviewed by

    دکتر کلود چونکو متخصص خون‌شناسی (هماتولوژیست) است که از سال ۲۰۱۳ طبابت می‌کند و در حال حاضر در Clinique Mas de Rochet (کاستلنو-له-لز، فرانسه) فعالیت دارد. او با پیشینه‌ای بین‌المللی، در درمان بدخیمی‌های خونی (لوسمی‌ها، لنفوم‌ها، میلوم‌ها) تخصص دارد و تجربهٔ ویژه‌ای در پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی، درمان با سلول‌های CAR-T و بهینه‌سازی مسیرهای درمانی در انکو-هماتولوژی دارد.

    او نویسندهٔ کتابی مرجع با عنوان «بدخیمی‌های لنفوئیدی خون در مالی» است و طبابت بالینی را با مشارکت فعال در پروژه‌های توسعهٔ راه‌حل‌های فناورانه در حوزهٔ سلامت درهم می‌آمیزد.

    او دارای دکترای دولتی پزشکی (دانشکدهٔ پزشکی باماکو، ۲۰۰۶) است و آموزش خود را با گواهی مطالعات تخصصی در هماتولوژی زیستی-بالینی (آبیجان-کوکودی، ۲۰۱۰) و چند مدرک دانشگاهی تکمیل کرده است: DFMS در هماتولوژی و دیپلم بین‌دانشگاهی (DIU) در سیتوژنتیک انکو-هماتولوژیک (گرونوبل)، و همچنین دیپلم دانشگاهی (DU) در بیماری داسی‌شکل ماژور (UPEC).

    دکتر کلود چونکو LinkedIn

مطالب مرتبط

به زودی